tag:blogger.com,1999:blog-38523720684803663022011-11-24T16:17:12.292+01:00φωτο:Sipping_and_planning_by_MojoFiredmarcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.comBlogger1421100tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-38511849120218577492011-10-19T14:33:00.001+02:002011-10-19T14:33:29.352+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Ένα μυαλό σε αποσύνθεση, λειτουργεί σε ράθυμους τόνους</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">ίσα για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του στο δήμιο των ψυχών. Ημών. Αναφορές και απουσιολόγιο, εκλιπόντων συγγενών και φίλων, συνοδευτικό μιας ζωής πασπαλισμένης με άρωμα απογοήτευσης.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Μια ανάσα όνειρο, εκπνέεις και επιστρέφης στη μακαριότητα της λήθης, σαν το ξωτικό του παραμυθιού που εμφανίζεται κάθε όποτε, μορφή, φιγούρα παιδικού εφιάλτη.</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Σαθρό βήμα σε σάπια γη, αίσθημα πληρότητας στο τίποτα κι εκκίνηση για το μηδέν.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Η ζωή κυλάει σε κύκλους. Ίδιους.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Πρόσωπα και αναμνήσεις αλλάζουν.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Μια μηχανή κι ένα τσιγάρο αξιωματικές συντροφιές, ευχή για σύντομο τέλος, επιθυμία επιστροφής στο χρόνια του παιδιού.&nbsp;</span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;"><br /></span><br /><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Courier New', Courier, monospace;">Όταν το κρυφτό ήταν παιχνίδι κι όχι ανάγκη.&nbsp;</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3851184912021857749?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-65206930886542333742011-07-21T20:31:00.004+02:002011-07-21T21:08:32.878+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Θα ήθελα να βρώ λέξεις που να περιγράφουν αυτό που το μυαλό μου έχει πεισματικά, επιλέξει να αναλύει και να επεξεργάζεται, άλλωτε προσπαθώντας να βρεί λύση και να απεγκλωβιστεί κι άλλωτε από αυτάρεσκο μαζοχισμό και αναζήτηση του πόνου, ώστε να πάει το επίπεδο ακόμη παραπέρα...<br /><br />Το πώς αντιλαμβάνεσαι τη φυλακή είναι θέμα επιλογών και προοπτικής.<br /><br />Επίσης και την ελευθερία.<br /><br />Περιφέρω το σαρκίο μου, ανάμεσα από δρόμους, πάρκα... Μυρίζω το βρεγμένο χορτάρι, όσο μπορεί να μυρίσει, αποστειρωμένο κι αυτό μαζί με πολλά άλλα, εδώ πέρα.<br />Ακολουθώ διαδρομές που αν και τις έχω περιδιαβεί αμέτρητες φορές, παρόλα αυτά μόνιμα αναζητώ τη διέξοδο, λες κι είναι η πρώτη φορά...<br /><br />Άγνωστοι δρόμοι που στερούνται αναμνήσεων.<br /><br />Αναπολώ, στιγμές που μου ήταν όχι γνώριμες, αλλά τέτοιες που σου έδιναν την αίσθηση της μοναδικότητας, ακριβώς γιατί ήταν αφτιασίδωτες.<br /><br /><object classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://fpdownload.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=8,0,0,0" height="28" id="divplaylist" width="335"><param name="movie" value="http://www.divshare.com/flash/playlist?myId=15359477-127" /><embed src="http://www.divshare.com/flash/playlist?myId=15359477-127" width="335" height="28" name="divplaylist" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object><br /><br />Παρακολουθώ ένα φτηνό παιχνίδι λέξεων, κρυμένο πίσω από προσχήματα, δικαιολογίες, εξηγήσεις.<br />Προαποφασισμένο παιχνίδι σε βάρος μου; Σε βάρος της νοημοσύνης...<br /><br /><br />Ανεξήγητες επιλογές, ανεξήγητες εξελίξεις...<br /><br />Επιστρέφω σε ένα σπίτι που λείπω κυρίως εγώ.&nbsp;</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6520693088654233374?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-27232056128129757192011-07-16T21:13:00.002+02:002011-07-17T01:35:55.996+02:00<div style="text-align: justify;">Παρακολουθώ,&nbsp; απολαμβάνοντας το ποτό μου, τα παιχνιδίσματα που κάνουν τα πουλιά, πάνω από το παλιό κάστρο, μόλις λίγα μέτρα από το μπαλκόνι μου...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Lounge μουσική, κατευθείαν από το Βερολίνο, το "κλίκ" του zippo όταν ανάβω το ένα τσιγάρο μετά το άλλο, ενώ ο ήχος από τα παγάκια στο ποτήρι με παραπέμπει σε ήρεμες στιγμές σε έρημα μπαρ μιας άλλης πόλης κι άλλης εποχής.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πολλές φορές έχω αναφέρει το πόσο θα ήθελα να είμαι σε ένα έρημο νησί, παρέα με μια μηχανή και να κόβω βόλτες δίπλα από το κύμα.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Όχι απόψε. Θα ήθελα να είμαι σε μια πόλη γεμάτη ζωή, αλλά ελεγχόμενη. Όχι ΝΥ, ας πούμε. Άμστερνταμ, Ρώμη... Βερολίνο, ναι...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το ποτό τελειώνει, το ίδιο και τα τσιγάρα.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Η βραδυά έχει μέλλον.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2723205612812975719?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-37848048464947271642010-12-24T23:32:00.000+01:002010-12-24T23:32:05.307+01:00<div style="text-align: justify;">Σκεφτόμουν ότι πρίν τέσσερα χρόνια τέτοια μέρα, μέρες ήμουν ένα βήμα πριν από οριστικές λύσεις. Σήμερα είμαι εδώ, πιο δυνατός από τότε, όμως πιο στεγνός.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στα χρόνια που πέρασαν πολλά έγιναν, πολλά άλλαξαν... Άνθρωποι μπήκαν και βγήκαν από τη ζωή μου, όπως κι εγώ, άλλοι πλήγωσαν κι άλλοι πληγώθηκαν.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Θυμάμαι πως κάποτε ήμουν ένας άνθρωπος που χαμογελούσε. Τώρα γελάω. Γελάω για να ξορκίσω όσα με ακολουθούν κι όσα με τρομάζουν... Αν είναι κάτι που μου λείπει από τον παλιό εαυτό μου είναι η ευκολία στο χαμόγελο.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μέρες που είναι, θυμάμαι όσα πέρασαν για να μπορώ να περιμένω αυτά που θα έρθουν.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Συνήθως τέτοιες σκέψεις τις κάνω παραμονή πρωτοχρονιάς, τιμής ένεκεν στη χρονιά που φεύγει, αλλά φέτος αυτά που έχω να περιμένω δεν εξαρτώνται από μένα ή καλύτερα αυτά που περιμένω είναι τόσο έντονα, που καλό είναι να τα βιώνω απρογραμμάτιστα. Σαν φυλαχτό, λοιπόν.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Άραγε πόσο αρμόζουσα είναι η στιγμή για να κάνεις απολογισμούς;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Στιγμές σαν αυτή, συνήθως φοράς το κουστουμάκι σου, την καινούρια σου γραβάτα και ξαμολιέσαι να ξεχάσεις για λίγο τη φθορά του καθημερινού, να νοιώσεις πως η ζωή έχει κι άλλη όψη, αλλά εγώ αντιδραστικό στοιχείο, ανικανοποίητος από τα πρέπει και τα δήθεν, ξύνω τις πληγές μου, αυτές που κουβαλάμε όλοι μας και τις κρύβουμε κάτω από το χαλάκι του μυαλού μας...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ανοίγω τα παράθυρα της μνήμης και αφήνω να μπεί μέσα αέρας από τα παλιά...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Εκεί είναι σήμερα αύριο, μα σαν από καπρίτσιο εγώ είμαι ακόμη χθές.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Και εγέννετω φως.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3784804846494727164?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-89834355614972202372010-11-22T11:26:00.000+01:002010-11-22T11:26:10.105+01:00<div style="text-align: justify;">Μήνας γεννεθλίων και εορτών.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μετά από χρόνια, (πόσα να είναι άραγε;) ίσως η πιο ήρεμη περίοδος... Η γαλήνη τελικά έρχεται όατν δεν την περιμένεις, όταν δεν τη ψάχνεις.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μυαλό στροφάρει, όπως πάντα. Αισθάνομαι πως θα πάρει πολλά χρόνια για να πάψω να έχω το αίσθημα του κυνηγημένου, από τη στιγμή που τα ζόρια θα πάψουν να υπάρχουν...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Συντροφιά ένας υπολογιστής, τσιγάρο και όρεξη για ησυχία. Ένα χάδι από ένα ζεστό χέρι, το περιμένω και αδημονώ.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Απολαμβάνω τις αγάπες του Έκτορα και χαίρομαι την ανιδιοτελή αγάπη που βιώνω μαζί του.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Από τόσους ανθρώπους γύρω μας, ένας σκύλος και μια ψυχή κάπου μακρυά μα τόσο κοντά, ζεσταίνουν την καρδιά μου.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8983435561497220237?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-38177699018643746832010-10-09T19:14:00.000+02:002010-10-09T19:14:26.511+02:00"...Τα μάτια της με κρατούσαν γερά. Το πρόσωπό της ήταν κολλημένο πάνω μου, συγκινημένο, χαλαρό, γεμάτο παθιασμένη δύναμη.<br />"Κράτα με σφιχτά", ψυθίρισε, "χρειάζομαι κάποιον να με κρατάει σφιχτά. Αλλιώς θα πέσω. Φοβάμαι"<br />"Δεν μοιάζεις να φοβάσαι", την αντέκρουσα.<br />"Κι όμως. Κάνω μονάχα πως δεν φοβάμαι. Φοβάμαι συχνά"...<br /><br />Erich Maria Remarque "Drei Kamaraten"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3817769901864374683?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-27511756725539114942010-08-22T21:26:00.001+02:002010-08-22T21:26:48.600+02:00<div style="text-align: justify;">Ουρανοί γεμάτοι αστέρια κι ΕΛΠΙΔΕΣ...&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Φεγγάρι ολόγιομο στο έμπα του, έτσι ακριβώς όπως οι προσδοκίες που σε πιάνουν από παντού.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;">Χρονιά τόσο περίεργη και απαιτητική κι όμως περίεργα ενδιαφέρουσα και όμορφη.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Απολαμβάνω την ωριμότητα του χρόνου. Την πολυτέλεια να διαλέγω στιγμές και εμπειρίες...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αναμένω τους καρπούς ετών και κόπων ψυχικών. Ήρθε η ώρα.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2751175672553911494?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-11812933257937538912010-08-12T20:25:00.000+02:002010-08-12T20:25:26.303+02:00<div style="text-align: justify;">Κι αν σκεφθείς ότι μας χωρίζει μια μικρή απόσταση ουρανού...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Περίεργα παιχνίδια κάνει το μυαλό ε;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πότε ήταν που σε έψαχνα, πότε φτάσαμε να μην μιλάμε, παρά μόνο για ξεχασμένα κοσμήματα.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λένε θα έχει βροχή από αστέρια σήμερα, αλλά φαντάζομαι εσύ θα κοιτάς άλλα κι αλλού. Όπως όλοι κάπως κάπου.</div><div style="text-align: justify;">Άλλωστε, έχεις χορτάσει από τέτοια.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μήνες πρίν σου είχα ανεβάσει ένα τραγουδάκι, αυτό το χθεσινό.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Απόψε δεν έχω κάτι εκτός από αντίο, να πω... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1181293325793753891?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-24047922807934878752010-08-11T18:52:00.000+02:002010-08-11T18:52:04.487+02:00Παράλληλες πορείες.<br /><br />Άγνωστες πορείες.<br /><br />Αντίθετες πορείες.<br /><br />Βηματσιμός κόντρα στο χρόνο, στο είναι, στο θέλω...<br /><br />Αναζήτηση του εγώ, εκ της απουσίας...<br />Σκέψεις σε παρελθόντα χρόνο και χώρο.<br /><br />Κομμάτια του εαυτού μου σε διακοπές, το μυαλό μου κολλημένο στην πεζότητα του τίποτα...<br /><br /><object height="28" width="335"><param value="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjExODQ3ODcyO3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTE4NDc4NzItOTZhIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToxOTgzNDAzO3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjgxNTQ1MTE1O30=&autoplay=default" name="movie"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><param name="wmode" value="transparent"></param><embed wmode="transparent" height="28" width="335" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" src="http://www.divshare.com/flash/audio_embed?data=YTo2OntzOjU6ImFwaUlkIjtzOjE6IjQiO3M6NjoiZmlsZUlkIjtpOjExODQ3ODcyO3M6NDoiY29kZSI7czoxMjoiMTE4NDc4NzItOTZhIjtzOjY6InVzZXJJZCI7aToxOTgzNDAzO3M6MTI6ImV4dGVybmFsQ2FsbCI7aToxO3M6NDoidGltZSI7aToxMjgxNTQ1MTE1O30=&autoplay=default"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2404792280793487875?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-22285884856112942732010-05-29T11:59:00.004+02:002010-05-29T12:25:00.749+02:00<div style="text-align: justify;">Τί ζω κυρία μου! Εγώ, είτε οδεύω προς την κρισάρα των 40 είυε θα πρέπει να περάσω επαγγελματικό προσανατολισμό ΤΩΡΑ! Μετά από 6 χρόνια σπουδών, καμιά δεκαετία περιπλανώμενος καουμπόυ σε διάφορα νοσοκομεία ανα τη Ευρώπη, κάνοντας ειδικότητες, φτάνει μια στιγμή κι αναρωτιέμαι, τώρα τί;;;<br /><br />Τώρα τί, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί; Άντε και τελειώσαμε και την έχουμε την άδεια ασκήσεως ειδικότητος στο τσεπάκι... Θα ενδυθούμε τη στολή αγγαρείας (βλ. κουστουμιά, γραβατιά, σοβαρό υφάκι - γιατί είμαστε και σοβαροί κύριοι, όχι τάχαμου τάχαμου) το κλειδάκι του ιατρείου στο χέρι, η τσαντούλα υπό μάλλης και βουρ να πουλάμε επιστημοσύνη;<br />Μία από τα ίδια, όπως όλοι; Χαρτούρα, γραφειοκρατία, το άγχος για τις πληρωμές από τα ταμεία, αν και πότε και πώς;<br /><br />Κανένα ΣΚ στο φεύγα, έτσι για ξεκάρφωμα και από Κυριακή βράδυ μία από τα ίδια...<br /><br />Μήπως ανήκω στην κατηγορία του ιδεαλιστή μαλάκα; Ο ρομαντικός ξεπερασμένος τύπος;<br /><br />Να πω την αλήθεια, αλλιώς τα θυμάμαι καμιά 20ριά χρόνια πρίν... Σίγουρα δεν θυμάμαι ότι η ζωή μου θα ήταν μια πάλη με ασφαλιστικά ταμεία και συμπληρώσεις χαρτιών κι αιτήσεων. Μα από πότε έγινε η ιατρική ένας πάκος χαρτιά, τηλέφωνα στον κάθε χαρτογιακά υπαλληλάκο, που κρίνει αν ο άνθρωπος που εγώ βλέπω, εγώ ακούω κάθε τρείς και λίγο, εγώ ξέρω πώς του έχει γίνει η ζωή ένα μπουρδέλο, με μια λίστα στο χέρι, ΑΝ δικαιούται την αναρρωτική και το επίδομα ασθενείας;;;<br /><br />Εμ τότε καλέ μου, έλα εσύ να φας και τα σκατά και μη με ανακατεύετε!<br /><br />Με όλα αυτά και άλλα τόσα, έχω φτάσει να σκέφτομαι, μήπως θα πρέπει να την κάνω για άλλη γη κι άλλα μέρη... Αφού (εδώ τουλάχιστον) η ιατρική έχει καταντήσει να είναι μια μίξη από εύστοχες συντάξεις φράσεων που θα επιτρέπουν στον άρρωστο να μπορεί να λαμβάνει το επίδομα, έχουμε καταντήσει λογιστές.<br />Αν μη τί άλλο, στο όλο μπάχαλο της Ελλάδας, ούτε εσύ, αλλά ούτε κι εγώ έχουμε να ανησυχούμε ΑΝ θα πάρεις το επίδομα, ΑΝ θα πρέπει να ψάχνω να βρω στα τηλέφωνατον κάθε ΤΥΧΑΙΟ υπαλληλο του ταμείου, για να κάτσω να του πω την ιστορία της ζωής ΣΟΥ μήπως και φιλοτιμηθεί να υπογράψει τη γαμωάδεια.<br /><br />Μπορεί και να τα έχω λάθος στο μυαλό μου, αλλά εγώ την ιατρική την είχα αλλιώς φανταστεί.<br /><br />Βρε μήπως να πάω στη Λεγεώνα των Ξένων;;;; Προλαβαίνω...<br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/oMydfRPa2lE&hl=en_GB&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/oMydfRPa2lE&hl=en_GB&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="440" height="340"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2228588485611294273?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-52369545522493655592010-05-28T08:09:00.008+02:002010-05-28T08:28:17.746+02:00<div style="text-align: justify;">Η ζωή κάνει κύκλους. Ακριβώς όπως ο καιρός... Απολαμβάνω τον ήλιο, εκ των έσω και ανεβαίνει η διάθεση όπως κι οι επιθυμίες. Με το σώμα εδώ και το μυαλό εκεί, περιμένω τη στιγμή που και τα δύο θα βρεθούν στο ιδανικό σημείο.<br />Με το καλοκαίρι να ανεβάζει τα επίπεδα βρασμού σε επικίνδυνα επίπεδα, κοιτάζω για διαφυγές από κάθε τί μπορεί να δράσσει ανασταλτικά στη ψυχή μου και το μυαλό μου.<br /><br />Μόνιμη επωδός η παρουσία μου σε μια παραλία. Μόνη εναλλαγή η διάθεση για παραλία με μπαράκια, κόσμο, μουσικές, ποτά, κόσμο... Λατρεύω την ατμόσφαιρα που δημιουργείται κάπου εκεί προς το μεσημέρι και λίγο αργότερα, όταν οι περισσότεροι αρχίζουν και φτιάχνονται απο το ρυθμό και τα ποτά. Κορμιά που αρχίζουν και λικνίζονται σαν από κεκτημένη, μετά τα κέφια της προηγούμενης νύχτας. Κορμιά που αγκαλιάζονται, υπόσχεση για άλλα κόλπα "μετά, στο δωμάτιο".<br />Γέλια, ματιές, κεράσματα... Ο DJ κάνει γούστα, αγόρια κοιτάζουν κορίτσια, που γελάνε μεταξύ τους, σφηνάκια φεύγουν δεξιά αριστερά, χαιρετούρες, γνωριμίες, δήθεν με τα πούρα στο στόμα και το rolex στο χέρι, και όλα αυτά κάτω από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού...<br /><br />Φεύγεις για άλλα λίγο πριν το λιόγερμα. Μηχανή ή ανοιχτό αυτοκίνητο, για να νοιώθεις και τον αέρα στο πρόσωπο. Δεν είναι κι ότι καλύτερο για τα μαλλιά του μωρού, αλλά δεν τρέχει τίποτα, καλοκαίρι είναι, διακοπές είσαι και στην τελική γουστάρεις τα ανακατωμένα της μαλλιά... Σε φτιάχνει. Και το ξέρει!<br /><br />Επιστροφή στο δωμάτιο για ανασυγκρότηση. Υπάρχουν και υποσχέσεις που έχουν μείνει μισές..<br /><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8CEctHJF7qw&hl=sv_SE&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/8CEctHJF7qw&hl=sv_SE&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="430" height="230"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5236954552249365559?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-18692649102451206932010-05-27T12:02:00.002+02:002010-05-27T12:27:04.575+02:00<div style="text-align: justify;">Άλλη μια μέρα βιδωμένος σε ένα γραφείο να βλέπω τις καλύτερες ώρες να φεύγουν χωρίς νόημα. Αντί να είμαι σε κανένα νησί και να γίνομαι ένα με την άμμο και τη θάλασσα, έχω να αντιπαρέλθω τις απίστευτες χαζοχαρουμενιές που βλέπω και βιώνω...<br /><br />Το πρωί ερχόμενος στην κλινική, σαν από παιχνίδι έκοβα φάτσες στο δρόμο μου. Έχω την τύχη να μένω κοντά στη δουλειά, μόλις δέκα λεπτά με τα πόδια, οπότε εκείνες τις πρωινές ώρες οι πάντες είναι στους δρόμους.<br />Το έχω προσέξει εδω και καιρό, αλλά σήμερα μου (ξανά) έκανε εντύπωση... Αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν τα άλογα στις άμαξες! Λες κι έχουν παρωπίδες. Βλέπουν ο,τιδήποτε είναι στην ευθεία τους. Δεξιά αριστερά, χάθηκε, έφυγε...<br />Το καλύτερο όμως είναι που όλοι (σχεδόν. Όπου σχεδόν, εννοώ κανένα μετανάστη) έχουν ένα αδιόρατο εως και ορατό, χαζοχαρούμενο χαμογελάκι στη μούρη. Κια μην βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι τα έχουν όλα λυμένα. Δεν θα το έλεγα... Επί της ουσίας στα ίδια είναι με μας, για άλλους λόγους.<br /><br />Αμίλητοι. Όλοι ( και δεν εννοω τους μετανάστες, το ξαναλέω). Γκρι. Στο δικό τους διαπλανητικό σύστημα...<br />Και όλα αυτά ίσως και να ήταν περιττά, αν δεν ήμουν αυτός που είμαι. Ερχόμενος από μια χώρα, σαν τη δικιά μας, με τα όσα μύρια προβλήματα και να πέφτεις πάνω στους χάνους, τρελλαίνεσαι. Απλά το χάνεις.<br /><br />Το πιο λυπηρό όμως, είναι πως με τόσα προβλήματα λυμένα, εδώ, αυτοί οι άνθρωποι να μην μπορούν να χαρούν αυτά που έχουν. Όσα έχουν τέλος πάντων, γιατί όπως είπε και κάποιος, "τί να τα κάνεις τα λεφτά άμα δεν έχεις μία;" Και δεν μπορώ να μπω στη λογική που τεχνηέντως κάποιοι μεγαλόσχημοι δημοσιογράφοι, δημιουργούν στην Ελλάδα, περί οικονομίας και εργατικότητας. Σε παρακαλώ κυρία μου! Αν έπαιρνες το Σουηδό και τον πέταγες σε μια υπηρεσία ιδιωτική, δημόσια, δεν έχει σημασία, στην Ελλάδα, όχι θα το έριχνε στα ναρκωτικά, θα έφευγε στη Λεγεώνα των Ξένων! Και δεν εννοώ βέβαια την ανοργανωσιά που υπάρχει ΠΑΝΤΟΥ στην Ελλάδα, αλλά στον όγκο και στην ποιότητα της εργασίας που παρέχεται συγκρητικά. Τί εννοώ; Ότι εδώ εγώ νοιώθω σα να είμαι σε κατασκήνωση, σε αντίθεση με τις φορές που είμαι στην Ελλάδα για δουλειά και νοιώθω ότι θα χτυπήσω αναβολή...<br /><br />Και τελικά δίπλα από τη ρήση καλύτερα πλούσιος και υγιής παρά φτωχός και άρρωστος, θα συμπλήρωνα, καλύτερα έξυπνος παρά όλα τα άλλα...<br />Άντε να δω πώς θα περάσει ο καιρός, ολομόναχος εδώ πάνω...<br /></div><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/MUd-YP0Dt80&hl=sv_SE&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/MUd-YP0Dt80&hl=sv_SE&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="440" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1869264910245120693?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-13849025033713404482010-05-26T21:59:00.003+02:002010-05-26T22:26:40.362+02:00<object width="640" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/UASRwAwxWUI&hl=en_GB&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/UASRwAwxWUI&hl=en_GB&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="440" height="340"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1384902503371340448?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-24719872560059521812010-05-25T18:36:00.003+02:002010-05-25T19:06:17.600+02:00<div style="text-align: justify;">Περιδιαβαίνω στους δρόμουςμέσα στη βροχή, αδιαφορώντας για το ότι έχω γίνει μούσκεμα.<br />Μια ακόμη προσπάθεια να "απολυμανθώ"... Να ξεπλύνω τα πάντα από πάνω μου, από μέσα μου... Τα ρούχα μου κολλάνε κι είναι βαρειά, κάπως σαν τη διάθεσή μου.<br /><br />Πώς μπορείς να κάνεις τα πάντα delete; Να διαγράψεις τα πάντα, όχι για να ξεκινήσεις από το μηδέν, απλά για να μπορείς να ζήσεις μια μέρα, χωρίς να χρειάζεται να θυμάσαι, να νοιώθεις, να ανακυκλώνεις έγνοιες, επιθυμίες. Χωρίς να αναζητείς το άφταστο... Χωρίς να χρειάζεται να ζείς με τη σκέψη στο πότε θα φύγεις αλλά στο πότε θα φτάσεις...<br /><br />Το σώμα μου κρυώνει σχεδόν τρέμω. Το τσιγάρο έχει μουσκέψει, ανάβω άλλο, μία από τα ίδια... Αει γαμήσου..!<br /><br />Χαζεύω το ποτάμι, τους ομόκεντρους κύκλους που η βροχή σχηματίζει... Πόσο καταπληκτικά όμοιοι είμαστε... Η ζωή αναπτύσσεται σε ομόκεντρους κύκλους και μετά απλά απορροφάται.<br /><br />"Σοβαροί" άνθρωποι με κοιτούν σα να είμαι κανένας παλαβός που το έσκασε από κάπου...<br /><br />Χεσμένοι πάνω τους, φοβισμένα ανθρωπάρια, που τρέμουν ακόμη και την ιδέα να βραχούν. Η θαλπωρή του σπιτιού, είναι το χαλάκι για να κρύβουν τα σκατά τους. TV, πίτσα delivery και κανά πήδημα στην κυρά, για να είμαστε κι εντάξει κι αύριο πάλι δουλειά...<br /><br />Βαρέθηκα. Όλα τα βαρέθηκα...<br /><br /><br /><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/icUC32-0WuY&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/icUC32-0WuY&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="385" width="480"></embed></object><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2471987256005952181?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-14114266566652264602010-05-25T11:34:00.003+02:002010-05-25T11:49:10.128+02:00<div style="text-align: justify;">...λοιπόν και ξηγήσου.<br />Και τί να πείς; Αλήθειες; Πονάνε και κάνουν τζιζ...<br /><br />Κι όχι ότι δεν έχεις μάθει, αλλά τόσο καιρό πια έχεις βαρεθεί να είσαι μόνιμα κατήγορος και κατηγορούμενος.Εδώ δεν προσπαθείς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, αλλά ότι είσαι...<br /><br />Θες ο καιρός; Η απόσταση, από όσα και όσους θα ήθελα να είμαι μαζί τους; Η διάθεση σήμερα ειναι ανάλογη του καιρού. Γκρί με τάσεις για πτώση υπό του μηδενός... Κακό προηγούμενο έχει δημιουργηθεί πια. Με μένα τον ίδιο και με πρόσωπα που είναι στη ζωή μου.<br />Άτομα που μπήκαν στη ζωή μου και με γέμισαν έρωτα και όμορφα αισθήματα, πτήσεις σε ουρανούς μπλέ σαν το Αιγαίο, μα... σταδιακά, σου παίρνουν (;) κι από ένα κομματάκι εμπιστοσύνης και με κάθε κομματάκι σου αφήνουν μια μικρή πληγούλα.<br /><br />Γιατί να φοβόμαστε άραγε; Γιατί να μην μπορούμε να είμαστε ανοιχτοί κι αληθινοί από την αρχή; Γιατί θα πρέπει να αναβάλλουμε τις αλήθειες μας για αύριο; Κι από αύριο σε μεθαύριο και πάει λέγοντας;<br /><br />Ζεις μέρες σε ένα μπέρδεμα και όταν τα έχεις ξεγράψει όλα, τότε μαθαίνεις ένα σωρό όμορφες σκέψεις κι αισθήματα, που σε αναστατώνουν κι όταν αρχίζεις και το κοιτάς κι από εδώ κι από κει, πάλι μία από τα ίδια...<br />Όλοι έτσι είμαστε θα μου πείς... Ναι! Μα γιατί;<br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/A_d9bOhRH-w&hl=sv_SE&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/A_d9bOhRH-w&hl=sv_SE&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><br /><br />Νοιώθω μια αδικία. Από μένα σε μένα, κυρίως, γιατί δεν αρνήθηκα ποτέ τη θέληση να δωθώ και να αγαπήσω, μα σχεδόν μόνιμα, ένα σωρό ενδόμυχες σκέψεις αισθήματα βγαίνουν από την άλλη πλευρά και κάθε τόσο, εγώ κλείνομαι, πληγώνομαι, αποξενώνομαι...<br />Κι όπως λέει και το τραγούδι "μόνος, οδηγάω μόνος" κι η βόλτα αυτή συνεχίζεται έτσι. Καβάλα σε μια μηχανή, ολομόναχος...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1411426656665226460?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-44062618482758191942010-05-25T06:32:00.003+02:002010-05-25T06:42:40.419+02:00Ξυπνάς νωρίς όχι γιατί θές, ούτε γιατί έχεις χορτάσει ύπνο.<br /><div style="text-align: justify;">Γενικά δεν έχεις χορτάσει πράγματα, ίσως όχι τις σκέψεις και τις αγωνίες...<br />Ανάβεις τσιγάρο, μια γουλιά καφέ. κοιτάς τη βροχή και αναπολείς τον ήλιο.<br /><br />Συζητήσεις, μήτινγκς, σχέδια για το μέλλον<br /><br />Επιστροφή στο σπίτι, μαγείρεμα καθάρισμα, μουσική, ξεκούραση...<br /><br />Κάθε μέρα ίδια με την προηγούμενη, ίδια με την επόμενη.<br />Ικμάδες αισιοδοξίας και αχνά χαμόγελα, φέγγουν στο βάθος του μυαλού σου, ελπίζοντας στο αύριο... Χρωματίζεις το σήμερα με δόσεις ονείρων. Για το αύριο...<br /><br />Κι άλλο τσιγάρο, δυναμώνεις τη μουσική...<br /><br />Φοράς τη "στολή" του σοβαρού επαγγελματία. Απαντήσεις για όλους και για όλα, σε τιμή ευκαιρίας. Αλλού θα ήθελες να είσαι και άλλα να κάνεις...<br />Το σύστημα δουλεύει...<br /></div><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/tXBMMC0XWaw&hl=en_GB&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/tXBMMC0XWaw&hl=en_GB&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4406261848275819194?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-15699068007944613012010-05-23T10:08:00.003+02:002010-05-24T19:28:03.591+02:00<div style="text-align: justify;">Με καιρό να παραπέμπει σε φθινόπωρο λίγο πριν το χειμώνα, έφτιαξα ένα καφέ, πήρα τσιγάρα και αφήνω το βλέμμα μου να φύγει σε μέρη γνώριμα, αλλά τόσο ξένα. Από τις λίγες φορές που το μυαλό μου μοιάζει με την κατάσταση του σπιτιού μου... Κούτες άδειες, κούτες κλειστές, σκουπίδια πεταμένα εδώ κι εκεί, όλα περιμένουν τη σειρά τους... Μόνη σταθερή αξία η μουσική, διάλειμα για τσιγάρο και πάλι πίσω... στην εργασία.<br /><br />Ένα γενικότερο αίσθημα φόβου κι άγχους κάνουν αυτές τις ώρες ακόμη πιο δύσκολες, που έτσι κι αλλιώς μου είναι αρκετά δυσάρεστες.<br /><br />Αν το μέλλον το φτιάχνεις εσύ, το παρελθόν είναι η σταθερά κι αυτή τη στιγμή είναι μια σταθερά επώδυνη, δυσβάσταχτη.<br /><br />Αναρωτιέμαι πώς μπορείς να ζήσεις με ένα μόνιμο ερώτημα, στο μυαλό σου. Πότε θα νοιώσεις απελευθερωμένος από τα δεσμά που σε κρατάνε μόνιμα σε φρένο.<br /><br />Το τσιγάρο τέλειωσε, το διάλειμα επίσης. Καλά ήταν, αλλά τώρα πονάει περισσότερο...<br /></div><br /><br /><br /><object width="480" height="385"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zNb0UlC5Tys&hl=en_GB&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/zNb0UlC5Tys&hl=en_GB&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1569906800794461301?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-60058454433529993572010-05-18T05:32:00.002+02:002010-05-18T05:42:21.523+02:00Εγώ κι ο δρόμος - χρόνος.<br />Κάθε χιλιόμετρο κι ένα βήμα πιο κοντά στο τέλος... Πιο κοντά στην κατάσταση ελευθερίας.<br /><br />Και σαν κάθε ελευθερία πρέπει να πληρώσεις για να την αποκτήσεις...<br /><br />Φορτώνω μπαγκάζια, καφές, τσιγάρο, μουσική και αφήνω πίσω μου... το μέλλον.<br />Διαδρομή μία από τα ίδια. Δρόμοι ατέλειωτοι, καραβίσιοι καφέδες, κουβεντούλα με νταλικέρηδες, πίκρα...<br /><br />Οδήγηση με το βλέμμα να κοιτάει μπροστά και το μυαλό... πίσω.<br /><br />Υποσχέσεις για καλή αντάμωση, φιλιά αποχωρισμού, και δάκρυα απολογισμού.<br /><br />Μηνύματα για γρήγορη επάνοδο, σκέψεις για άνοδο επιθυμίες για κάθοδο.<br /><br />Τα λέμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6005845443352999357?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-78059553827333509412010-05-16T08:18:00.004+02:002010-05-16T08:55:55.139+02:00<div style="text-align: justify;">Συζητήσεις στον "αέρα". Πόθοι, επιθυμίες, όνειρα αναδύονται και εξουσιάζουν τη λογική, το "πρέπει", το συμβατό. Η ανάγκη που γίνεται θέλω και το θέλω, ένστικτο.<br />Επιβάτης σε σταθμό τραίνου, σαν σε σκηνή ταινίας νουάρ, αναμένεις ο,τι ψάχνεις μια ζωή.<br /><br />Το ψιλόβροχο μάλλον εξαγνίζει κι η ψυχή σου ομορφότερη από ποτέ, είναι έτοιμη να δεχθεί το πεπρωμένο, σαν το μουσαφίρη απ' τα ξένα. Ευχές και χειροφιλήματα, δίπλα στις ράμπες, καπνοί από ατμομηχανές, οι ανάσες μας. Δικιά σου και δικιά μου.<br />Ξεφυσάμε την απογοήτευση... Καθάρια πνεύματα, λαβωμένες καρδιές που επούλωσαν ό,τι χαίνει κι ό,τι πονάει.<br /><br />Νύχτες γεμάτες παραγγελιές.<br /><br />Χοροί μεθυσμένων κορμιών και διαυγών πνευμάτων, μια αγκαλιά δυο βλέμματα, συναίσθημα 2 σε 1.<br />Η ευτυχία του αληθινού σε φόντο αμφιβολίας...<br /><br />Τραγούδια όλο ένταση. Τραγούδια που σε χαρακτηρίζουν...<br /><br /><br /><br /><br /></div><object height="385" width="480"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/a-tyJ2SoCHE&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/a-tyJ2SoCHE&amp;hl=en_GB&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="385" width="480"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7805955382733350941?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-17336861959117614012010-05-15T00:06:00.002+02:002010-05-15T00:19:53.487+02:00<div style="text-align: justify;">Πόσες φορές δεν έπιασες τον εαυτό σου να ταξειδεύει σε στιγμές από το μέλλον;<br />Να ονειρεύεσαι το απόλυτο, το όλον;<br /><br />Πόσες φορές δεν προσευχήθηκες μέσα στα δάκρυα της νύχτας, για μια αγκαλιά κι ένα χάδι;<br /><br />Κι είναι φορές, ναι ελάχιστες πράγματι κι αυτό το κάνει τόσο μοναδικό, που μπορεί και να κρατήσει μια ζωή, που η φαντασία γίνεται πραγματικότητα κι η πραγματικότητα παίρνει άλλη διάσταση. Όνειρο και προσευχή μπερδεύονται με δουλειές, συναντήσεις, δείπνα εργασίας και γνωριμίας...<br />Εκεί ανάμεσα σε γραπτά, στίβες χαρτιών και τρελλών, έρχεται η οπτασία και τότε τα πάντα χάνονται ή καλύτερα, ξαναγεννιούνται.<br /><br />Θα μπορούσε να είναι γράμμα σε μια όμορφη γυναίκα, αν υπήρχες ως γυναίκα...<br /><br />Θα μπορούσε να είναι ερωτική εξομολόγηση σε μια πανέμορφη παρουσία που την καρδιά την πήρε λάφυρο!<br /><br />Μα είσαι σαν όνειρο και οπτασία δυνατή, που την πραγματικότητα την έχεις κάνει να αλλάζει μορφή και σχήμα κι έννοια...<br /><br />Μορφή παραμυθιού, νεράϊδα που πάνω στο νερό περπατάει για να έρθει κοντά μου, τα χρυσά σου μαλλιά είναι ήλιος... Ναι μια οπτασία κι ένα όνειρο που κάνει τη ζωή να είναι τόσο πολύχρωμη και γεμάτη που μόνο μια κοσμική έκρηξη στο μυαλό μου μπορεί να ισορροπήσει όλο αυτό που συμβαίνει... Και η έκρηξη συνέβει...<br /><br />Σαν ένα τραγούδι, όμορφο με δυνατό στίχο...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1733686195911761401?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-3840336801852298592010-05-13T21:12:00.002+02:002010-05-13T21:34:11.144+02:00<div style="text-align: justify;">Μετράω σχεδόν ώρες, πλέον...<br />Απολαμβάνω κάθε στιγμή, ακόμα κι όταν απλά δεν κάνω τίποτα, μόνο και μόνο γιατί ξέρω ότι τέτοιες στιγμές δεν θα έρθουν έτσι εύκολα.<br />Έχω τις μουσικάρες μου, το ποτάκι μου και τα τσιγάρα μου για παρέα και νοιωθω την ανοιξιάτικη δροσιά της Αθήνας.<br /><br />Απελευθερωμένος από κάθε βαρύδι, από κάθε σκέψη που μήνες τώρα με κράταγε δέσμιο στα βαθύτερα μου "μη" και "πρέπει", κοιτάω το μέλλον με μεγαλύτερη σιγουριά κι ας δείχνουν όλα ότι θα είναι πιο δύσκολα. Τί κι αν θα έρθουν ζόρια; Τί κι αν η απόσταση μπορεί να λειτουργήσει σαν εμπόδιο; Τί κι αν φόβοι και επιφυλλάξεις θα βγουν στην επιφάνεια;<br />Ναι το ζητούμενο είναι να νοιώθεις ήρεμος και όμορφα μέσα σου και με το να πιέζεσαι δεν καταφέρνεις κάτι... Ο Γούντυ Άλλεν είχε πει πως οι καλοί άνθρωποι κοιμούνται καλά τα βράδυα ενώ οι κακοί φαίνεται να απολαμβάνουν περισσότερο τις μέρες... Καλό ακούγεται αλλά ως αξίωμα και πεποίθηση δεν είμαι εγώ ούτε για το ένα ούτε για το άλλο.<br /><br />Καλή καρδιά, αλλά κι από την άλλη δεν έχω όρεξη και για πολλά πολλά... "Δεν έχω χρόνο μάτια μου" που λέει και το άσμα...<br />Έτσι λοιπόν, το μόνο που μένει είναι να χαίρεσαι ό,τι έχεις κι ό,τι αντιλαμβάνεσαι, χωρίς να το πολυψάχνεις. Μια κουβέντα με μια όμορφη γυναίκα, έστω και εξ αποστάσεως είναι πολύ πιο όμορφη και σημαντική για μένα από μια ξεπέτα, όταν αυτή η κουβέντα γίνεται γιατί κι οι δύο θέλουν κι οι δύο γουστάρουν...<br /><br />Να λοιπόν που σχεδόν έφτασε η ώρα της αναχώρησης και τελικά ήταν πολύ πιο όμορφα απ' ό,τι περίμενα, ακόμη κι απ' όσα πέρασα! Βίωσα πράγματα τόσο έντονα που απορώ κι εγώ με τον εαυτό μου... Μέχρι και τώρα, τις τελευταίες μέρες η ζωή μου χαρίζει απλόχερα εμπειρίες τόσο μοναδικές και ξεχωριστές, που θα αρχίσω να απορώ με την τύχη μου!<br /><br />Πολλά είπα. Θέλω να απολαύσω το ποτό μου και τη μουσική μου, τώρα...<br /><br />Εδώ θα είμαι, πάντως.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-384033680185229859?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-66949754557089246312010-05-09T11:52:00.003+02:002010-05-09T17:29:54.991+02:00<div style="text-align: justify;">Χαλαρά ροκάκια μπλεγμένα με lounge μουσικές με κάνουν να θέλω να μπω στο πρώτο πλοίο για κυκλάδες και να χέσω δουλειές, υποχρεώσεις, σκέψεις και προσδοκίες... Το μόνο που αποζητάει το μυαλό μου είναι την ίδια μουσική, με ένα κρύο ποτό σε μια παραλία, δίπλα από΄άδειες μπουκάλες οξυγόνου και πεταμένες στολές κατάδυσης.<br /><br />Μια απέλπιδα προσπάθεια να ονειρευτώ την επιστροφή μου εκεί που ανήκω.<br /><br />Βιδωμένος σ' ένα μπαλκόνι αγναντεύω αυτό που σε λίγες μέρες θα είναι απλά μια εικόνα του μυαλού μου, ως την ώρα που θα μπορώ να το χαίρομαι καθημερινά. Αεροπλάνα πάνε κι έρχονται πάνω από το κεφάλι μου, με τη σκέψη μου καρφωμένη στην ανάγκη μου να βρεθώ μακρυά από κάθε τί δυσάρεστο, με την ίδια ταχύτητα που το αεροπλάνο αφήνει τη γη.<br /><br />Ανάβω τσιγάρο και σκέφτομαι πόσο έχω βαρεθεί όλη αυτή τη διαδικασία αυτοκαταστροφής. Μέσα κι έξω από μένα.<br /><br />Είναι τόσες οι μέρες κι οι βδομάδες που οι σκέψεις μου κυλούσαν γύρω από ένα σωρό άλλα εκτός από το πιο σημαντικό. Εμένα... Να το είχα ανάγκη; Ίσως, δεν ξέρω. Οι επόμενες εβδομάδες θα μου προσφέρουν την... πολυτέλεια (;) να κοιτάξω λίγο προς τα μέσα μου.<br />Αυτή τη διαδικασία τη ξέρω τόσο καλά κι ενώ ξέρω ότι κάτι καλό θα βγάλει από όλο αυτό, παρόλα αυτά την αποφεύγω γιατί έχω βιώσει πολλές φορές την κριτική, την ΑΥΤΟκριτική και όταν μου τα λέω, το κάνω άσχημα. Ας είναι. Κανείς δεν πέθανε από ένα "ξέχεσμα".<br /><br />Μαζεύω τα μπογαλάκια μου και ξεχωρίζω πράγματα που πρέπει να πεταχτούν, αλλαχτούν, επιστραφούν...<br />Κοιτάω μπλογκάκια που κάποτε ήμουν τακτικός θαμώνας, στις ζωές τους και στα γραπτά τους... Περίεργα πράγματα. Μου φαίνονται τόσο ξένα πια κι όμως τόσο οικεία. Φιλίες κι αγάπες πεθαμένες, ξεθωριασμένες.<br /><br />Είχα γράψει ότι μια εποχή φτάνει στο τέλος της. Μια εποχή που ξεκίνησε πριν χρόνια και που τελειώνει, είτε έτσι είτε αλλιώς με το φεύγα μου. Κι αν τελειώνει, είναι γιατί πολύ απλά βλέπω με άλλα μάτια τη ζωή, τους φίλους, τον έρωτα, τη δουλειά, όλα.<br />Όπως είπα σε καλή φίλη, που πιστεύει πως όλοι μας ερχόμαστε στη ζωή του άλλου για να προσφέρουμε κάτι, αυτή ήρθε στη δικιά μου για να μου "ανοίξει" τα μάτια κι αυτό συμβαίνει...<br /><br />Κι αν εγώ ψάχνω να βρώ τον έρωτα που θα με φτάσει στα ουράνια, επιλέγω να μείνω κολλημένος στη γη, όχι ως άρνηση στον έρωτα, αλλά για να τον απολαύσω περισσότερο όταν έρθει. Αρχίζω και γεύομαι την έννοια του "χαλαρά" σε όλα. Να είναι η κρίση των 40 που έρχονται;<br />Η επιφοίτηση; Η χαζομάρα που με δέρνει;<br /><br />Ποιός νοιάζεται; Εγώ πάντως κουράστηκα..!<br /><br />Πακετάρω και ξέρω ότι τίποτα δεν θα είναι το ίδιο πια. Ούτε η ζωή μου εδώ και σίγουρα ούτε εκεί. Με ημερομηνία λήξεως που θα μαθευτεί σε λίγες εβδομάδες, η παρουσία μου πιο πολύ θα θυμήζει θητεία σε μια υπηρεσία που σε πάει "πίπα κώλο", μέχρι να πάρεις το γαμώχαρτο, παρά "εξέλιξη επαγγελματικής αποκατάστασης και προόδου". Κουράστηκα από το συνεχόμενο πέρα δώθε, από τις αγωνίες του αύριο. Για ένα καλύτερο άυριο πόσες φορές δεν γάμησα το σήμερα; Χαλαρά λοιπόν. Χαλαρά, γιατί τόσα χρόνια στο τρέξιμο δεν φτάσαμε και πουθενά, πάλι στη γύρα είμαστε.<br /><br />Μα είναι όμως και τόσο εντυπωσιακό, πώς ορισμένες φιγούρες χάνουν την αύρα τους και το χρώμα τους. Ζημιάρες γυναίκες που εν μία νυκτί καταλήγουν να είναι κακότροπα γατουλίνια που ψάχνονται για μπατσάκια στο πωπάκι τους, δυναμικές γυναίκες που ξέρουν τί θέλουν και τί ψάχνουν, καταλήγουν να είνα ακυβέρνητα πλοιάρια χαμένα σε μποφώρια, που κουπαστάρουν και βλέπουν τα πανιά τους να γλύφουν επικίνδυνα τη θάλασσα... Διαννοούμενοι, βαθυστόχαστοι τύποι που ακίζονται με τα νιαουρίσματα γυναικών στα πρόθυρα (;) νευρικών κρίσεων, καθ'έξην και κατά συρροήν.<br /><br />Αυτά βλέπω πια, αυτά βλέπω σήμερα και το μόνο που νοιώθω είναι η αηδία από τα πολλά τσιγάρα. (Να θυμηθώ να το κόψω πια!)<br /><br />Το απόλυτο κενό. Ούτε καν οίκτος.<br />Επίσης για όσες με εμπλέκουν στα διλλήματά τους για το μέλλον τους (;) και το πώς θα εξασφαλίσουν μια καλύτερη ζωή, αγάπη, σπίτι... Δεν έχω χρόνο μάτια μου. Κράτα την σκέψη σου για όταν φύγω, μέχρι τότε μπορώ να έχω το φιλί σου; Όχι; Δεν τρέχει τίποτα, πάλι φίλοι είμαστε.<br />Πολλές ευαισθησίες μαζεμένες μου προέκυψαν τους τελευταίους μήνες, εμού συμπεριλαμβανομένου και από το τόσο μέλι έχει πέσει ένα λίγωμα απίστευτο. Λίγο νερό να έρθουμε στα καλά μας...<br /><br />Ήταν καιρός πολύς που είχα να γράψω χωρίς δάκρυα, κλάψες κι άλλα τέτοια όμορφα και είναι τόσο μα τόσο όμορφη αίσθηση. Όπως έλεγε και μια φίλη από τα πολύ παλιά, ένα "αγαμίδι" είναι ανακουφιστικό. Και δύο, θα συμπληρώσω εγώ. Με την αίσθηση του ταξειδιού στο μυαλό μου και την προσμονή να περάσω από μέρη που ποτέ δεν τα έζησα αλλα τόσο πολύ μ' αρέσουν, διασκεδάζω τη βαρεμάρα μου και τον ελληνικό ήλιο, κοιτώντας τα σμσ και τα μέηλς από πρόσωπα που ήρθαν στη ζωή μου.<br />Βαριέμαι. Ακόμη και την προσπάθεια...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6694975455708924631?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-42241404914805005702010-05-06T13:23:00.004+02:002010-05-06T18:35:47.079+02:00<div style="text-align: justify;">Πέντε μήνες είναι αρκετοί για να ζήσεις διάφορα... 'Αλλοι ζούν μια ζωή σε μιά ώρα, λένε αυτοί που ξέρουν.<br />Φεύγω για να ξανάρθω, γιατί τα κακά παιδιά έχουν την τάση να γυρνάνε στον τόπο του εγκλήματος.<br />Κι αυτό γιατί δεν μπορώ παρά να νοιώσω δέος και συγκίνηση σε αυτό που λέμε "περνάω καλά"!<br /><br />Μα θα μου πείς, τόσα ποστ που ανέβαζες μέσα στη μαυρίλα; Έλα τώρα! Αφού κι εσύ το ξέρεις, ότι κάποιες φορές όλοι κάνουμε λάθη... Κι η ζωή σαν γνήσιο θηλυκό που ξέρει και να εκτιμά και να βλέπει αυτά που οι άλλοι δεν μπορούν να δουν, θα στη δώσει την ευκαιρία! Αρκεί βέβαια να είσαι εκεί και να έχεις τα ματάκια σου ανοικτά κι όχι να κοιτάς τη μπαργούμαν... Μια και είπα μπαργούμαν, να ευχαριστήσω όλους εσάς που ο καθένας με τον τρόπο του μου χαρίσατε πρωινά ρημαγμένα από τον πονοκέφαλο, αλλά χαλάλι σας! Αξίζατε κάθε ποτήρι ουίσκυ, βότκα, τζίν και άλλα που ακόμη και τώρα δεν θυμάμαι...<br /><br />Ναι η παραμονή μου εδώ είχε πολλές εντάσεις σε αντίθεση με εκεί που πάω τώρα, που το πράμα είναι , πώς να το πω; Σε καταστολή; Κλινικά νεκρό; Κάπως έτσι... Βεβαίως και είχε και τα κάτω του και μωρό μου, να σου πω τα χρειάστηκα..!<br />Αλλά εσύ να είσαι καλά που έστω και στο παραπέντε μου έδειξες πώς θέλεις τον άντρα δίπλα σου και μου άνοιξες τα μάτια.<br /><br />Άμα λέμε ότι η γυναίκα ξέρει...<br /><br />Λοιπόν, ναι. Τα ποστ μπορεί να ήταν μαύρα, αλλά εγώ φεύγω μέσα στην τρελλή χαρά! Για πολλούς λόγους. Πρώτον γιατί θα ξανάρθω! χαχαχαχα<br />Είτε έτσι είτε αλλιώς θα έρθω κι άλλωστε το να έρθω εδώ για αυτό το διάστημα, ήταν ένας τρόπος να επιστρέψω κάποια στιγμή. Ο προθάλαμος που λένε...<br /><br />Έπειτα, όπως οι περισσότεροι, έτσι κι εγώ, μετά από κάθε κρίση, πέφτει γενικό ξεσκαρτάρισμα κι είχα μιας πρώτης τάξης ευκαιρία να καθαρίσω λίγο τις ντουλάπες του μυαλού μου και της ζωής μου... Μου έμειναν φίλοι καλοί, καλύτεροι από πριν... Έρωτες κι αναμνήσεις, μα το καλύτερο, υποσχέσεις για το μέλλον. Η διεκδίκηση, το "παιχνίδι" είναι μια διαχρονική κατάσταση, έχει πάντα μια δυναμική, ακόμα κι αν φαινομενικά για άλλους έχει χαθεί η όποια δυνατότητα.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4224140491480500570?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-1130812954543071722010-05-02T14:55:00.003+02:002010-05-02T15:16:14.433+02:00<div style="text-align: justify;">Έχει μια ιδιότυπη ομορφιά η μοναξιά. Εκτιμάς το παρελθόν περισσότερο και απολαμβάνεις τις χαρές σε βάθος... Βέβαια, όταν ξαναβρεθείς μόνος, γυρνάς εκεί που ήσουν. Φαύλος κύκλος.<br /><br />Απολαμβάνω τον ήλιο σα να μην πρόκειται να τον ξαναδώ.<br /><br />Ρουφάω τα τσιγάρα μου σαν τα τελευταία του θανατοποινήτη...<br /><br />Αποζητάω το βλέμμα σου και την παρουσία σου σαν η ζωή μου να εξαρτάται από αυτό...<br /><br />Μα το ξέρουμε κι οι δυό πως τίποτε από αυτά είναι αλήθεια... Ούτε θα σε δω ούτε κι εξαρτάται η ζωή μου από αυτό...<br /><br />Στριφογυρνάω στο σπίτι, στα λίγα τετραγωνικά μέτρα που μου αναλογούν, όπως σε ένα κελλί. Οι ώρες κυλάν αργά σα μαρτύριο... Εγώ αντιμέτωπος με τον εαυτό μου.<br /><br />Έχω βαρεθεί πια, έχω πικραθεί. Έχω κουραστεί... Από την ίδια τη ζωή και τις εκπλήξεις της.<br /><br />Θα ήθελα να ξυπνήσω και το όνειρό μου να έχει γίνει πραγματικότητα. Αλλά τότε δεν θα είχε μείνει όνειρο να πιστέψω. Κι εσύ έχεις εξαφανιστεί...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-113081295454307172?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-17583433970718554592010-04-29T16:58:00.002+02:002010-04-29T17:07:52.330+02:00<div style="text-align: justify;">Αναδιπλώνεσαι γύρω από μια έρημη κρύα πολυθρόνα, κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο τη θάλασσα, ελπίζοντας ο χρόνος να εξαφανίσει κάθε ελπίδα που σιγοπεθαίνει όσο περνάει η ώρα, οι μέρες...<br />Είναι πολύς ο καιρός που κάθε σκέψη, ανάσα, θύμηση είναι για κείνη, τόσο πολύς που πια σου είναι δύσκολο να σκεφθείς κάτι άλλο.<br /><br />Μουσικές που ακούς, πρόσωπα που βλέπεις, μπαρ που πας, έχουν να κάνουν με σένα κι αυτή.<br /><br />Έχεις το άρωμά της στο μυαλό σου, όπως ακριβώς την πρώτη νύχτα που την πρωτοείδες...<br /><br />Περιμένεις το χρόνο να κάνει αυτό που εσύ δεν κατάφερες βδομάδες τώρα... Να ξεχάσεις, να συνεχίσεις να ζείς χωρίς να περιμένεις πότε θα τη δείς, θα την ακούσεις...<br /><br />Κι αν το μόνο που σου έχει μείνει είναι οι μνήμες, ένα τραγούδι είναι εκεί για να σου θυμίζει όσα ήταν για σένα το αντίο.<br /><br />Αυτό σου το τραγούδι ήταν ό,τι έχω να θυμάμαι...<br /><br /><div style="text-align: center;">Μη μου χτυπάς<br /> τα μεσάνυχτα τη πόρτα<br /> μη μου μιλάς<br /> να σ' ακούσω δεν μπορώ<br /> <br /> Αν μ' αγαπάς<br /> μην γυρίζεις πίσω<br /> άσε να κρατήσω<br /> τον πόνο συντροφιά<br /> <br /> Όπου κι αν πας<br /> την αγάπη παίρνεις<br /> το σκοτάδι φέρνεις<br /> και τη συννεφιά<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">Και το τηλέφωνο ακόμα να χτυπήσει...<br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1758343397071855459?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-35956865136158727902010-04-25T17:13:00.002+02:002010-04-25T18:10:02.642+02:00<div style="text-align: justify;">Μια και είναι οι τελευταίες μέρες μου στην Ελλάδα, είπα να ανοίξω το blog, χωρίς συγκεκριμένο λόγο, μα και πάλι, ποτέ δεν ξέρεις ποιός το βλέπει και τί μπορεί να καταλάβει... Με το που θα ξεκινήσω τη μηχανή του αυτοκινήτου σε λίγες μέρες, σηματοδοτείται και το τέλος μιας εποχής. Μιας περιόδου που κράτησε όσο με θυμάμαι σχεδόν... Αν μη τί άλλο, από τότε που μια νύχτα του Σεπτεμβρίου του '88, μπήκα σ' ένα αεροπλάνο και την έκανα για αλλού με όνειρα και προσδοκίες για κάτι καλύτερο. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως η πορεία της ζωής μου από τότε μέχρι σήμερα, θα είχε τέτοιες εντάσεις, τόσες εκπλήξεις και σίγουρα τόσο ενδιαφέρον...<br /><br />Κάποτε είχα διαβάσει πως η καλύτερη ευχή για κάποιον είναι το να ζήσει ενδιαφέρουσες στιγμές. Όχι απαραίτητα καλές ή κακές, μα ενδιαφέρουσες. Κάποιος μου το ευχήθηκε πολύ έντονα μάλλον...<br /><br />Κάθε χρόνο λέω πως την προηγούμενη χρονιά πέρασα τόσα και τόσα, μα κάθε χρονιά συμβαίνουν ακόμη περισσότερα... Όμως παρά το ότι η χρονιά δεν έχει φτάσει στα μισά της, ο λόγος που ανεβάζω το ποστ αυτό είναι γιατί όσα έγιναν (και όσα θα γίνουν) φτάνουν για πολλά χρόνια ακόμη... Τα προηγούμενα χρόνια ήταν μια διαδικασία πόνου, για λόγους και γεγονότα που όσοι ήσασταν δίπλα μου κι όσοι είχατε τη δύναμη να καταλάβετε, καταλάβατε.<br />Με τη λίστα όσων μπαίνουν εδώ μέσα να έχει μειωθεί δραματικά έχω την πολυτέλεια να γράφω και να λέω ό,τι θέλω, χωρίς κάποιο φόβο μη και δεν καταλάβει κάποιος ή μήπως και καταλάβει παραπάνω από όσα θέλω!<br /><br />Λοιπόν... Ας αρχίσω λέγοντας πως αυτή η χρονιά για μένα τελειώνει τη μέρα που θα φύγω από εδώ, απλά γιατί όλα όσα μου έδωσε φοβάμαι πως δεν μπορούν να "λερωθούν" με το να άγονται και να φέρονται, ούτε σε ατέρμονες σκέψεις ούτε βέβαια σε μια διαδικασία ανάλωσης σε χρονικά πλαίσια...<br />Θυμάμαι πως όταν ξεκινούσα από τη Σουηδία για κάτω, πόσο αγχωμένος και μαγκωμένος ήμουν. Δεν ήξερα τί θα μου συνέβαινε, εδώ, πώς θα ήταν στη δουλειά, πώς θα ήμουν εγώ... Ένα δύσκολο ταξείδι με δύσκολες σκέψεις και προφανώς δύσκολες καταστάσεις ανοιγόταν μπροστά μου και για άλλη μια φορά έπρεπε να το αντιμετωπίσω και να υπομείνω όλα όσα θα έρχονταν. Κι ενώ όλα ήταν ένα μπέρδεμα και μια σκτούρα στο μυαλό μου, ο χρόνος άλλαξε κι όλα ξαφνικά πήραν ένα άλλο νόημα! Απίστευτα ξεσκαρταρίσματα κι απίστευτα πρόσωπα μπήκαν και βγήκαν στη ζωή μου... Είδα άτομα που θα τα θεωρούσα αν μη τί άλλο φίλους, να την κάνουν μέσα σε μια υστερία κι αντίθετα φίλους που τους θεωρούσα φίλους, να μου απαλύνουν τίς γωνίες του αψύ μου χαρακτήρα, με ηρεμία και χαρά, χωρίς να περιμένουν κάτι, χωρίς να ζητούν κάτι.<br /><br />Η ζωή γράφει και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό, όσο κι αν θέλουμε να κρατήσουμε το χρόνο ή αντίθετα όσο κι αν θέλουμε να γυρίσουμε το χρόνο πίσω και να αποφύγουμε νύχτες μαύρες, απελπισμένες, σαν αυτές που βίωσα δύο μήνες πριν, σχεδόν...<br />Όμως, αυτό που μου έμεινε είναι η γλύκα του ότι έζησα. Αισθάνθηκα, ερωτεύτηκα, πληγώθηκα και συνεχίζω να ζω και να ερωτεύομαι. Πικράθηκα πολύ, αλλά είναι μέσα στο παιχνίδι, φαντάζομαι και όπως και να 'χει είναι άλλη μια απόδειξη ότι όσα αισθάνθηκα δεν ήταν/είναι ψέμα.<br /><br />Με θυμάμαι να είμαι σε ουρανούς και θάλασσες γεμάτες χρώματα και εντάσεις, μουσικές και γεύσεις, μυρωδιές και αγγίγματα, μα με θυμάμαι να με μαζεύουν από μπαρ, λιώμα από το μεθύσι του πόνου και της λύπης. Της θλίψης που μόνο με το πένθος μπορεί να συγκριθεί. Άλλωστε κάθε χωρισμός είναι κι ένας μικρός θάνατος (δεν θυμάμαι ποιός το είπε, αλλά σωστά το είπε), οπότε το πένθος είναι η πιο σωστή λέξη!<br />Θυμάμαι να παλεύω να βρω τα βήματά μου, με αδέξιες κινήσεις, που μόνο "ρεζίλι" θα μπορούσαν να με κάνουν, μα και πάλι ποιός νοιάζεται; Εγώ όχι... Πώς μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον που πονάει από έρωτα;<br /><br />Και μέσα σε όλα αυτά ναι ο έρωτας... Αυτός ο κόσμος που όταν τον ανακαλύψεις του είσαι υποχρεωμένος για πάντα. Ερωτεύθηκα όσο δεν πάει άλλο. Δεν χάνεις ποτέ στον έρωτα, ακόμη κι αν πονέσεις μέχρι το τελευταίο σου κύτταρο. Η ζωή είναι μικρή για να είναι μίζερη κι ακόμη μικρότερη για να είναι στεγή. Με αυτή τη σκέψη δεν έχω παρά να ευχαριστήσω τους θεούς που με έφεραν μπροστά σε εσένα... Ξέρεις εσύ. Όπως ξέρεις ότι ποτέ δεν θα σου κρυφτώ όπως και δεν σου κρύφτηκα, όπως ξέρεις ότι ανεξάρτητα με το πώς θα μας πάει η ζωή, εσύ κι εγώ είμαστε ένα... στο είχα πει στις νύχτες μας και στο λέω και τώρα. Δεν μένω στο αν, πόσο, πότε, γιατί είμαστε ή δεν είμαστε μαζί, όσο στο ότι βρεθήκαμε ο ένας στο δρόμο του άλλου και έμμελε να με σημαδέψει (εμένα τουλάχιστον) για τα καλά...<br /><br />Είναι πολλά αυτά που σου είπα στις στιγμές που είμαστε μαζί αγκαλιασμένοι, δωσμένοι. Αν τα πίστεψες ή όχι είναι κάτι που εσύ θα αποφασίσεις. Αυτό που εγώ μπορώ να σου πω είναι ότι δεν σου κρύφτηκα και δεν θα το κάνω, ακόμα κι αν όλο αυτό θα με κάνει να θεωρηθώ αδύναμος (τα εισαγωγικά προαιρετικά)<br />Σε κάποιο σκυλοτράγουδο που άκουγα κάποια από εκείνες τις νύχτες τις... "αγριες", υπήρχε ένας στοίχος που έλεγε πως "η αγάπη διεκδικείται δεν παρέχεται". Πόσο μεγάλη κουβέντα...<br /><br />Ας είναι όμως!<br /><br />Είναι πολλά αυτά που θέλω να πω και δεν ξέρω αν έχει νόημα (αυτή τη στιγμή)<br /><br />Μέσα σε όλα αυτά, είδα φίλους και φίλους. Έμαθα να δέχομαι τον άλλο όπως είναι, ή καλύτερα έκανα ένα ακόμη βήμα προς αυτή τη φιλοσοφία ζωής και αν με βοήθησαν κάποιοι αυτοί είναι δύο άνθρωποι. Ένα φιλαράκι που οι καταστάσεις κι ο χρόνος μας έφερε πιο κοντά μα κι ένας φίλος ολόφρεσκος, δροσερός και... συνάδελφος! Όμως ανάμεσα σε όλα αυτά το όμορφα, τα δυνατά, τα μοναδικά, ήρθε κι αλλο ένα γεγονός να με κάνει να νοιώσω όμορφα, ξεχωριστά και σίγουρα περηφάνια! Τα... κουμπαράκια μου! Κι αν έχει ακούσει η κουμπάρα μου από μένα...<br /><br />Οι μέρες περνούν και σε λίγο δεν θα είμαι ανάμεσά σας κι αυτό για κάποιες καταστάσεις και κάποιους ανθρώπους ίσως να είναι και καλύτερα.<br />Μα δεν μπορώ να μην πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κάποιους λίγους (ευτυχώς) για όσα μου έδωσαν κι όσα με συμβούλεψαν... Και ναι συνήθως οι ευχαριστίες είναι γενικές κι αόριστες, αλλα δεν έχω μάθει έτσι. Δεν μπορώ να μην ευχαριστήσω την Αλεξάνδρα και τον άντρα της Νίκο, για όσα με βοήθησαν κι όσα άκουσαν, όπως επίσης και τον αδελφό της, για όσα έκανε για μένα... Μεγάλη χαρά που με δέχθηκαν στη ζωή τους...<br /><br />Πώς να αφήσω απ' έξω το ξεχωριστό φίλο και συνάδελφο Κώστα που η ψυχή του είναι πιο μαλακή και ευγενική από όσους ξέρω; (Δεν κρύβεσαι καλά... σε κατάλαβα!)<br />Πώς να μην ευχαριστήσω ολόκληρη την κλινική, που αν και ήμουν αλλού, παρόλα αυτά έδειξαν γαϊδουρινή υπομονή και δεν πέταξαν έξω κλωτσιδόν, τις μέρες που σχεδόν ήμουν λιώμα τόσο από το αλκοόλ όσο κι από την πίκρα;<br /><br />Αφήνω τελευταίο μια μεγάλη μορφή και μοναδική περίπτωση αντρικής φιλίας και φίλου γενικότερα... Κώστα "μεθυσμένο τεθωρακισμένο", αν δεν ευχαριστούσα εσένα που αν και διαφωνούσες με όλα όσα ανορθόδοξα έκανα, που σε τυραννούσα νύχτα μέρα με τα δικά μου, που παράταγες δουλειές και υποχρεώσεις για να με ακούσεις και να πεις μια καλή κουβέντα, ακόμη κι αν αυτή ήταν "μαλάκας", ποιόν θα ευχαριστούσα;;;;;<br /><br />Και τέλος Εσένα... Εσένα που μου άλλαξες τη ζωή. Ούτε προς το καλύτερο ούτε προς το χειρότερο. Απλά την άλλαξες. Την έκανες να είναι πιο έντονη, να έχει ρυθμό και παλμό.<br />Στα χρόνια που ζω, έχω πει κι έχω γράψει τόσα ερωτόλογα που αν τα ξαναέγραφα δεν θα είχαν καμία αξία, γιατί απλά θα έχαναν το νόημά τους. Δεν θα πω λοιπόν, ότι είσαι η πιο όμορφη, η πιο ερωτική, πιο πιο πιο...<br /><br />Είσαι Όλα..! Κι αν καμιά φορά η σιωπή σου με μπερδεύει, με νευριάζει, με κάνει και νοιώθω ανασφάλεια, είναι κι αυτό μέρος του όλου, του όλα που είσαι...Το ότι θα φύγω κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά δεν σημαίνει κι ότι βγαίνεις κι από το μυαλό μου ή την καρδιά μου... Ίσως και να μπαίνεις και πιο βαθειά...<br /><br />Μέχρι ο χρόνος να μας φέρει ξανά κοντά, να ξέρεις τούτο: Το να κάνεις κάποιον να ερωτευθεί μπορεί να είναι τέχνη... το να μείνεις στο μυαλό του άλλου είναι μαγεία. Μάγισσα γλυκιά κι αφέντρα μου!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3595686513615872790?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-31011623544838085532010-04-02T11:51:00.002+02:002010-04-02T11:56:47.271+02:00<div style="text-align: justify;">Με τα ρούχα της δουλειάς ακόμα πάνω μου, συνεχίζω το ταξείδι μου, παρέα με καινούρια τραγούδια και αναμνήσεις.<br />Είναι πολύς ο καιρός που εσύ κι εγώ γίναμε ένα κι ακόμα περισσότερος που άλλους δρόμους πήραμε.<br /><br />Μια ρουφηξιά τσιγάρο ίδια με την ανάσα που πήρα μετά το φιλί σου, γεμάτη και καυτή...<br /><br />Είναι λίγες ώρες από τότε που σε άκουσα και η φωνή σου με κυρίευσε σαν κατακτητής και πορθητής.<br />Καινούρια ροκ τραγούδια. Μπαλάντες που σου ξυπνούν τα μυαλά και τις αισθήσεις.<br /><br />Ταξείδια σε πόλεις όμορφες και μαγικές.<br /><br />Μέηλς και τηλέφωνα σε κολλητούς, μα η αλήθεια είναι πως εσύ κι εγώ είμαστε ένα. Δεν θελεις να το πιστέψεις, μα το ξέρεις... το νοιώθεις.<br /><br />Έτσι όπως σε νοιώθω μέσα μου εγώ.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3101162354483808553?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-77944216235132967032010-03-26T01:26:00.002+01:002010-03-26T01:31:42.712+01:00Και να λοιπόν που ξανά,τη ζωή την ανακαλύπτω... Σαν πρεζόνι που καθάρισε και παλεύει να βρει τα πατήματά του.<br />Ναι τη ξέρω την απεξάρτηση. Κάθε στάδιο και βήμα της... Ζω από αυτή, τη γνωρίζω σε βάθος!<br /><br />Βόλτες με φίλους, καινούριες γκόμενες, πιπινάκια ζουμερά και διαθέσιμα... Ξέρεις. Λίγο κουβέντα και έχεις ένα βράδυ γεμάτο όμορφο πήδημα... Οι κολλητοί μου, λένε να τους δώσω μια ευκαιρία. Ποτέ δεν ξέρεις...<br /><br />Μα αν ξέρεις;<br /><br />Αν ξέρεις το πόσο αλλιώς είναι το φιλί σου; Το πόσο διαφορετικός είναι ο τρόπος που με κοιτάς στα μάτια, λίγο πριν αφεθείς;<br /><br />Πόσο ξεχωριστός, είναι ο τρόπος που αποχωρίζεσαι το κορμί μου, αποκαμωμένη;<br /><br />Ναι, θα συνεχίσω να ζω, όπως έχω μάθει να κάνω εδώ και χρόνια... Κι όπως θα συνεχίσω να κάνω στο μέλλον... Μα να... Εσύ λείπεις. Για τώρα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7794421623513296703?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-72023707835255092322010-03-24T02:51:00.006+01:002010-03-24T06:08:22.546+01:00<div style="text-align: justify;">Ποτά,μουσικές, ξενύχτια... Μια ακολουθία συλλογισμών και γεγονότων με ένα στόχο. Εσένα...<br />Τί πρέπει να κάνω για να σε ξεχάσω; Πώς να διώξω το φιλί σου από πάνω μου; Τί θα μπορούσα να κάμω, να εξαφανίσω το άρωμά σου από το σώμα μου;<br /><br />Τα χείλη σου - όλα - πιέζουν κάθε κύτταρο του κορμιού μου...<br /><br />Αναδεύομαι στο κάθισμά μου κοιτώντας την είσοδο.Ακόμα και τώρα περιμένω να φανείς, στην πόρτα και να ερχεσαι στην αγκαλιά μου.<br /><br />Μικρό μου όμορφο κορίτσι...<br /><br />Αναπολώ τις ώρες, τις στιγμές, όταν εσύ κι εγώ ήμαστε ένα. Όταν εσυ κι εγώ γίναμε Θεός στο σύμπαν...<br /><br />Είναι το μεθύσι μου, που δεν μ' αφήνει να μιλήσω, σαν ασπίδα από τις ορμές μου, ακολουθώντας την επιθυμία σου, μα όμως να! Οι λέξεις θέλουν να βγουν η μία μετά την άλλη, ριπές ενάντια σε όλα τα συνηθισμένα και τα δέοντα.<br />Σχεδόν ακούω τηνκαρδιά μου να πάλλεται. Να αγωνίζεται να ζήσει... Να ψάχνει μια διέξοδο...<br /><br />Ήχοι που μπερδεύονται με τη μουσική της θάλασσας...<br /><br />Ταξειδιάρικό μου πλάσμα. Γυναίκα φτιαγμένη από άλλο μέταλλο... Εκείνο των ονείρων και των επιθυμιών. Των ανολοκλήρωτων.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7202370783525509232?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-8894233138491882372010-03-20T19:29:00.003+01:002010-03-20T20:01:26.539+01:00<div style="text-align: justify;">Στροφιγυρίζεις στο σπίτι σαν ανήμερο θεριό.<br />Η τελευταία φορά που βγήκες έξω μόνος ήταν τότε που από τύχη δεν έγινες ανάμνηση... Το ίδιο κι όταν ήσουν με παρέα και ξανά και ξανά...<br /><br />Δεν είναι ότι νοιώθεις χάλια. Δεν νοιώθεις, άλλωστε.<br /><br />Θα μπορούσες να πείς ότι συνήθισες το έξω. Και άλλα πολλά που τώρα πια δεν έχει σημασία να το ψάχνεις...<br /><br />Μόνος στο σπίτι... Καιρός πολύς πέρασε από τότε...<br /><br />Τζην, μπότες κι έξω απ' το σπίτι. Ξεκινάς για όπου. Σούνιο ίσως... Γουστάρεις θάλασσα. Της ανήκεις. Κι ίσως κάποτε επιστρέψεις εκεί που ανήκεις.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-889423313849188237?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-33565588613639258262010-03-16T18:08:00.003+01:002010-03-16T18:18:40.717+01:00<div style="text-align: justify;">Τραγούδια καψούρας από το ράδιο με πάνε, νύχτα, σουρωμένο, στο σπίτι... Ανοιχτά παράθυρα ανοιχτοί δρόμοι, ταξιτζήδες νυσταγμένοι, πειραγμένα punto, πολυτελή αυτοκίνητα με οδηγούς να ψάχνουν την έξοδο για τον οργασμό.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Τσιγάρο, γερμένο βλέμμα, μπαταρισμένο ηθικό, νεκρό κέφι. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Άσχημο ξεκίνημα, κακή συνέχεια, ανυπόφορο τέλος. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;">"Μα είναι δώρο άδωρο </div><div style="text-align: center;">ν' αλλάξεις χαρακτήρα</div><div style="text-align: center;">τσάμπα κρατάς λογαριασμό</div><div style="text-align: center;">τσάμπα σωστός με το στανιό"</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Έτσι λέει κι έτσι είναι... Τί τα θες. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Ορισμένα πράγματα είναι μελετημένα να γίνουν όπως γίνονται. Ταλαιπωριέσαι να διορθώσεις καταστάσεις που χωλένουν, αλλά δεν θέλεις να καταλάβεις πως είσαι εσύ το πρόβλημα... Πάντα ήσουν και το χειρότερο είναι πως η παρουσία σου μεταφέρει το πρόβλημα και γύρω σου... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κι η ερώτηση είναι... Γιατί συνεχίζεις να είσαι πρόβλημα; Τις λύσεις τις ξέρεις. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3356558861363925826?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-51714561647491148962010-03-11T18:12:00.003+01:002010-03-14T17:27:25.925+01:00<div style="text-align: justify;">Υπό νορμάλ συνθήκες θα έπρεπε να είμαι μπερδεμένος, συγχισμένος, απογοητευμένος...<br />Μα, είναι το βλέμμα σου, που με συνοδεύει τις ώρες που ο ήλιος χάνεται στο Σαρωνικό, συντροφεύοντας τα δελφίνια στα ταξείδια τους...<br /><br />Είναι η φωνή σου, που με χαϊδεύει στο υπογάστριο σα βελούδινο άγγιγμα, ξυπνώντας βασικά ένστικτα.<br />Το κορμί σου. Θελκτικό, ερωτικό, αμαρτωλό, που θέλω, *μα πόσο θέλω! να το νιώσω στο στόμα μου, κάθε του σπιθαμή...<br /><br />Φυσιολογικά, θα έπρεπε να γλύφω τίς πληγές μου και να οικτήρω τη μοίρα για την ασυνέπειά της, που τόσο πρόστυχα μου φέρεται...<br />Μα, είναι η λαχτάρα μου να μυρίσω τα μαλλιά σου, το επόμενο πρωί.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5kn2kN3F-I/AAAAAAAAAfA/sY1qd3RCm5Y/s1600-h/Red_Splash_by_sifu.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 213px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5kn2kN3F-I/AAAAAAAAAfA/sY1qd3RCm5Y/s320/Red_Splash_by_sifu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447429042669557730" border="0" /></a><br />Είναι η ανάγκη μου να σε προσμένω να εμφανιστείς κι ας μη ξέρω που είσαι. ακόμη.<br /><br />Είναι η βεβαιότητα ότι θα ξεπροβάλλεις και τότε - το ξέρω, ω ναι! ένα αρσενικό θα γεννηθεί, μόνο για σένα. Που θα σε διεκδικήσει και θα σε κλέψει από κάθε τι τετριμμένο, σύνηθες. Από κάθε "σιγουράτζα"...<br /><br />Φτιαγμένη για "άλλα", είμαι σίγουρος, τη φορά που θα σε αγγίξω, θα είναι για να σε κρατήσω νύχτες πλασμένες για τα όνειρά σου...<br /><br /><br />Συνήθως, θα έπρεπε να είμαι κλεισμένος στο καβούκι μου, αφού τηλέφωνα και διεύθυνση δεν έχω να σε πολιορκήσω...<br />Όμως είναι η αύρα σου, που με τυλίγει σαν μεταξωτό μαντήλι, κόκκινο της φωτιάς...<br />Θα σε βρω. Το ξέρεις και το ξέρω και τότε θα μου ανήκεις...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτό: Red_Splash_by_sifu</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5171456164749114896?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-44770420927759024962010-03-10T22:30:00.005+01:002010-03-11T17:16:50.044+01:00<div style="text-align: justify;">Να δεις πώς ήταν η έκφραση; Α, ναι! Αυτοί που δεν νοιώθουν το γλυκοχάραμα είναι απλά δυστυχισμένοι άνθρωποι...<br />Μωρό μου... Έχεις σκεφθεί πόσοι ξυπνούν πιο αργά από όσο πρέπει; Πόσοι ανέχονται να ζουν στο φως που εξισώνει τα πάντα;<br /><br />Σαν τη μουσική που την ακούς μηχανικά και χάνεις όλο το συναίσθημα... Συναίσθημα... Το συναίσθημα να σε βλέπω να κοιμάσαι τα ξημερώματα, να έχω το άρωμά σου στα ρούχα μου.<br />Τον ίδιο σου τον εαυτό, μέσα μου, πάνω μου...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5gYYZCNwYI/AAAAAAAAAe4/Mml4lHX9pks/s1600-h/In_Her_Own_Velvet_Dreams_5_by_hakanphotography.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5gYYZCNwYI/AAAAAAAAAe4/Mml4lHX9pks/s320/In_Her_Own_Velvet_Dreams_5_by_hakanphotography.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447130556620718466" border="0" /></a><br />Το συναίσθημα, να μπαίνω στο αυτοκίνητο και η σκέψη μου να είναι κουλουριασμένη στο κορμί σου. Κορμί που πριν παραδοθεί στο Μορφέα, είχε τυλιχθεί γύρω μου σα φίδι και μου χάριζε τους πιο τρελλούς εγκεφαλικούς οργασμούς.<br /><br />Πως είπες; Διεκδικητικός και ρομαντικός;;;<br /><br />Μα δεν ξέρεις αυτό που λένε, ότι στη ζωή δεν παίρνεις ό,τι αξίζεις, αλλά ό,τι διεκδικείς; Κι εγώ σε απαιτώ, όμορφη γυναίκα!<br />Σαν ποτέ να μην υπήρξε άλλη, σαν ποτέ να μην υπάρξει επόμενη.<br /><br /><br />Αναδεύομαι από έντονο ρίγος και μόνο στη σκέψη, να ξυπνήσω μαζί σου το πρωί. Θα ήθελα, το ξέρεις άλλωστε, μ' ένα γαρύφαλλο κι ένα καφέ να σου πω καλημέρα. Κι ένα φιλί. που να ξεκινήσει από τα δάχτυλα των ποδιών σου και να σταματήσει στον λαιμό σου και πάλι πίσω για να σταματήσω (ξανά) εκεί που αιώνες το πνεύμα και η ψυχή, αφιερώνουν την ύπαρξή τους...<br /><br /><br /><br />Διεκδικώ σε λοιπόν, για να εξιλεωθώ από τις αμαρτίες του χθές και τις ελπίδες του αύριο.<br /><br />Αφήνομαι στο πάθος της λαχτάρας να σε αναζητώ, μέχρι να σε βρώ και ξέρω ότι δεν είμαι μακρυά. Σχεδόν νοιώθω την ανάσα σου, δίπλα από το λαιμό μου και τα νύχια σου να μου αφήνουν σημάδια που στην αφή, ο πόνος, μόνο ερωτική διάθεση κι ορέξεις για να μου πηδήξεις το μυαλό, δημιουργεί.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτό: In_Her_Own_Velvet_Dreams_5_by_hakanphotography</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4477042092775902496?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-74365172984600100632010-03-09T18:28:00.005+01:002010-03-10T19:23:58.781+01:00<div style="text-align: justify;">Περίεργα βλέμματα περίεργες κουβέντες περίεργες καταστάσεις. του μυαλού βεβαίως, ναι;</div><div style="text-align: justify;">Έρχεσαι και φεύγεις κι αφήνεις το πιο ζεστό χαμόγελο στα χείλη μου, παρά το γεγονός ότι τελικά, φεύγεις... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κι όπως φεύγεις έτσι με κάνεις να σε ακολουθώ... Για την αξία του παιχνιδιού, του φλερτ, του εγκεφαλικού... Σπουδαίο πράγμα να ξέρεις τί και πώς... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αναδεύεσαι στη θέση σου, κοκκινίζεις, χαμογελάς. με τρελλαίνεις και το ξέρεις κι αν όχι θα στο δείξω. με μεγάλη μου χαρά και ζήλο. </div><div style="text-align: justify;">Είναι αυτό που λένε για τη σπουδαιότητα της μοναδικότητας. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πόσο δύσκολο είναι να βρεις κάτι που να αξίζει κάθε προσπάθεια, κάθε χαμόγελο; Φαντάζομαι τόσο ώστε να ξέρεις αν το βρήκες</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Λαμπερή παρουσία. θηλυκό και γυναίκα μαζί. μοναδικός συνδυασμός. έτσι φαίνεσαι κι έτσι θέλω να πιστεύω... Ναι η πίστη είναι σπουδαίο πράγμα. Σε κάνει να βλέπεις ότι όλα είναι δυνατά. Όπως το να σε διεκδικήσω από κάθε περιττό και ανούσιο. </div><div style="text-align: justify;">Θα μπορούσα να ισχυρίζομαι ότι ο κόσμος μου άλλαξε όταν σε είδα, ότι με μαγνήτισε το βλέμμα σου. Θα μπορούσα, ναι. Όμως τα έχω ήδη πει σε καταστάσεις που τελικά ξεθώριασαν όπως το χρώμα στον ήλιο. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κι αν αρκούμαι σε κάτι, είναι ότι θα σε κερδίσω. Γιατί μου αρέσεις, με εξιτάρεις, με ενδιαφέρεις. ΜΕ.ΦΤΙΑΧΝΕΙΣ. σε γουστάρω, μωρό μου. για γυναίκα, ερωμένη, μωρό μου. αναντικατάστατη έξη. Εγκεφαλικό γαμήσι που ξεκίνησε με ένα όχι... Περίεργος συνδυασμός, αλλά το θέλω. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">μου αρέσει. που ξέρεις για μένα, που έμαθες για μένα... ακόμη κι αν δεν ήξερες γιατί, ακόμη κι αν δεν ήξερα κι εγώ. πολλά δεν ξέρω, μα θα μάθω. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">εσένα. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7436517298460010063?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-46605995094183261552010-03-08T22:37:00.002+01:002010-03-08T23:14:43.721+01:00Είναι τόσο το ποτό στο μυαλό μου που έχω την τάση να τα ωραιοποιώ, να τα δραματοποιώ και συνήθως να θυμάμαι αδρά...<br />Θυμάμαι όμως ένα φωτεινό χαμόγελο κι ένα ζεστό βλέμμα... Όχι ένα συνηθισμένο σαν μια τυχαία νύχτα, πνιγμένη σε σφηνάκια και ατάκες για να κάνεις εντύπωση.<br /><br />Περιδιαβαίνω τους δρόμους, υγρούς, νοτισμένους. Γλυστρώ στα ρύθρα και χάνομαι σε σκέψεις αμαρτωλές. Όχι για όσα θέλω να σου κάνω, αλλά για όσα δεν πρέπει...<br /><br />Αφήνω τις μέρες να φεύγουν σε χειμαρρώδεις συζητήσεις και ανούσιες δικαιολογίες, μα η νύχτα, δικό μου κεκτημένο, με περιτριγυρίζει σαν κατάρα και ευλογία μαζί... Με τη σκέψη μου σε σένα, ανατρέχω σε σελίδες και μουσικές.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5V2gVlk40I/AAAAAAAAAew/OpfxjZZa44Y/s1600-h/No_Easy_Way_Out_by_larafairie.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 281px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5V2gVlk40I/AAAAAAAAAew/OpfxjZZa44Y/s320/No_Easy_Way_Out_by_larafairie.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446389622297125698" border="0" /></a><br />Χαζεύω τον καπνό του τσιγάρου και φαντάζομαι μια νύχτα δίπλα σου. μέσα σου.<br /><br />Θα ήθελα να ξυπνήσω με σένα δίπλα μου, σφιχταγγαλιασμένη, γεμάτη μυρωδιές ιδρώτα κι όχι μόνο.<br /><br />Ζαλίζομαι στην προοπτική να πάω κόντρα στα πρέπει και στα δέοντα. Σπασμένα ταμπού και ιδέες, σπασμένες ελπίδες.<br /><br /><br />Τελευταίο τσιγάρο για σήμερα... Καληνύχτα μωρό μου.<br /><br />Θα σε ξαναδώ. Ναι...<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτό: No_Easy_Way_Out_by_larafairie</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4660599509418326155?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-772125161998133382010-03-07T23:06:00.003+01:002010-03-07T23:27:57.961+01:00<div style="text-align: justify;">Έλα μωρό μου... Σε σένα μιλώ, το ξέρεις... Σε κάθε εσένα.Ναι...<br />Σε κάθε μία που νομίζει αφελώς και αυθαιρέτως ότι με ξέρει. Το μόνο που ξέρεις βέβαια, είναι ότι είμαι ένα κωλοπαίδι, σαφώς και μετ' επιτάσεως. Ω ναι γλυκό μου κορίτσι, δεν θα έχω καμία αντίρρηση!<br /><br />Άλλωστε δεν θα σου χάλαγα κανένα χατήρι..!<br /><br />Εδώ ζήσαμε άλλα κι άλλα, νύχτες γεμάτες έρωτα και κλάματα, γεμάτες από γέλια και ξενύχτια, πώς θα μπορούσα να σου αρνηθώ κάτι που σε κάνει να κοιμάσαι άνετα; Αντιλαμβάνομαι ότι δεν μπορείς να δεχθείς το γεγονός ότι υπήρξες κατώτερη των περιστάσεων κι άλλωστε αυτός είναι ο λόγος που ποτέ μέχρι τώρα δεν το έχω θίξει... Μεταξύ κατεργαρέων, στην τελική...<br /><br />Ναι, δεν θα σε αφήσω να σκεφθείς γλυκό μου κορίτσι, χωμένο στα χρώματα μια ανοιξιάτικης πανδαισίας χρωμάτων και ονείρων, πόσο αλλού νομίζεις ότι είμαι, όχι γιατί είμαι μόνο εγώ...<br />Τελικά, όλοι αλλού είμαστε.<br /><br />Μικρό μου κορίτσι λατρεμένο... Εσύ, ναι, που τόσο εύκολα υποτιμάς τη νοημοσύνη μου και πετάς δικαιολογίες και ατάκες νομίζοντας ότι μόλις εχθές ανακάλυψα το γυναικείο κόσμο, προτιμώ να σε αφήσω να πιστεύεις ότι δεν καταλαβαίνω. Τί θα κέρδιζα να προσπαθούσα να σου δείξω ότι αυτά που εσύ τα έχεις για ευφυία είναι τα πιο κλισέ που έχω ακούσει;<br /><br />Αρκούμαι σε μια επιπόλαια κι επιδερμική ταμπέλα που μου κολλάς, μάτια μου όμορφα, όχι γιατί είναι έτσι (που είναι) αλλά και γιατί δεν είναι ό,τι βλέπεις.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5Qn_n2VKyI/AAAAAAAAAeo/I9wgZ1cAC-4/s1600-h/sprained_minds_by_suzi9mm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 229px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5Qn_n2VKyI/AAAAAAAAAeo/I9wgZ1cAC-4/s320/sprained_minds_by_suzi9mm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446021823379876642" border="0" /></a><br />Ποιός θα μπορούσε να αντιληφθεί τις νύχτες αυτές που δεν ξημερώνουν; Ποιός θα ήθελε να ξέρει όσα η κόλαση μπορεί να σου χαρίσει;<br /><br />Είμαι βέβαιος ότι το άκουσμά τους θα σε φόβιζε όσο κι ο ίδιος ο θάνατος... Γιατί πολλές φορές με μπερδεύω με αυτόν και δεν ξέρω ποιός είμαι, αγαπημένη μου, όμορφη...<br />Ναι εσύ, καλή μου! Εσύ που τόσο εύκολα μου χαρίζεις το κορμί σου, ξεχνώντας ότι για κάθε νύχτα που σε γεύτηκα, σε άφησα να με εξερευνήσεις, ελεύθερη από όλα... Το ερώτημα ήταν και είναι, τί είδες... τί μπόρεσες να δείς, τί άντεξες...<br /><br /><br />Ξέρω, είναι δύσκολο!<br /><br />Ακόμη κι εγώ φοβάμαι να με αντικρύσω ολόκληρο... Αρκούμαι λοιπόν στο ρόλο του μαλάκα, όχι γιατί δεν είμαι, αλλά κυρίως γιατί βαριέμαι να σου δείξω κάτι πέρα από αυτό που μπορείς και αντέχεις να δείς...<br /><br />Μα, όμως είναι η αγάπη του έρωτα που μας κάνει να ρίχνουμε τα τείχη κι όχι ο πόνος του παρελθόντος κι εκεί ελπίζω συνεχώς και πάντα, κάθε φορά που σε ανταμώνω, μικρή μου.<br /><br /><br /><br />Κάθε μία "μικρή" μου... Μη ξεχνιέσαι...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτό: sprained_minds_by_suzi9mm</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-77212516199813338?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-75816814581613607932010-03-06T23:22:00.002+01:002010-03-06T23:34:09.125+01:00Αναμοχλεύεις το μυαλό σου όπως τις σκέψεις σου.<br />Παίζεις με αυτό που βλέπεις στον καθρέφτη και αναρωτιέσαι τί έγιναν τα χρόνια που έφυγαν.<br /><br />Σε θυμάσαι αλλιώς και σε βλέπεις αλλιώς.<br /><br />Ξένος άνθρωπος σε ξένο σαρκίο, φιλοξενούμενος, πορεύεσαι με τη δυσάρεστη αίσθηση ότι δεν χωράς πουθενά.<br /><br />Εγκλωβισμένος σε ρόλους που δεν ξέρεις ποιός "φοράει"ποιόν. Αδυνατείς να ξεχωρίσεις την πραγματικότητα από το δήθεν, από όσα θα ήθελες να ζείς, να βλέπεις. Υπηρέτης του ταπεινού μυαλού σου, της πρόστυχης επιθυμίας σου, της αμαρτωλής ψυχής σου, ακολουθείς με συνέπεια το δρόμο που με πείσμα προσπαθείς να βγάλεις λάθος...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5LYIv__-yI/AAAAAAAAAeg/6Y76AfJhyX8/s1600-h/llllllllllove_by_sweethell.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 246px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S5LYIv__-yI/AAAAAAAAAeg/6Y76AfJhyX8/s320/llllllllllove_by_sweethell.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5445652544279804706" border="0" /></a><br /><br />Τα βλέφαρα σου κλείνουν, λίγο το ποτό, λίγο η αηδία, γλυτώνεις το θέαμα.<br /><br />Βιώνεις τη deca και σου αρέσει. Είναι πιο εμφανές από ποτέ. Πιο δεδομένο και πιο λαμπερό.<br />Ευτυχείς ζώντας το βούρκο. Πνίγεσαι στο τίποτα και χαμογελάς.<br /><br /><br />Επιστροφή στις ρίζες, μωρό μου...<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτο:llllllllllove_by_sweethell</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7581681458161360793?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-392897015529670112010-03-03T18:06:00.002+01:002010-03-03T18:20:05.552+01:00<div style="text-align: justify;">Μετράς τίς ώρες, τα λεπτά, κλεισμένος μέσα σε δωμάτια σκοτεινά, μοναχικά.</div><div style="text-align: justify;">Συντροφιά σε αναμμένα τσιγάρα, άγευστους καφέδες... </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Το μελάνι στέγνωσε, το χαρτί πάλιωσε. Κιτρίνισε και μύρισε μούχλα... Φυσική εξέλιξη, αναμενόμενη πρόγνωση...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Κρυμμένος πίσω από στολές, από ατάκες και χαμόγελα, μόνο εσύ ξέρεις πόσο έχεις αδειάσει. Πόσο άδειος υπήρξες.</div><div style="text-align: justify;">Κενοτάφειο ιδεών και αισθημάτων. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Πιέζεις τον εαυτό σου να θυμηθεί πότε ένοιωσε, πότε βίωσε, πότε συναισθάνθηκε σαν ανθρώπινο όν. Πιέζεις να θυμηθείς πότε έκλαψες από αγάπη κι όχι από πόνο... Πότε ήταν η φορά που γεννήθηκες. Ξανά. Αληθινά.</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Μεγαλώνεις αναπτύσσοντας τα θέλω σου, κρύβοντας το εγώ σου. Ζητάς τον έλεγχο για να θάψεις το φόβο της ψυχής σου... Μικρό ανθρωπάριο, ταπεινό μυαλό, φτωχή ψυχή στη μυλόπετρα των βασικών σου αναγκών, λιώνεις μυαλά και καρδιές. </div><div style="text-align: justify;">Αυτοϊκανοποιείσαι μέσα από τον πόνο της απόρριψης, είναι το μόνο που σε κάνει να νοιώθεις ζωντανός...</div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Παίρνεις το δρόμο για πίσω. </div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;">Αφήνεις τη ζωή για τους ζωντανούς...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-39289701552967011?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-28418480211841332602010-03-01T20:33:00.004+01:002010-03-01T20:56:47.318+01:00Μοδάτες γκόμενες περιφέρονται σε μπάρ και σε διαδρόμους. Όμορφα κορμιά, περίεργα μυαλά, άδεια βλέμματα με γεμάτα πορτοφόλια. Αφήνεσαι στα σχόλια των γύρω σου, ποιός ξέρει ποιός είσαι, πού πας τί θέλεις... Ο καιρός που έπρεπε να αποδείξεις κάτι σε κάποιον, ακόμα και σ' εσένα, έχει πεθάνει, ταφεί, αποσυντεθεί.<br /><br />Το είναι σου εξαντλείται στο μπουκάλι της σαμπάνιας που θα παραγγείλεις.<br /><br />Το εγώ σου είναι συνάρτηση του ραφτού σου κουστουμιού.<br /><br />Χτυπάς τα ποτά σου το ένα μετά το άλλο, για να φτιάξεις κεφάλι...<br /><br /><br />Γουστάρεις το δούλεμα. Σε φτιάχνει να πιστεύουν ότι έχουν το πάνω χέρι κι εσύ να απολαμβάνεις τη στιγμή με ένα πνιχτό γελάκι και θολωμένο βλέμμα. Έχεις γράψει τόσες ώρες μοναξιάς που το να είσαι με κόσμο ίσως και να σε ενοχλεί. Πλέον...<br /><br />Είναι ευχάριστο. Το αίσθημα που βλέπεις γύρω σου, ότι ο κόσμος είναι δικός τους... Είναι. Το ξέρεις. Ποιός κόσμος όμως; Η άλλη πλευρά του φεγγαριού σου εξασφαλίζει τη γνώση του όλου και του τίποτα. Γιατί ένα τίποτα ήσουν και γνωρίζοντας το, γίνεσαι όλα...<br /><br /><br />Ζείς τη στιγμή, πλανάροντας το βλέμμα σε χαμογελαστές φατσούλες, έντονης ανάγκης να νοιώσουν το φλέρτ, όχι γιατί γουστάρουν αλλά για να επιβεβαιωθούν. Κορμιά (για) αμαρτίες αναδύουν μεθυστικά αρώματα. Θολωμένο μου μυαλό, πεινασμένο μου θέλω...<br /><br />Αφήνεις τη ματιά σου πάνω της περισσότερο από όσο πρέπει, μόνο και μόνο να της κάνεις γνωστό ότι δεν είσαι μαλάκας, αλλά καβλωμένος.<br /><br />Δυό κορμιά τυλιγμένα με μπόλικο αλκοόλ και σωματικά υγρά είναι αυτό που το μυαλό σου μπορεί να σκεφθεί αυτή τη στιγμή...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S4wZpNX1XnI/AAAAAAAAAeY/fEgEMkTzJkY/s1600-h/Feeling_by_mirabiliaimages.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 235px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S4wZpNX1XnI/AAAAAAAAAeY/fEgEMkTzJkY/s320/Feeling_by_mirabiliaimages.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443754245339045490" border="0" /></a><br />Μεγάλη παρέα, μεγάλες προκλήσεις.<br />Αφήνεις τη βοή, ζώντας μέσα της, καθαρίζεις το μυαλό σου. Ανάβεις τσιγάρο με το ερώτημα τί κάνεις, να είναι ακόμη πιο έντονο.<br /><br />Θα ήθελες πολύ να δείς να μπαίνει στο μπάρ, Αυτή. Εκείνη που θα ήταν η αφορμή να παρατήσεις τα πάντα και να χαθείς στους φόβους της και στα πάθη της...<br /><br />Κοιτάς τη κανάτα με τα σφηνάκια... Κερασμένα από το μπαρ. Άλλη μια νύχτα επιθυμίας...<br /><br />May be next time<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτο: Feeling_by_mirabiliaimages</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2841848021184133260?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-84182765865453024512010-02-17T22:10:00.005+01:002010-02-17T22:31:06.812+01:00Διαδρομές με χαλασμένο αυτοκίνητο και ξεχειλισμένο τασάκι...<br />Μπιτάτα τραγούδια από κάμπριο και λαϊκά από ταξί, δίπλα σου<br /><br />Κλείνεις τα τζάμια, κλείνεις τα μάτια<br /><br />κλείνεις τα πάντα...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S3xfEIbx7fI/AAAAAAAAAeQ/b14gW-6gpy8/s1600-h/Submission___1_by_mjranum.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S3xfEIbx7fI/AAAAAAAAAeQ/b14gW-6gpy8/s320/Submission___1_by_mjranum.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439326974544834034" border="0" /></a><br />Διαδρομές στην παραλιακή, άδειοι δρόμοι, άδειες ψυχές, άδειες μέρες<br /><br />Διαδρομές σε κορμιά και καρδιές...<br />Όμορφα γέλια γοητευτικά χείλη μαγικά χάδια. Γυρνάς μόνος, ξυπνάς για τη δουλειά.<br /><br />Φραπέ τσιγάρο τυρόπιτα.<br /><br />Διαδρομές σε στενά δρομάκια, μουσική από το iPod τσιγάρο Camel...<br /><br />Στη τσέπη σου λίγα κέρματα, κλειδιά, αναπτήρας. Μυρίζεις σάρκα, γυναικείο ιδρώτα και μεθύσι.<br />Αγναντεύεις τη θάλασσα σαν να μην υπάρχει αύριο, σα να μην υπήρξε ποτέ το χθές...<br /><br />fast forward!<br /><br /><br />Ένα muffin κι ένα τριαντάφυλλο, μια συντροφιά στο θάλαμο, μια νύχτα εφημερίας... Φωνές ηρεμίας, κούρασης, μακέλεμα του είναι σου, μασκάρεμα του θέλω σου, απόφαση της όμορφης απέναντι σου. Εντολή γιατρού<span style="font-style: italic;font-size:85%;" >.<br /><br /><br />φωτο: Submission___1_by_mjranum</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8418276586545302451?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-58618896072772694522010-02-07T13:13:00.005+01:002010-02-07T13:37:42.043+01:00<span style="font-family: courier new;">Εξαγνιστική βροχή καθαρίζει τον τόπο από τα περιττά και σε ξεγυμνώνει στο απόλυτο είναι.</span><br /><span style="font-family: courier new;">Παλεύεις να ανάψεις τσιγάρο ίσως για να βιώσεις το αίσθημα του κενού, βλέποντάς το να διαλύεται στις σταγόνες του ουρανού...</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Ίπτασαι πάνω από στέγες και νησιά, θάλασσες και κύμματα</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Αναπολείς τα μελλούμενα. Κορμιά αποκαμωμένα, μυαλά μεθυσμένα. Ένα φιλί σου, μια νύχτα ολόκληρη, εξαγνισμένης αμαρτίας...</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Δεν μου αρκεί να γεύομαι τον ιδρώτα σου, ούτε και το κορμί σου. Το στίγμα μου, μέσα σου, μια ακόμη κλοπή του είναι σου, που την κουβαλάω μαζί μου...</span><br /><span style="font-family: courier new;">Δεν ψάχνω να σε πάρω, εκεί, πάνω στο γραφείο, στο πάτωμα... Κορμιά σε μια παρανομία του δήθεν, σε μια συμφωνία μεταξύ αμαρτολών επιθυμιών.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Σκηνές από το μέλλον, το γυμνό σου μυαλό, κτήμα μου,να σοδομίσω και να ερωτευθώ.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Σε παρατηρώ, καθώς, απόμακρη και ερωτικά τυπική, περπατάς στους διαδρόμους της γεματης με μαύρα και κόκκινα - της τρέλλας - ψυχής μου και περιμένω τη στιγμή που ανέμελη, θα με αφήσεις τα άπληστα χέρια μου να περάσω στο λαιμό σου.</span><br /><br /><br /><a style="font-family: courier new;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S26zkVp0ADI/AAAAAAAAAdo/7O3Nc3S4Hc8/s1600-h/Bound_by_mjranum.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/S26zkVp0ADI/AAAAAAAAAdo/7O3Nc3S4Hc8/s320/Bound_by_mjranum.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5435479237151948850" border="0" /></a><br /><span style="font-family: courier new;">θα πιώ το φιλί σου, σαν τσιγάρο, στριμένο μια νύχτα σε κάποιο πάρτυ. Βιαστικά και με ένταση.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Διακορευτής ψυχών, ανένταχτος εκμεταλλευτής καρδιών και σωμάτων, παραδίνομαι στα χάδια σου, παρακαλώντας τους θεούς να με πάρουν μαζί τους, μια προσπάθεια να γλυτώσω ό,τι απέμεινε από μένα και να διασώσω κάθε ψήγμα έρωτα που έχω για σένα.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Άγνωστη - για τώρα - όμορφη γυναίκα, απολαμβάνεις τον κυριακάτικο καφέ σου, αγνοώντας ότι ο χρόνος θα σε φέρει κοντά μου...</span><br /><span style="font-family: courier new;">Σε μια τήξη επιθυμιών, φόβων και λάγνων βλεμμάτων, το κορμί σου θα γίνει τροφή μου και το μυαλό σου το εφαλτήριο να ζήσω ελεύθερος.</span><br /><br /><span style="font-family: courier new;">Εστω για λίγο.</span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">φωτο: Bound_by_mjranum</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5861889607277269452?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-54117918526616704772010-01-01T11:09:00.001+01:002010-01-01T11:09:55.745+01:00http://www.youtube.com/watch?v=U4u-vVjdgGQ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5411791852661670477?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-19455619676415980872009-12-31T19:04:00.000+01:002009-12-31T19:05:02.777+01:00http://www.youtube.com/watch?v=UeSvQ4OI1vI&amp;feature=PlayList&amp;p=66F993087C34BA52&amp;playnext=1&amp;playnext_from=PL&amp;index=43<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1945561967641598087?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-21721877147585089732009-12-16T17:33:00.002+01:002009-12-16T17:38:26.929+01:00Οι μέρες έφτασαν. Τρείς ακόμη και μετά, μια πορεία, άγνωστη για άγνωστα μέρη...<br /><br />Φώτα και φύλλα πορείας στο χέρι, έτοιμα για διαπιστεύσεις σε συνοριακούς σταθμούς μεταξύ χωρών και διαθέσεων.<br /><br />Μανταρισμένο αυτοκίνητο, μανταρισμένες σκέψεις.<br />Χιλιόμετρα που σε περιμένουν να σε καταπιούν.<br /><br />Λαστιχα λιωμένα και αδειανό ντεπόζιτο.<br /><br />Μόνη συντροφιά ο καφές μου, τα τσιγάρα μου... Ό,τι για μήνες ήθελα, μοιάζει σαν εφιάλτης, παρά σα διέξοδος.<br /><br />Ας είναι. Πάμε...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2172187714758508973?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-11317735476438333552009-12-13T09:37:00.000+01:002009-12-13T09:38:04.517+01:00<h3 class="UIIntentionalStory_Message" ft="{&quot;type&quot;:&quot;msg&quot;}"><span class="UIStory_Message"><a href="http://www.youtube.com/watch?v=w3IzpazVl-I" target="_blank" rel="nofollow" onmousedown="'UntrustedLink.bootstrap($(this),"><span>http://www.youtube.com/watch?v=w3IzpazVl</span><wbr><span class="word_break"></span>-I</a></span></h3><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1131773547643833355?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-24995419821814998462009-12-12T08:03:00.000+01:002009-12-12T08:04:23.118+01:00http://www.youtube.com/watch?v=k79pjGobF9A&amp;feature=related<br /><br />December 12, 1915...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2499541982181499846?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-86493367032679575102009-11-25T18:55:00.002+01:002009-11-25T19:08:00.655+01:00Ανακατωμένες σκέψεις και συναισθήματα, πεταμένες σε μια βαλίτσα<br />ετοιμάζεσαι για το ταξείδι στα πάτρια, σα φυγή από τη μάχη, ίσα για να ξεχάσεις ότι εσύ είσαι το πρόβλημα...<br /><br />Φεύγεις από ένα τόπο άγνωστο για να γυρίσεις σε ένα άλλο τόπο εξίσου άγνωστο, μα συνάμα σου θυμίζει ό,τι θα ήθελες να έχεις.<br /><br />Σελίδες που γράφτηκαν και κεφάλαια που έκλεισαν σε συνοδεύουν στα χιλιόμετρα της ζωής σου, κάτι σαν το ταξείδι πίσω...<br />Ανακαλείς ό,τι έζησες πιο πολύ για να μπορέσεις να δείς τί άφησες τί πήρες...<br /><br />Με καφέ και τσιγάρα για συντροφιά, μιξάρεις μουσικές για το δρόμο.<br /><br />Κοιτάζεις πίσω, γιατί πίσω θα ξανάρθεις. Σύντομα...<br /><br />Πίκρες, ζόρια... Όλα πεταμένα σε μια βαλίτσα. Κι όμως... Μια γεμάτη ζωή.<br /><br />Φουλάρεις το ρεζερβουάρ και γεμίζεις κι εσύ μαζί του. Έχεις ταξείδι μπροστά σου...<br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">ακούμε djdimo - farewell mix</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8649336703267957510?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-8863127284439497822009-08-31T18:14:00.004+02:002011-10-19T13:34:13.964+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">Στίχοι από τα παλιά σε συνοδεύουν στο ταξείδι σου<br />Θύμησες. Του πονεμένου εγώ που απαρνιέσαι μόνιμα.<br />Κι ας λες "σ'αγαπώ" στον καθρέφτη<br />Γεμάτος μούχλα στις γωνιές του, σαν το παρελθόν της ένδοξης ιστορίας σου<br /><br />Ανακατεύεις νερό με νότες και χτυπάς στη φλέβα<br />Αίμα, που το αφήνεις να τρέχει στο χέρι σου, ανάμνηση του αύριο...<br /><br />Αστυνομικό δελτίο και ρεπορτάζ για φέρελπη ιατροδικαστή<br />μια πορεία ζωής που αλλιώς ξεκίνησε για να πάει αλλού.<br />Πτήση νυχτερινή και αφήνεις τα φώτα της πόλης για τα αστέρια του Αιγαίου.<br /><br />Όνειρα που άλλαξαν για να χωρέσουν στις συνθήκες<br /><br />Βόλτα το βράδυ με μηχανή. Μπουρδελότσαρκα στα σώψυχά σου<br />πήδημα σε κόκκινο φόντο, ιδρωμένο βλέμμα και βαρειά ανάσα το μέλλον. Δικό σου.<br />Ένα παραλλήρημα συνειδητής απουσίας, όλο σου το είναι. Δικαιολογία απέχθειας, μπαρκάρισμα σε λαμαρίνες καυτές από δάκρυ.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-886312728443949782?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-43280321937663628472009-08-30T18:01:00.003+02:002009-08-30T18:17:05.604+02:00<div style="text-align: justify;">Όσο και να θές, δεν μπορείς να το αποφύγεις. Γυρνάς εκεί, με βήμα βαρύ κι αργό, σαν το Σίσσυφο, αναγκασμένος να ζείς ξανά και ξανά στιγμές και σκέψεις που λίγες μέρες, εβδομάδες, μήνες, ήταν πραγματικότητα... Μέρες ηλιόλουστες, θαλασσινές, γεμάτες αλάτι.<br />Δρόμοι, χωρίς τέλος και χωρίς αρχή. Ίδιοι, απαράλλαχτοι...<br /><br />Γέλια και νύχτες ίδιες με τις μέρες, κυλισμένες σε σεντόνια μπερδεμένα ανάμεσα σε κορμιά.<br /><br />Και μετά... μετά, η φυγή, νύχτα. Καφές, χαμόγελα γεμάτα ένταση και άγχος. Νυχτερινή πτήση με προορισμούς παλιούς, άγευστους, έντονους.<br />Μουσικές χαζοπαίζουν στα αυτιά σου κι εσύ κοιτάς από το παράθυρο του αεροπλάνου, ψάχνοντας μια διαφυγή, κάτι να γυρίσεις εκεί που ήσουν λεπτά μόλις. Και μπαίνεις στη ρουτίνα αυτή που ξέρεις ότι σε τραβάει από όλα, αλλά και σε ρουφάει σαν τη βδέλα. Και το μόνο που σε κρατάει είναι να μετράς τις μέρες, τις νύχτες. Μουσικές να σε ταξειδεύουν.<br /><br />Φτιαγμένος να είσαι μόνιμα αλλού, ένα ατέλειωτο ταξείδι, φοβάσαι και τη σκέψη ότι μπορεί να μείνεις, να ριζώσεις κάπου. Και προχωράς... Και κοιτάς πίσω...<br /><br /><br />Έχεις μπαρκάρει ακόμη και χωρίς καράβι. Ψυχή φτιαγμένη να τρώει "θάλασσες" με το μυαλό και την καρδιά.<br /><br />Ανοίγεις πανιά γι' αλλού...<br /><br />Έρχομαι, να ξέρεις.<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >Τί άλλο; Σταυρός του Νότου</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4328032193766362847?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-86149664074506453842009-08-14T17:17:00.002+02:002009-08-14T17:40:01.907+02:00<div style="text-align: justify;">Χαζεύω τον ήλιο, που αρνείται πεισματικά να φύγει, μέχρι τη στιγμή που θα την κάνει μία και καλή. Ο αέρας που τον συνοδεύει, είναι μια δυνατή υπενθύμιση ότι οι καιροί έχουν αλλάξει... Για καλά όμως.<br /><br />Είναι οι πρώτες στιγμές, μετά από πολύ καιρό, που ξανακοιτάω πίσω μου. Έτσι κλεφτά και μόνο, χωρίς εσωτερικές αναζητήσεις ή ερωτήσεις και βαθυστόχαστες σκέψεις, υπαρξιακού χαρακτήρα. Θα έρθουν κι αυτές, άλλωστε. Οι νύχτερινές μέρες, εδώ πάνω είναι εγγύηση...<br />Θυμάμαι τα τελευταία χρόνια και το πώς (θεωρητικά) μπορεί να αλλάξουν τα πράγματα. Ένα χρόνο πρίν, κολλημένος ανάμεσα στο παρόν και στο παρελθόν, οι προοπτικές ήταν εξίσου μαύρες με το βυθό της Σαντορίνης.<br /><br />Και να 'σου που βγήκα στα γαλανά νερά παίρνοντας βαθειά ανάσα!<br /><br />Κοίτα, πόσο άλλαξα... Ούτε ξέρω βέβαια πού και πώς πάω, αλλά μια ιδέα την έχω.<br /><br />Και για όλα αυτά τα καλά και όμορφα, φταίς εσύ... Χαμόγελο παιδιού και καρδιά όσο όλα τα λουλούδια που ανθίζουν τις ανοιξιάτικες Κυριακές που μοσχοβολάει φρέσκο ζυμωτό ψωμί και γλυκίσματα, έχεις μπει στη ζωή μου και της έχεις αλλάξει το είναι... Μέσα στο ταξείδι της ζωής, σε στιγμές μοναξιάς και νύχτες που δεν ξέρεις αν θα σε ξαναβρεί το φώς της μέρας, σε χαρές και δάκρυα κόπων και ικανοποίησης, σαν ένα εντελβάις, ήσουν εκεί. Παραστάτης μιας ζωής που πιο πολύ εσύ, με έκανες να τη θέλω και να την αγαπώ, από άποψη, από πείσμα... Σε αγάπησα για όλα όσα είσαι και όλα όσα θέλεις να γίνω κι όσα έγινες...<br />Σε ερωτεύτηκα, γιατί είσαι εσύ.<br /><br />Κι αν είχα αυτή τη γαμωμηχανή, θα είχα λόγο να μπορώ να φοράω τις μπότες μου πιο άνετα.<br /><br />Τσιγάρο...<br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:78%;" ><br />Ακούμε το "ταξείδι" του Νίκου Πορτοκάλογλου</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8614966407450645384?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-36565245091236046812009-08-04T11:27:00.002+02:002009-08-04T11:31:06.392+02:00<div class="container"><div style="text-align: justify;"><span style="text-decoration: underline;">Διακοπές έχουμε, ας γελάσουμε λίγο. Αφού μάλιστα η τελευταία ανάρτηση κράτησε κάτι μήνες και μου φάγατε τη ψυχή με τη μακαρίτισα τη Νέδα!</span><br /><br />Τα παρακάτω είναι αντιγραφή από το επίσημο site http://www.murphys-laws.com/murphy/murphy-love.html<br /></div><div class="span-14"> <h3>Murphy's love laws</h3> <ul id="mainlist"><li>All the good ones are taken.</li><li>If the person isn't taken, there's a reason.</li><li>The nicer someone is, the farther away (s)he is from you.</li><li>Brains x Beauty x Availability = Constant.<br /> This constant is always zero.<br /> Sent by <a href="mailto:Jochen.VAN.DEN.BOSSCHE@PROXIMUS.NET">Van Den Bossche Jochen</a></li><li>The amount of love someone feels for you is inversely proportional to how much you love them.</li><li>Money can't buy love, but it sure gets you a great bargaining position.</li><li>The best things in the world are free --- and worth every penny of it.</li><li>Every kind action has a not-so-kind reaction.</li><li>Nice guys (girls) finish last.</li><li>The good ones die first.<br /> Sent by <a href="mailto:sicardh@hotmail.com">Henry</a></li><li>If it seems too good to be true, it probably is.</li><li>Availability is a function of time. The minute you get interested is the minute they find someone else.</li><li>The more beautiful the woman is who loves you, the easier it is to leave her with no hard feelings.</li><li>Nothing improves with age.</li><li>No matter how many times you've had it, if it's offered take it, because it'll never be quite the same again.</li><li>Sex has no calories.</li><li>Sex takes up the least amount of time and causes the most amount of trouble.</li><li>There is no remedy for sex but more sex.</li><li>Sex appeal is 50% what you've got and 50% what people think you've got.</li><li>No sex with anyone in the same office.</li><li>Sex is like snow; you never know how many inches you are going to get or how long it is going to last.</li><li>A man in the house is worth two in the street.</li><li>If you get them by the balls, their hearts and minds will follow.</li><li>Virginity can be cured.</li><li>When a man's wife learns to understand him, she usually stops listening to him.</li><li>Never sleep with anyone crazier than yourself.</li><li>The qualities that most attract a woman to a man are usually the same ones she can't stand years later.</li><li>Sex is dirty only if it's done right.</li><li>It is always the wrong time of month.</li><li>The best way to hold a man is in your arms.</li><li>When the lights are out, all women are beautiful.</li><li>Sex is hereditary. If your parents never had it, chances are you won't either.</li><li>Sow your wild oats on Saturday night -- Then on Sunday pray for crop failure.</li><li>The game of love is never called off on account of darkness.</li><li>It was not the apple on the tree but the pair on the ground that caused the trouble in the garden.</li><li>Sex discriminates against the shy and the ugly.</li><li>Before you find your handsome prince, you've got to kiss a lot of frogs.</li><li>There may be some things better than sex, and some things worse than sex. But there is nothing exactly like it.</li><li>Love your neighbor, but don't get caught.</li><li>Love is a hole in the heart.</li><li>If the effort that went in research on the female bosom had gone into our space program, we would now be running hot-dog stands on the moon.</li><li>Love is a matter of chemistry, sex is a matter of physics.</li><li>Do it only with the best.</li><li>Sex is a three-letter word which needs some old-fashioned four-letter words to convey its full meaning.</li><li>One good turn gets most of the blankets.</li><li>You cannot produce a baby in one month by impregnating nine women.</li><li>Love is the triumph of imagination over intelligence.</li><li>It is better to have loved and lost than never to have loved at all.<br /> Anonymous comment:<br /> The person who said that it is better to have loved and lost than to have never loved at all...NEVER loved and lost!</li><li>Thou shalt not commit adultery.....unless in the mood.</li><li>Never lie down with a woman who's got more troubles than you.</li><li>Abstain from wine, women, and song; mostly song.</li><li>Never argue with a women when she's tired -- or rested.</li><li>A woman never forgets the men she could have had; a man, the women he couldn't.</li><li>What matters is not the length of the wand, but the magic in the stick.</li><li>It is better to be looked over than overlooked.</li><li>Never say no.</li><li>A man can be happy with any woman as long as he doesn't love her.</li><li>Folks playing leapfrog must complete all jumps.</li><li>Beauty is skin deep; ugly goes right to the bone.</li><li>Never stand between a fire hydrant and a dog.</li><li>A man is only a man, but a good bicycle is a ride.</li><li>Love comes in spurts.</li><li>The world does not revolve on an axis.</li><li>Sex is one of the nine reasons for reincarnation; the other eight are unimportant.</li><li>Smile, it makes people wonder what you are thinking.</li><li>Don't do it if you can't keep it up.</li><li>There is no difference between a wise man and a fool when they fall in love.</li><li>Never go to bed mad, stay up and fight.</li><li>Love is the delusion that one woman differs from another.</li><li>"This won't hurt, I promise."</li><li>Nothing improves with age.</li><li>An ex-wife/husband will always be "till death do us part".<br /> Sent by <a href="mailto:leesa77@bestweb.net">Leesa</a>.</li><li>When a man wants his wife to hear, she doesn't listen.<br /> When that same man doesn't want his wife to hear, she's all ears.</li><li>It's always easier to get a partner if you already have one.</li><li>Although it may seem like that on the outside, no one is having fun being single</li><li>If you're heart is broken, sweep up the pieces.<br /> There will always be someone who will want to put it back together.<br /> The last four laws were sent by <a href="mailto:BIGFOOT99@AOL.com">David</a></li><li>Love and high-school must NEVER go together.<br /> Sent by <a href="mailto:GonzRock01@aol.com">GonzRock</a></li><li>If a man speaks deep in the forest and there is no woman there to hear him; is he still wrong?<br /> Sent by <a href="mailto:RAY@atomic.net">Ray Williams</a></li><li>Show me a husband who won't, I'll show you a neighbor who will</li><li>It doesn't matter HOW good it was, if you end up worrying or regretting it, it was bad sex</li><li>You get the best sex from the worst one for you</li><li>Never trust a woman who acts like you are so sexy she can't help herself but drag you to bed</li><li>No one is as fascinating as they think<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:jjbetz@swbell.net">Jack Betz</a></li><li>If you believe a relationship can't work, but feel the need to try, it won't.<br /> Corollary: You will later find out that your lack of belief caused it to fail.<br /> Sent by <a href="mailto:Greg_G47@hotmail.com">Greg</a></li><li>The duration of a relationship to a person is inversely proportionate to the importance of person to you.<br /> Sent be <a href="mailto:Sweatnpup@aol.com">Sweatnpup</a></li><li>The Key to a woman's heart is an unexpected gift at an unexpected time.<br /> Sent by Finding Forrester.</li><li>The two thing no man can ever understand; Women and what makes all men complete damm fools over women.<br /> Sent by <a href="mailto:jjbetz@swbell.net">Jack Betz</a></li><li>Love makes believers of us all.<br /> Translation: Love obscures common sense.</li><li>Being taken attracts women. Being single makes them avoid you like the plague.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:Greg_G14@hotmail.com">Greg</a></li><li>If you go behind a girl you are heading to trouble.<br /> sent by <a href="mailto:sprad_intel@rediffmail.com">Pradeep S.</a></li><li>In the eternal battle of the sexes, women are already the winners.<br /> Sent by <a href="mailto:jjbetz@swbell.net">Jack Betz</a></li><li>When with your girlfriend you will always have gas.<br /> Sent by <a href="mailto:srbarrett@pei.sympatico.ca">Steve Barrett</a></li><li>Celibacy is not heredity.<br /> Sent by <a href="mailto:KING-ED@marlin.vista.ac.za">king Ed</a></li><li>The hornier someone is, the less likely that it will be they have sex.<br /> Corollary Horniness is inversely related to one's chance of scoring</li><li>The man shalt not win the argument he started</li><li>The man shalt not win the argument he didn't start</li><li>If a man won an argument, it was just in his head</li><li>(for the ladies) Try and try as you might, there will still be times where men are just assholes. We can't help it and we're sorry</li><li>A love will tell you they love you endlessly. A true love will tell everyone else they love you endlessly despite the embarrassment factor</li><li>When all else fails, have hope<br /> The last 7 laws were sent by <a href="mailto:BIGFOOT99@AOL.com">David</a></li><li>Eichel's Rule - During sex, try to sweat<br /> Sent by Bird Waring</li><li>In Romance; and in Finance we play with Figures.</li><li>A cauliflower resembles a rose, if your eyesight is not 6/6</li><li>Before falling in love do take your backup, it always helps in recovery.<br /> The last three laws were sent by <a href="mailto:most_friendly@yahoo.com">Asim Qadri</a></li><li>if a man has it he won't want it,<br /> the guy who buys it won't use it,<br /> the guy who uses it could give a shit about it,<br /> so don't give a shit and you will have it all.<br /> Sent by <a href="mailto:ervinp@cswnet.com">Ervin the Dray of USA</a></li><li>Love has all the answers. But till then sex brings up some good questions.<br /> Sent by <a href="mailto:victor_ian_davion@hotmail.com">Vic</a></li><li>Sex on the TV can't hurt you unless you fall off.<br /> Sent by <a href="mailto:natalie@phreaker.net">Natalie</a></li><li>Anticipation is 98% of the pleasure<br /> Sent by <a href="mailto:judester013@home.com">judester013</a></li><li>The amount of members of the opposite sex you pursue is inversely proportional to pretty much everything about you, such as intelligence.<br /> Sent by <a href="mailto:albert_yao@hotmail.com">Albert Yao</a></li><li>If you are interested in someone, a close friend will grab their attention.<br /> This is especially likely if they:<br /> A.) Don't want the attention of said person and/or<br /> B.) Are already dating someone else<br /> Sent by Jamie</li><li>The ABC rule:<br /> If A is attracted to B, and you are attracted to C, A has a better chance with B than you do with C.<br /> B and C are often the same person.<br /> Sent by <a href="mailto:rdwald@hotmail.com">Randall Wald</a></li><li>The uglier the girl the closer she lives.</li><li>If any things will happen on the first date, you won't have a condom.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:Alucard723@cs.com">Doug</a></li><li>The size of the pencil is not as important as the quality of the writing.<br /> Corollaries: The quality of the writing is affected by the quality of the paper.<br /> Regardless of how well one writes, it is difficult to write at all unless there is lead in the pencil.<br /> Sent by <a href="mailto:scott_lp@eudoramail.com">Scott</a>.</li><li>Marriage is the greatest leveler.<br /> Sent by <a href="mailto:talnikar_p@hotmail.com">Prashant Talnikar</a></li><li>Girls are like toilet rooms. Either it is taken, or full of sh*t.</li><li>If you're having difficulties choosing between potential two girls, you'll always pick the wrong one.</li><li>If it seems perfect today, tomorrow it will end.</li><li>If a girl tell you "let's stay friends", she won't call ever again. If you call, she won't answer.</li><li>You'll always catch fever before the first date.<br /> The last four laws were sent by <a href="mailto:sorokman@hotmail.com">The Sorokman</a></li><li>Never make love in your back garden. Love is blind, but not your neighbors.<br /> Sent by <a href="mailto:the-big-boss@mageos.com">The big boss.</a><br /> Or in another version:<br /> Don't make love by the garden gate, love is blind but the neighbors ain't.<br /> Sent by <a href="mailto:zenith13@hotmail.com">Shannon</a></li><li>Love is blind. Marriage is an eye opener<br /> Sent by <a href="mailto:Frepp@aol.com">Frepp</a></li><li>When it comes to love and lost, doing the right thing always hurts.<br /> Sent by<a href="mailto:babykitty8274@yahoo.com">Nicole Pedroza</a></li><li>Being honest with someone will always turn that person into an enemy.</li><li>When you're girlfriend says that you have to talk the relationship is over.</li><li>The day you decide to tell you're girlfriend you could not live without her she will leave you the next day.</li><li>You're best friend stop being you're best friend the instant a beautiful woman walks in and you both are attracted to her.</li><li>The more you want a women the least she will want you.<br /> The last five laws were sent by <a href="mailto:ericguilbault@videotron.ca">Eric Guilbault</a></li><li>When she says: "Don't buy me anything expensive" and you listen, expect to be single.<br /> Sent by <a href="mailto:stevess369@yahoo.com">Steve</a></li><li>Even the most beautiful woman in the world has at least one guy who is tired of her.<br /> Sent by <a href="mailto:starfire1962@hotmail.com">Bill</a></li><li>If you marry a beautiful girl she'll turn into her mother.<br /> If you marry a plain girl she'll turns into her dad.<br /> Sent by <a href="mailto:jim1@popmail.com">Jim T</a></li><li>Thou shalt not covet thy neighbor's wife. But they never said anything about their daughter.<br /> Sent by <a href="mailto:cu_au_ag@yahoo.com">Edgar</a></li><li>The mother of the man, or the father of the woman you love will invariably hate you.</li><li>The best men (or women) are always taken--or crazy.</li><li>When you take your time getting ready your date will arrive 20 min. early; when you're on time they're 30 min. late.</li><li>As soon as you break up the man (or woman) who couldn't commit TO YOU will get married.<br /> The last four laws were sent by <a href="mailto:Acacia210@msn.com">Acacia Anderson</a></li><li>A good women/men are like parking spots, all the good ones are taken.</li><li>Procrastination is a lot like masturbation, it feels good until you realize your just fucking yourself<br /> Last two laws were sent by <a href="mailto:ryanshuck00@hotmail.com">Ryan Shuck</a></li><li>Women are like boats: they require constant maintenance and attention, and they cost a lot of money.<br /> Men are like buses: another one will eventually come along.<br /> Sent by <a href="mailto:neil.mcdade@mindsping.net">Neil</a></li><li>Never forget: Don't fuck with Mrs. Murphy!<br /> Sent by <a href="mailto:silentdave@peoplepc.com">Dave Holloway</a></li><li>Kracke/Malenka Law:<br /> Good from far, far from good.</li><li>Walter/Kerwin Law:<br />Any good looking person you see that isn't alone, will be accompanied by a person of the opposite sex who doesn't deserve to be with them.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:tristanw@eetc.com">Warneke</a></li><li>The length of a relationship is directly related to how much you are attracted to your significant other best friend.</li><li>No woman\men is better than two<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:koutsounova@yahoo.com">Bangi</a></li><li>Sex is not the answer. Sex is the question - YES is the answer.<br /> Sent by <a href="mailto:RossHenderson@Charter.Net">Ross Henderson</a></li><li>Romanceis when common sense flies out of the window.</li><li>Being told your the nicest guy they know is the kiss of death.<br /> Sent by <a href="mailto:ryanshuck00@hotmail.com">Ryan Shuck</a></li><li>Everybody is most horny when alone.<br /> Sent by <a href="mailto:tboil@msn.com">Timothy Boilard</a></li><li>Beauty is directly proportional to the number of drinks consumed.<br /> Corollary: Beauty is also directly related to the time remaining until last call.</li><li>The other side lawyers are always better then yours.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:remurphy@nwlink.com"> Murphy</a></li><li>the partner you want don't want you. The ones that want you are not made for you.<br /> Sent by <a href="mailto:chrys_argiris@hotmail.com">Argiris</a></li><li>Any "Why" question, has no answer, and if it does, that answer is not logical.<br /> Sent by <a href="mailto:thrillean@mail.bg">Alexandra</a></li><li>Love will cause people to do stupid things.</li><li>Loving someone to much may be cause for a restraining order.</li><li>If you love a person let them go. If they don't come back they weren't worth it.</li><li>Sex ends all interest.</li><li>Cute now equal annoying later.<br /> The last five laws were sent by <a href="mailto:diruscioN@hotmail.com"> Nicolina DiRuscio</a></li><li>Not everything takes longer than you expect.<br /> Sent by <a href="mailto:Kaypeesuresh@aol.com">Suresh</a></li><li>It's only kinky the first time you do it.<br /> Sent by <a href="mailto:bclinton@juddsbros.com">Brian Clinton</a></li><li>Halmos law:<br /> To get your significant other you need: Time. Money and Energy.<br /> The sum of the three is constant.<br /> If you are short of one of them, you need quite a lot of the remaining two.<br /> If you are short of two of them, you need tremendous amount of the remaining one.<br /> If you are short of all the three, no hope.<br /> Otherwise the result is always success.<br /> Sent by <a href="mailto:ahalmos@amrita-it.com">Tony Halmos</a>. Age: 67</li><li>The love of your life will only want you back once you are in another serious relationship.<br /> Sent by <a href="mailto:surfwatch03@netscape.net">Ana M.</a></li><li>You don't pay for sex, you pay him/her to leave after you're done.<br /> Sent by <a href="mailto:ryanshuck00@hotmail.com">Ryan Shuck</a></li><li>Beaches law:<br /> If you think a girl is beautiful, her boyfriend will always be there to confirm it.</li><li>Seduction law:<br /> Your seduction potential is inversely proportional to your willingness to seduce<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:wizardtranslations@free.fr">Sylvain Galibert</a></li><li>The most intelligent statements will be thought of at the most inappropriate times. (i.e. during a make out session, strike up a law of Quantum physics, thus demonstrating that you are not interested in the other person).<br /> Sent by <a href="mailto:davidcpoole@hotmail.com">David Poole</a></li><li>You never truly know a significant other until you meet him/her in a court of law.</li><li>No matter how beautiful/wonderful s/he may seem to be, there's always someone out there that's sick and tired of his/her s**t too.<br /> The last two laws were sent by Bob.</li><li>The boyfriend of the girl you like is a ...<br /> Sent by <a href="mailto:die_gute_erik_c@hotmail.com">C</a></li><li>If (s)he wants to dump you, (s)he will find a reason.<br /> or<br /> If (s)he wants to dump you, (s)he will.</li><li>(wo)man = time + money<br /> time = money<br /> (wo)man = money²<br /> Money = √evil (money is root of evil)<br /> man = evil<br /> Sent by <a href="mailto:afsoldier@swirvemail.com">AFsoldier</a><br /> I know the math here doesn't hold. but it's funny, so I'll leave it here.</li><li>Marriage is like a dog with a bone, he might not touch it, just doesn't let another dogs come near it.<br /> Sent by <a href="mailto:joel.d.montoya@worldnet.att.net">Airbornemonty</a></li><li>Everything that glitters, is not WET.<br /> Sent by <a href="mailto:chandra_ashish@hotmail.com">Ashish Chandra</a></li><li>When you finally bed the attractive blond/e, s/he'll nick your wallet and watch.<br /> Unless you owe him/her fifty quid.<br /> Sent by <a href="mailto:Dead_ed_iii@hotmail.com">Ed Smith</a></li><li>Marriage is the ending of a perfectly good sex life<br /> Sent by <a href="mailto:kprdm2000@yahoo.com">askingduncan</a></li><li>Albert Einstein Gravity Law<br /> Gravity cannot be held responsible for 2 people falling in love.<br /> Sent by <a href="mailto:joxford@mail.arc.nasa.gov">John A. Oxford</a></li><li>The difference between love and the common cold is that for the common cold there is a vaccine.<br /> Sent by <a href="mailto:tamzanzw@yahoo.com">Takura Razemba</a></li><li>The Tommy Lee/Pamela Anderson law for celebrity couple Persona-polarization:<br /> The most beautiful women in the world, always marry the most ugly men.<br /> The Carmen Electra/ Dennis Rodman corollary<br /> The most beautiful men in the world ALSO marry the most ugly AND most crazy men in the world.<br /> Sent by <a href="mailto:121562264@msn.com">Bob Schreib Jr.</a></li><li>If you love her/him, s/he doesn't love you</li><li>If you are in love, he/she isn't</li><li>If you want love, you don't get it</li><li>If a beautiful wo/man loves you, it's fake</li><li>If you are happy together, wait till you are married<br /> The last five laws were sent by <a href="mailto:rhiak@gmx.at">Stefan Farkas</a></li><li>It's always the quiet ones that have the two dozen corpses in their basements.<br /> Sent by <a href="mailto:bo31187@yahoo.com">Bo Zhang</a></li><li>love can be your best friend and/or your worst enemy<br /> Sent by <a href="mailto:">Jennifer W.</a></li><li>Wedding cake cures nymphomania.<br /> Sent by <a href="mailto:b.juggy1@juno.com">Juggy</a></li><li>Everyone believe in love, but wonder if it exists<br /> Sent by <a href="mailto:sushil@usc.edu">Sushil Choudhari</a></li><li>You may get off on a cheap hooker but you can't get off on a cheap lawyer<br /> Sent by <a href="mailto:ryanshuck00@hotmail.com">Ryan Shuck</a></li><li>The one thing that will almost certainly come between two friends is a girl<br /> Sent by <a href="mailto:aditya1_in@yahoo.com">Aditya</a></li><li>The sexier a man is, the better the chances that he is gay<br /> Sent by <a href="mailto:prprssr@hotmail.com">M</a>.</li><li>Being told that someone doesn't want to date you because you're such a good friend, is like being told that you didn't get the job because you're overqualified<br /> Sent by <a href="mailto:EHmaniac@aol.com">Vin Burgh</a></li><li>When you've got them by the balls, their hearts and minds will follow<br /> Sent by <a href="mailto:FoxJ@graphicpkg.com">Joe Fox</a></li><li>the girl/boyfriend who says s/he is... isn't<br /> Sent by <a href="mailto:mtolbert@comcast.net">Micah Tolbert</a></li><li>You don't fall in love, you fall in a hole. The depth of the hole is proportionate to how oblivious you are of the fall.<br /> Sent by <a href="mailto:rdmdjones@yahoo.com">R. Jones</a></li><li>The best way to get over a woman.....is to get over another<br /> Sent by <a href="mailto:huzaifa.ayaz@emirates.com">Huzaifa Ayaz</a></li><li>You always need a more patient partner no matter how patient s/he is<br /> Sent by <a href="http://amanjeev.blogspot.com/">Aman J Singh</a></li><li>Even when a man is listening, he's gonna get it wrong.<br /> Sent by <a href="mailto:cyhilterman@earthlink.net">Cy Hilterman</a></li><li>Absence makes the heart go wander.<br /> Sent by <a href="mailto:Ptm368@aol.com">???</a></li><li>The person you want the most will end up with the person you hate the most.</li><li>If you get it, it will be taken away.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:peter.garalde@aramco.com">Peter V. Garalde</a></li><li>The perfection of a person is proportional to how much you love him/her.</li><li>The imperfection of a person is proportional to how much you hate him/her.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:safwanan@yahoo.com">Safwan Aumari</a></li><li>Rebillot's Law of Infertility:<br /> You never know that you're infertile until you try to fertilize.</li><li>In any married couple, both members think that they will be the first one to die, which means that at least 50% of the people will be wrong.<br /> The last two laws were sent by <a href="mailto:John.Rebillot@cignabehavioral.com">John Rebillot</a></li><li>You'll think of a great line to say to someone the moment after your chance is gone.<br /> Sent by <a href="mailto:adrian.pineiro@navy.mil">Adrian Piסeiro</a></li><li>Kids in cars cause accidents.<br /> Accidents in cars cause kids.<br /> Sent by <span id="hcard-Kylee-Feland" class="vcard"><a class="email" href="mailto:silver_pages@hotmail.com"><span class="fn">Kylee Feland</span></a></span></li><li>Success in marriage isn't in marrying the right person, it's being the right person<br /> Sent by <span id="hcard-Mohammad-Ali-Usmani" class="vcard"><a class="email" href="mailto:maliu1970@gmail.com"><span class="fn">Mohammad Ali Usmani</span></a></span></li><li>"All women are neurotic; all men are assholes" – Kurt Vonnegut<br /> Sent by <span id="hcard-Linje-Boston" class="vcard"><a class="email" href="mailto:linje.boston@euquant.com"><span class="fn">Linje Boston</span></a></span></li><li>If you can't find Mr Right, go for Mr Fits Best<br /> Sent by <span id="hcard-DJ-Hatchytt" class="vcard"><a class="email" href="mailto:dj.hatchytt@yahoo.com"><span class="fn">DJ Hatchytt</span></a></span></li><li>A girlfriend is like a credit card, if you have one it's easier to get a new one<br /> Sent by <span id="hcard-Sabyasachi-Chatterjee" class="vcard"><a class="email" href="mailto:calstreet@gmail.com"><span class="fn">Sabyasachi Chatterjee</span></a></span></li><li>"safe sex" - isn't<br /> or<br /> Definition of "safe sex" is when your wife doesn't know about it.</li><li>The best way to loose a good girlfriend is to have your wife find out about her<br /> Last two laws were sent by <span id="hcard-Bruce" class="vcard"><a class="email" href="mailto:resting@comcast.net"><span class="fn">Bruce</span></a></span></li><li>Love cease to exist as soon as expressed<br /> Sent by <span id="hcard-viper-33" class="vcard"><a class="email" href="mailto:whyper@hotmail.com"><span class="fn">viper 33</span></a></span></li></ul> </div><br /><div class="span-24"><div class="googleAds2"><iframe marginwidth="0" marginheight="0" src="http://ad.yieldmanager.com/iframe3?JgoEAMx3CQAgASIAAAAAAFhUBwAAAAAAAgEYAAYAAAAAAP8AAAADDX4VDwAAAAAA50wJAAAAAAAapwoAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABfxQQAAAAAAAIAAwAAAAAAamdhnjixxj9qZ2GeOLHGP3qnpzQHLc4.eqenNActzj-QFJFhFW.YP5AUkWEVb9g.AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAABPuKvc8eLABj-d6HEa2zgNUDXDaC4JvV6YccDpAAAAAA==,,http://www.murphys-laws.com/murphy/murphy-love.html" frameborder="0" height="90" scrolling="no" width="728"></iframe> <!-- END TAG --> <div style="display: none; width: 0pt; height: 0pt;"><iframe src="http://pixel.quantserve.com/pixel/p-01-0VIaSjnOLg.gif?tags=ADSDAQ.PEOPLERELATIONSHIPS,504759,,," marginwidth="0" marginheight="0" allowtransparency="true" frameborder="0" height="0" scrolling="no" width="0"></iframe></div><div style="display: none; width: 0pt; height: 0pt;"><script type="text/javascript">document.write("<img id="'img1'" height="'1'" width="'1'" />");document.getElementById("img1").src="http://beacon.scorecardresearch.com/scripts/beacon.dll?C1=8&C2=2102&C3=18&C4=504759&C5=&C6=&C7=" + escape(window.location.href) + "&C8=" + escape(document.title) + "&C9=" + escape(document.referrer) + "&C10=" + escape(screen.width+'x'+screen.height) + "&C15=&C16=&rn=" + Math.floor(Math.random()*99999999); </script><img id="img1" height="1" width="1" /> </div> <div style="position: absolute; left: 0px; top: 0px; visibility: hidden;"><img src="http://ignitad.com/AdServer/Served.aspx?&amp;ref=http%3A//www.murphys-laws.com/murphy/murphy-laws.html&amp;uri=www.murphys-laws.com&amp;r=0.7876969578692322&amp;ars=598" alt="i" height="0" width="0" /></div> <!-- AdSpeed.com End --> </div> </div> </div> <script type="text/javascript"> var gaJsHost = (("https:" == document.location.protocol) ? "https://ssl." : "http://www."); document.write(unescape("%3Cscript src='" + gaJsHost + "google-analytics.com/ga.js' type='text/javascript'%3E%3C/script%3E")); </script><script src="http://www.google-analytics.com/ga.js" type="text/javascript"></script> <script type="text/javascript"> var pageTracker = _gat._getTracker("UA-67447-1"); pageTracker._initData(); pageTracker._trackPageview(); </script><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3656524509123604681?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-33672038462279889502009-06-23T23:30:00.001+02:002009-06-23T23:33:17.047+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/SkFKFcCnVxI/AAAAAAAAAcs/Wpbxp43UPIA/s1600-h/image-577-bigimage420-rtad.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 229px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/SkFKFcCnVxI/AAAAAAAAAcs/Wpbxp43UPIA/s320/image-577-bigimage420-rtad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350639289579820818" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/SkFKAGxqZ_I/AAAAAAAAAck/AzVRjbRaXb4/s1600-h/1025989_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/SkFKAGxqZ_I/AAAAAAAAAck/AzVRjbRaXb4/s320/1025989_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350639197972228082" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3367203846227988950?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com59tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-69411829594460998812009-05-22T16:24:00.003+02:002009-05-22T16:48:49.920+02:00<div style="text-align: justify;">Παρατηρώ τη βροχή, σαν κάτι καινούριο στη ζωή μου. Θυμώνω που δεν μπορώ να την απολαύσω, σε ένα δάσος, σε μια λίμνη, σε μια θάλασσα... Να κολυμπώ μαζί της, έτσι όπως κολυμπώ στο κορμί σου.<br /><br />Προσπάθησα πολλές φορές να σου γράψω λέξεις όμορφες, ερωτικές. Λέξεις που εντυπωσιάζουν, νοήματα βαθειά, για να αποτυπώσω τη κάβλα μου για σένα.<br /><br />Μάταιο...<br /><br />Χαρτιά που απλά καταλήγουν σε ένα καλάθι αχρήστων, αφού τίποτα δεν μπορεί να περιγράψει αυτό που θέλω, αυτό που ψάχνω κι αυτό που βρήκα σε σένα. Δεν έχει να κανει με το κορμί σου, ερωτικό και διαθέσιμο για αμαρτίες, για νύχτες που θα μου δίνεται για να το γευτώ όπως θέλω κι όπως σε φτιάχνει.<br />Ούτε με το μυαλό σου, έχει να κάνει, που μπορεί και με κάνει και τελειώνω και μόνο με τη σκέψη μου σε σένα.<br />Δεν έχει να κάνει ούτε και με τη ψυχή σου, λουλουδένια και γεμάτη χρώματα, μουσικές κι αρώματα από λιβάδια καταπράσινα... Ανοιξιάτικα βουνά.<br /><br />Είναι γιατί όπως ξέρεις, όλο αυτό είναι σαν λάβα. Ναι, το ξέρεις στο έχω ξαναπεί.<br /><br /><br />Καυτή, εκρηκτική, έντονη κι έντονα φωτεινή. Λάβα. Συνεχώς μεταβαλλόμενη, δεν μπορείς να της δώσεις μορφή, να την καλουπώσεις.<br /><br /><br />Αυτό το κάτι, δικό σου, που μέχρι εχθές το αγαπούσα, σήμερα με ερεθίζει, το ερωτεύομαι, το λατρεύω, το διεκδικώ...<br /><br /><br />Όπως διεκδικώ κάθε κύτταρό σου, κάθε γρήγορη ανάσα, οργασμού σου, κάθε σταγόνα ιδρώτα σου.<br /><br /><br />Απέλπιδες προσπάθειες σχηματοποίησης ερωτικής εξομολόγησης...<br /><br /><br />γυναίκα. απόλυτη. ολοκληρωτική.<br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" >Buddha Bar CD series Perfect Sense - Bumba</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6941182959446099881?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com42tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-400113567649823522009-05-19T18:35:00.003+02:002009-05-19T19:13:13.986+02:00<div style="text-align: justify;">Ζώντας χρόνια στο εξωτερικό, όντας Έλληνας κι όχι κάτι άλλο, αναπτύσσεις μια σχέση ιδιαίτερη τόσο με την Ελλάδα όσο και με τον εαυτό σου και σε σχέση με την Πατρίδα σου όσο και με την θέση που Αυτή έχει στην καρδιά σου.<br />Μετά από 14 χρόνια έξω, μπορώ πια να πω ότι η Ελλάδα έχει μια σχέση τόσο ιδιαίτερη, όσο κι ο πρώτος έρωτας, στη ζωή κάποιου... Τη θυμάσαι πάντα με αγάπη, θες να ξέρεις ότι είναι καλά, λυπάσαι στα ασχημα νέα, αλλά δεν ξέρεις και πώς θα ήταν η ζωή σου μαζί της...<br />Μόνο, εξιδανικευμένες καταστάσεις που περνούν τόσο στο υποσυνείδητο, αλλά και στις μνήμες, έχεις να παρουσιάσεις.<br /><br />Είδα, τον τελικό της σειράς του ΣΚΑΙ, Μεγάλοι Έλληνες και ειλικρινά δεν ξέρω τί και πώς να το περιγράψω όλο αυτό...<br />Μόνο που βλέπεις, δέκα μορφές της ιστορίας μας ως έθνος, ως διάρκεια στο χρόνο, να απλώνεται Ελλάδα από τα βάθη των αιώνων μέχρι σήμερα, δεν μπορείς παρά να συγκινείσαι και να νοιώθεις ρίγη.<br />Αριστοτέλης, Σωκράτης, Πλάτων, Μ. Αλέξανδρος, Καποδίστριας, Κολοκοτρώνης, Βενιζέλος, Παπανικολάου, Καραμανλής, Περικλής... Πνεύματα ανήσυχα με όραμα, άνθρωποι με προοπτική και στόχο την προβολή του Ελληνικού Πνεύματος, όχι ως διανοητική ικανότητα, αλλά ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της ανθρώπινης εξευγενισμένης ύπαρξης.<br />Ψυχές ελεύθερες, αδύνατο να περιοριστούν, όπως επίσης αδύνατο να κατανοηθούν από το σύνολο ημών των πλειβίων, μεγαλούργησαν, ο καθένας με ένα δικό στου τρόπο, αφήνοντας το στίγμα του στους αιώνες που πέρασαν και σε αυτούς που θα έρθουν.<br /><br />Αν είναι, όμως, κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό, κάτι μοναδικό, με τη σειρά αυτή, είναι το γεγονός ότι όσοι την είδαν, ελπίζω όπως κι εγώ, πέρα από το συναρπαστικό του όλου εγχειρήματος, κάποιοι νεοέλληνες να εκλέξουμε το μεγαλύτερο Έλληνα όλων των εποχών, είχαμε μια σπάνια ευκαιρία να "δούμε" μαζί όλους αυτούς τους Έλληνες.<br /><br />Μόνο δάκρυα περηφάνιας και ευθύνης, είναι αυτό που βίωσα. Περηφάνιας γιατί έχω το προνόμιο, να ανήκω σε αυτό που λέγεται Έλληνας. Το θέτω έτσι, γιατί μόνο τίτλος τιμής, μπορεί να θεωρηθεί, κοιτάζοντας αυτές τις μορφές της παγκόσμιας Ιστορίας και Πολιτισμού. Ακριβώς γιατί, οι αιώνες Πνευματικής, Πολιτιστικής, στρατιωτικής και Ιατρικής Δημιουργίας, φέρονται στο DNA μας. Τόσο ως μονάδες όσο και ώς Έθνος. Και αυτό είναι που κάνει την ευθύνη μαγαλύτερη. Ευθύνη, γιατί πέρα από τα μικρά και μεγάλα, τετριμένα ή όχι, έχουμε την ευθύνη, αυτό το μεγάλο, το όμορφο, να το πάμε πιο πέρα.<br /><br />Και δεν εννοώ σώνει και ντέ, να βρούμε ένα καινούριο Αριστοτέλη ή ένα καινούριο Μ. Αλέξανδρο (αν και αυτό δεν θα με ενοχλούσε καθόλου), αλλά να κρατήσουμε ατόφια τη φλόγα, τη φωτιά, που το πνεύμα τους βγάζει. Είναι από τις λίγες φορές, τα τελευταία χρόνια, που ξαναγίνομαι γεμάτος και υπερήφανος να δηλώνω Έλληνας, αν και η αλήθεια είναι πως Έλληνας δεν γεννιέσαι, αλλά γίνεσαι. Με ό,τι κι αν σημαίνει για όλους μας αυτό ...<br /><br /><br /><br />Κι αν χάσατε τον τελικό, μπορείτε να τον δείτε στο site του ΣΚΑΙ. Ένα μεγάλο μπράβο κι ευχαριστώ, στο κανάλι για όλη την προσπάθεια. Άξιοι!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-40011356764982352?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-7843464215520824662009-05-05T14:34:00.002+02:002009-05-05T14:37:21.589+02:00Είναι κάτι ξεχωριστό αυτό το πόστ, κυρίως γιατί δεν έχει να κάνει με τα συνηθισμένα, που εγώ γράφω εδώ, αλλά για ένα γεγονός που προσδίδει μία νότα... καφρίλας να το πω; Θα το πω.<br /><br />Λοιπόν το κείμενο που ακολουθεί το πήρα με μέηλ. Το παραθέτω όπως ήρθε.<br /><br /><br /><span style="font-family: arial narrow,sans-serif; color: rgb(51, 0, 153);font-size:130%;" >Ονομάζομαι Ιωάννα-Μαρία Γκέρτσου, είμαι τυφλή και κάτοχος σκύλου-οδηγού.<br />Ερευνήτρια στο ΙΤΕ Ηρακλείου, υποψήφια διδάκτωρ στην ιατρική σχολή του<br /> παν/μίου Κρήτης και πρόεδρος της Ελληνικής Σχολής σκύλων-οδηγών «Λάρα».<br /><br />Ζω στο Ηράκλειο Κρήτης όπου η πρόσβαση του σκύλου-οδηγού επιτρέπεται<br />παντού. Και στην πολιτισμένη υποτείθεται πρωτεύουσα;<br /><br />Σήμερα πρωτομαγιά, θέλησα να πάω με μια φίλη για φαγητό στην ταβέρνα<br /> «Καλοζύμη» που βρίσκεται δίπλα στο πατρικό μου, στο Χαλάνδρι. Στην είσοδο<br />της ταβέρνας, ο υπεύθυνος μας πληροφόρησε πως απαγορεύονται τα σκυλιά.<br />Απαντήσαμε ότι, έτσι κι αλλιώς θα τρώγαμε στην αυλή αφού είχε ωραία μέρα.<br /> Εκείνος, αντέτεινε πως ο σκύλος απαγορεύεται ακόμα και στην αυλή και<br />πρότεινε να μας βγάλει ένα τραπέζι στο δρόμο!<br /><br />Φύγαμε και πήγαμε ακριβώς δίπλα στην ταβέρνα «Ιορδάνης». Δυστυχώς κι εκεί,<br />η ίδια αντιμετώπιση: ο σκύλος δεν επιτρέπονταν ούτε καν στην αυλή.<br /> <br />Κι ερωτώ τους φίλτατους αναγνώστες:<br />1. Αξίζει ένας άνθρωπος να φάει στο δρόμο, επειδή βλέπει με τα μάτια ενός<br />σκύλου;<br />2. Μπορεί ο μάγειρας της εκάστοτε ταβέρνας να μαγειρέψει χωρίς τις<br />κατσαρόλες του;<br /> 3. Εάν ήμουν φορέας της γρίπης των χοίρων και πήγαινα να φάω δίχως να πω<br />λέξη θα ήμουν εντάξει;<br /><br />Περισσότερες πληροφορίες για τους σκύλους-οδηγούς στο <a rel="nofollow" href="http://www.laraguidedogs.gr/" target="_blank">www.laraguidedogs.gr</a><br /><br />ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΣΕ ΓΝΩΣΤΟΥΣ, ΣΤΟ FACEBOOK, TO <a rel="nofollow" href="http://press.gr/" target="_blank">PRESS.GR</a>, KAI<br /> ΟΠΟΙΟ ΑΛΛΟ BLOG ΞΕΡΕΤΕ, ΜΗΠΩΣ ΜΑΘΟΥΝ ΤΕΛΙΚΑ ΜΕΡΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΦΕΡΟΝΤΑΙ<br />ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ. ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ..<br /><br />Ευχαριστώ Ιωάννα Μαρία Γκέρτσου<br /><br /></span><h2><a rel="nofollow" href="http://www.facebook.com/group.php?gid=76454126843" target="_blank">ΤΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ των Α.ΜΕ.Α</a></h2><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-784346421552082466?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-80761329484830137412009-04-25T20:43:00.002+02:002009-04-25T21:41:30.650+02:00<div style="text-align: justify;">Γλυκές μουσικές μπερδεύουν την αλήθεια με το όνειρο.<br />Χάνομαι στο μαγικό κόσμο των ματιών σου. Κεχριμπαρένια μάτια, γεμάτα ηλεκτρισμό κι αγάπη.<br />Να δώσεις, να πάρεις. Να βιώσεις.<br /><br />Αναπολώ την εικόνα του φιλιού σου, ακριβώς όπως αποζητώ την ασφάλεια της αγκαλιάς σου.<br /><br />Σμπαραλιασμένες ψυχές που ενώθηκαν με δεσμά αγάπης. Κορμιά διψασμένα για την ηρεμία της τρικυμίας, που ο έρωτας προσφέρει απλόχερα...<br /><br />Νύχτες, αξημέρωτες που ο χρόνος κι η μοίρα μας τις φύλαγαν, δώρο για πόνους ξεχασμένους, ανταμοιβή επιβίωσης. Της ψυχής.<br /><br /><br />Γράμματα σταλμένα στον εαυτό μας. Παραλήπτης, εμείς.<br />Σελίδες γεμάτες λαχτάρα. Μελάνι που παίρνει τη μορφή σου και φωτίζει τον ήλιο.<br /><br />Άλλη μια νύχτα φεύγει, ήρεμη, σιωπηλή. Μόνο γλυκιές μουσικές που μπερδεύουν την αλήθεια με το όνειρο...<br /><br /><br /><br /><br />Καληνύχτα.<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8076132948483013741?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-46950791239645996752009-04-18T21:46:00.003+02:002009-04-19T06:52:53.042+02:00<div style="text-align: justify;">Μια αίσθηση μοναχικής πληρότητας, δύναμης και ένταξης κάπου, με χαρακτηρίζει. Είναι γιατί ξέρω ότι αυτές οι στιγμές, οι οικογενειακές, φιλικές, που είστε όλοι έξω, φοράτε τα γιορτινά και διασκεδάζετε, απολαμβάνω την ηρεμία της σιωπής; Ίσως.<br /><br />Γιατί το να ανήκεις σε κάποιους σου δημιουργεί την αίσθηση της πληρότητας ανεξάρτητα αν είστε μαζί ή όχι;<br /><br />Θες όλα μαζί;<br /><br />Δεν με πολυνοιάζει.<br /><br />Με ενδιαφέρει που μετά από χρόνια, η Ανάσταση αυτή με βρήσκει χαρούμενο. Μου είναι αδιάφορο αν θα είμαι εδώ, μόνος. Μου είναι σημαντικό ότι μου πήρε χρόνια, για να μπορώ να πω ότι είμαι γεμάτος αγάπη και χαρά, που δίνω και παίρνω.<br /><br />Για μένα το φώς ήρθε μέσα μου, το ίδιο κι η Ανάσταση. Κι έχει να κάνει με τη χαρά στην καρδιά μου και στο μυαλό μου.<br /><br />Είναι πολλά που μου λείπουν και πρώτα και κύρια, εσείς. (και κανένα σουβλάκι γύρο επίσης, αλλά δεν είναι της παρούσης), όμως όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, είμαι χαρούμενος, έστω κι αν είστε σε απόσταση και μου λείπετε...<br /><br /><br />Διασκεδάστε φίλοι μου καλοί! Γελάστε και ξεχάστε τα μίζερα και τρισάθλια που μπορεί να δημιουργούν μια ρουτίνα ασήκωτη. Είναι η δικιά μας αντίσταση στο άσχημο...<br />Και όπως έγραψα και σε ένα σχόλιο πριν, να είμαστε ερωτευμένοι, κυρίως με τη ζωή!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br />Ακούμε κάτι, <span style="font-style: italic;">αφιερωμένο</span> στον <span style="font-weight: bold;">Κωνσταντίνο</span> και το <span style="font-style: italic;">Τέτοια Μέρα</span> σε ερμηνεία της Νατάσσας Μποφίλιου, <span style="font-style: italic;">OST Πεθαίνοντας στην Αθήνα</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4695079123964599675?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com46tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-62505451313803832662009-04-15T21:08:00.004+02:002009-04-16T05:26:35.291+02:00<div style="text-align: justify;">Σάββατο βράδυ.<br /><br />Ένα σφίξιμο το έχεις όσο και να πείς. Έχεις φάει τα νειάτα σου να ξεκατινιάζεσαι εξ αποστάσεως και τώρα... τώρα θα δείς τη μούρη του άλλου. Κάπως σου κάνει δε λέω...<br />Κηφησιά ο τόπος του εγκλήματος.<br />Ταβέρνα, παλιά όσο και το κρασί κι όχι όσο ο Βασιλάκης. Με καλό φαί και σοβαρό κόσμο (που δεν ήξερε, δε ρώταγε;) κι εμείς.<br /><br /><br />Ποιοί εμείς; Να αυτοί που μαζευόμαστε στα πέριξ!<br /><br />Αν και έχω μια ζαλούρα από την αιθαλομίχλη του καπετάν Κούλπα, ένα έχω να πω...<br /><br /><br />Ακούστε το άσμα...<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6250545131380383266?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com126tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-31570577513881408442009-04-13T18:41:00.003+02:002009-04-13T19:03:38.571+02:00<div style="text-align: justify;">Νυχτερινή πτήση για ένα σωρό υποσχέσεις.<br /><br />Κόσμος που βιάζεται να βολευτεί στις θέσεις του, μαζί τους κι εσύ. Μακρινή φιγούρα ανάμεσα στα άστρα. Κινούμενα λαμπιόνια, φαίνεται από τη στεριά που όσο ζυγώνει τόσο θεριεύουν σε πόθο και ανάγκη. Τρομερά σαν τη βουή του ίδιου του αεροπλάνου.<br /><br />Το στρίγγλισμα των τροχών στη γη σηματοδοτεί την αρχή των πάντων. Και το τέλος μιας εποχής. Θα μπορούσε να είναι απλά άλλη μία προσγείωση, άλλη μια άφιξη, σαν τόσες άλλες, αν πρόσωπα, που μέχρι τότε δεν ήταν παρά μόνο λέξεις και σκέψεις αγαπημένες δεν έπερναν σάρκα και οστά. Το όνειρο ξεκινούσε. Η πρώτη πράξη ολοκληρώθηκε όπως άρχισε. Ονειρεμένα.<br /><br />Σε μια διαδικασία άγχους και κρίσιμων συναντήσεων και αποφάσεων, ήταν τέτοια η διάθεση που κάθε ένα μικρό και μεγάλο, έδινε τη θέση του στη χαρά και την ανάγκη για ζωή. Με την όμορφη πλευρά της.<br /><br />Νύχτες μαγικές. Χαμογελαστές.<br /><br />Νύχτες που σε κάθε τους γουλιά σου έδειχναν μια άλλη όψη, ένα άλλο πρόσωπο. Μία άλλη υπόσχεση.<br /><br />Εναλλαγές του φωτός και της νύχτας σε χρόνους μη μετρήσιμους. Εξαλλαγές της καθημερινότητας με μοναδικές στιγμές.<br /><br /><br />Μόνος εδώ. Με ένα τσιγάρο κι ένα ποτό αναλογίζομαι το όλον.<br /><br /><br />Τη δύναμη και την ένταση που είχα την τύχη, να βιώσω την ευτυχία.<br /><br /><br />Ψυχικό ράκος, μετά από χρόνια ταλαιπωρίας και αναζήτησης, αναγεννήθηκα όχι "εκ της τέφρας" αλλά από την αγάπη ανθρώπων που δεν θεωρούνται τρίτοι, αλλά μέρος του εαυτού σου. Ούτε καν μέρος.<br />Κι αν προϋπόθεση για να ζήσεις τέτοιες στιγμές, είναι χρόνια δύσκολα, χρόνια πόνου, τότε χαλάλι τους.<br /><br /><br /><br />Είναι η πρώτη σκέψη και η πρώτη ανάγκη να γίνει λέξεις όλο αυτό. Ακατέργαστο.<br /><br /><br />Ελπίζω στην πολυτέλεια του χρόνου, να ζήσω ξανά και ξανά όλες τις στιγμές που με έλουσαν με την αγιότητα της σημασίας τους. Μιλώντας κιόλας για αγιότητα, ανεξάρτητα από την έκβαση της καθημερινότητας, εγώ αναστήθηκα.<br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br /><br /><br /><br />Ακούμε Jose Padilla - Orientation</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3157057751388140844?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-45636357562610544832009-04-01T12:55:00.003+02:002009-04-01T14:43:32.325+02:00<div style="text-align: justify;">Απίστευτος ήλιος! Λαμπερός, ζεστός, φιλικός, γεμάτος χαμόγελα. Σαν εραστής του ονείρου, γεμίζει τα σωθικά μου.<br />Άτακτος καταφερτζής, μου βγάζει το πιο χαρούμενο βλέμμα.<br /><br /><br /><br /><br />Συνδυασμός ζέσης και μαγείας, παιδί της θεάς αφροδίτης και του απόλλωνα.<br /><br />Μαγική φωνή και πλάνο βλέμμα...<br /><br /><br /><br /><br />Αφήνομαι στα χάδια του φωτός, σαν η στιγμή να είναι η μόνη.<br /><br />Μελωδίες, έρχονται στα αυτιά μου και με ξωκοίλουν σε μέρη λουλουδιασμένα που ανάθεμα κι αν ήξερα ότι υπάρχουν.<br />Σε πείσμα όλων, προσδοκώ κι ελπίζω. Η μαγεία του αύριο δεν συγκρίνεται με τίποτα με την ασφάλεια της βεβαιότητας.<br /><br /><br />Κάνω μια γύρα, πετώντας πάνω από ορέξεις και θέλω. Κλέβω επιθυμίες και κρύβω μέσα μου φωτιές και πόθους. Ιππότης του θαυμαστού κόσμου του αγνώστου, ταπεινός υπηρέτης του στεναγμού και του νόστου, ακολουθώ, βήματα χιλιοπερπατημένα, μα κάθε φορά καινούρια.<br /><br /><br />Ήλιος λατρεμένος, ζεστός και πρόστυχα ερωτικός, μπαίνει μέσα από το γυαλί και με ζεσταίνει σαν φιλί στο λαιμό.<br /><br /><br />Δώρο θεάς του ολύμπου, νομίζεις. Που με τη φωνή της γεμίζει χαρά τους θνητούς και με το βλέμμα της γαληνεύει τα ένστικτα, η άνοιξη πρωτοφάνηκε. Ερωτιάρα, πλανεύτρα, γοητευτική... Με χάδι βελούδινο. Δαμάζει τα πιο ανήσυχα "εγώ"...<br /><br /><br />Ποτό τσιγάρο και καλή διάθεση να μην χαθεί η μέρα. Είναι η πρώτη μετά από μήνες.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br />Ακούμε Personal Jesus από Berk &amp; The Virtual Band. Υπάρχουν και άλλες διασκευές που είναι και καλύτερες του original, αλλά αυτή έχουμε σήμερα</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4563635756261054483?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-60757416288617830732009-03-31T19:45:00.003+02:002009-04-01T14:42:04.358+02:00<div style="text-align: justify;">Και να' σαι πάλι, αντιμέτωπος με όσα φοβάσαι. Ήταν πολλά τα χρόνια, που είχες ξεφύγει από το παρελθόν σου. Από τις ερινύες που σε κυνηγούσαν. Είχες σχεδόν ξεφύγει. Είχες σχεδόν ηρεμήσει. Σχεδόν...<br /><br />Χαζεύεις τον κόσμο που περνά μπροστά από τα μάτια σου. Άνθρωποι βιαστικοί, άνθρωποι σκεπτικοί, ζευγάρια ερωτευμένα... Άνθρωποι που ζουν τη ζωή τους.<br /><br />Μισοάδειο ποτήρι, μία γύρα ελπίδα μισή κι αυτή. Ίσα για να πείς ότι το χαμόγελο μπορεί και να έρθει στα χείλη σου... Μάταιο. Κι αυτό.<br />Είναι απίστευτο, πώς μια σειρά γεγονότων, μπορεί να σου αλλάξει τη διάθεση, τη ζωή, το πώς βλέπεις το μέλλον, εσένα... Κυρίως τους άλλους.<br /><br /><br />Δύσβατοι δρόμοι, ανοιγμένοι μπροστά σου σε καλούν να τους διαβείς για άλλη μία φορά. Και ξέρεις ότι πίσω, δεν μπορείς να κάνεις. Κι ας είναι ο πόνος τέτοιος, που το μυαλό χάνει τον ειρμό του. Κι ας ξέρεις ότι το να αντέξεις, είναι ένα σαθρό νόημα. Ομιχλώδες...<br /><br />Είναι πολλά τα χρόνια που για κάθε χαρά, γεύεσαι πολλές πίκρες. Σου είναι βίωμα, ότι πρέπει να πονέσεις για να χαρείς. Τέτοιο, που φοβάσαι πια, να χαίρεσαι. Γιατί είσαι βέβαιος, ότι σε περιμένει στη γωνία.<br /><br /><br />Σε λίγο καιρό, το κενό μέσα σου θα μεγαλώσει. Νομοτελειακά, πλέον...<br /><br /><br />Οι κανόνες της φύσης είναι ανίκητοι. Κι εσύ απλά παρατηρείς τον κόσμο να περνάει μπροστά σου.<br /><br />Η στιγμές για τα αντίο έρχονται. Είναι θέμα χρόνου. Ξανά...<br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br /><br />Ακούμε Νατάσσα Μποφίλιου στο Κοίτα εγώ</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6075741628861783073?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-21383125985224880682009-03-30T10:21:00.004+02:002009-03-31T09:41:18.818+02:00<div style="text-align: justify;">Ιστορίες μικρές. Καθημερινές. Ιστορίες χωρίς νόημα, σημασία. Χωρίς κανένα ιδιαίτερο σκοπό.<br />Ιστορίες που δημιουργούν μια ζωή. Έναν κόσμο γεμάτο αισθήματα, συναισθήματα. Σκέψεις και αποφάσεις...<br /><br />Δεν διαφέρουν από άλλες ιστορίες. Κοινές, μικρές, θνητές ιστορίες. Σαν αυτές που συναντάς παντού. Σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά. Σε κάθε σπίτι.<br /><br />Ιστορίες που σε κάνουν και γελάς και κλαίς.<br /><br />Ασημαντότητες.<br /><br />Ίσως όμως η λεπτομέρεια, που κάνει τη διαφορά να είναι πως για τον καθένα, είναι ό,τι πιο σημαντικό του συμβαίνει.<br />Είναι το "όλον" και το "τίποτα" άλλωτε σε εναλλαγές κι άλλωτε ταυτόχρονα.<br /><br />Μια αγκαλιά ίσως δεν έχει αξία. Αν είναι από σένα, όμως... Αλλάζει ο τρόπος που βλέπεις τη ζωή σου ολόκληρη.<br />Ο κόσμος γίνεται για λίγο πολύχρωμος. Με μυρωδιές ηλιόλουστες, κυριακάτικες...<br /><br /><br />Ακόμα και τα θλιμμένα τραγούδια σου, αποκτούν άλλο νόημα.<br /><br /><br />Με ένα βλέμμα σου.<br /><br /><br />Και το κρύο παύει να διαπερνά το κορμί μου.<br /><br />Καφέδες το πρωί, τσιγάρο, καλή διάθεση.<br /><br />Μου αρκεί που σε ακούω. Γεμίζω με τα λίγα, ψάχνω τα πολλά. Το φιλί σου...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2138312598522488068?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-87169493309455028152009-03-25T21:57:00.002+01:002009-03-25T23:18:15.381+01:00<div style="text-align: justify;">Παρά το χιόνι και το κρύο, παρά τις όποιες αναποδιές, ανάσες δροσερές γεμίζουν το είναι μου. Το μυαλό μου και τη σκέψη μου.<br /><br />Οπτασία μέσα στο μουντό του καιρού σαν τις πρώτες μαργαρίτες, σε βλέπω και είμαι βέβαιος ότι η ομορφιά είναι εδώ για να μας θυμίζει ότι τα δύσκολα είναι για να ξεπερνώνται.<br />Αναδιπλώνομαι για όλες τις νύχτες που δεν πέρναγαν, με νύχτες που είναι γεμάτες πόθο και ανάσες βαριές.<br /><br />Ένα τσιγάρο, ναι αυτό το χτικιό, αφήνω να μπαίνει μέσα μου και να μου συντροφεύει τις στιγμές που σε έχω στο νού μου. Πολλές οι σκέψεις που κάνω και που θέλω να κάνω.<br /><br />Αφήνω τα μάτια μου να κυλήσουν πάνω σου, προκλητικά και έντονα. Δεν κρύβομαι ούτε έχω καμιά διάθεση να κάνω το συνεσταλμένο, απέναντί σου. Είναι πολλές νύχτες που χρωστάμε ο ένας στον άλλο και γουστάρω να στις ξεπληρώσω, μία προς μία.<br /><br />Ψάχνω την ευκαιρία να εκμεταλλευτώ το μυαλό σου, όπως το κορμί σου.<br /><br />Φτιάχνομαι από τη σκέψη να είμαι δικός σου.<br /><br /><br />Να με κάνεις ό,τι θες. Μέχρι την ώρα που θα αφεθείς...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8716949330945502815?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-30653088006215321342009-03-25T09:05:00.003+01:002009-03-25T09:24:06.265+01:00<div style="text-align: justify;">Κάνω μία παρένθεση σήμερα, απλά γιατί θα ήθελα να κάνω κάποιες παρατηρήσεις.<br /><br />Απευθύνομαι στην κ. Τσούμα, η οποία μου έκανε την τιμή για δεύτερη φορά να διαβάσει κάποιο πόστ στην εκπομπή της.<br /><br />Καταρχήν να ξεκινήσω ότι ποτέ δεν θεώρησα τον εαυτό μου σαν το νέο Κούντερα, προς αποφυγή παρεξηγήσεων. Δεν κάνω και την πλάκα μου κιόλας, αφού βγάζω τα σώψυχά μου στη φόρα.<br />Επίσης να τονίσω ότι σίγουρα δεν το κάνω για βιοποριστικούς λόγους. Η δουλειά που κάνω μου καλύπτει τις ανάγκες, ευτυχώς.<br /><br />Με δεδομένα αυτά να συνεχίσω λέγοντας πως, από τη στιγμή που κάποιος παίρνει "άδεια από τη σημαία" κάνω copy/paste :<br /><br />"καλημερα κι απο μενα!!!!<br />Πολύ ωραιο ε;;;;<br />δε ρωτάω....παιρνω άδεια απο τη σημαια και το διαβαζω αυριο βραδυ!<br />Φιλια ανοιξιάτικα<br />(διότι τον πισινο του να χτυπήσει κάτω ο καιρος...η ΑΝΟΙΞΗ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!!!!)"<br /><br /><br />οφείλει να έχει κάποια πράγματα υπόψη. Όπως για παράδειγμα ότι άσχετα από το τί είδους γραπτά έχει στα χέρια του, από τη στιγμή που δεν είναι δικά του και αυθαίρετα παίρνει την πρωτοβουλία να τα διαβάσει στην εκπομπή του (δηλαδή γίνεται το μέσο που δικαιολογεί το μισθό του), οφείλει να δείχνει ένα μίνιμουμ σεβασμού στην ανάγνωση κι όχι να τα διαβάζει σα να είναι συνταγή για...καρυδόπιτες.<br /><br /><br />Αγαπητή κ. Τσούμα, δεν γνωριζόμαστε. Τίς φορές που είχαμε κάποια επικοινωνία, ήταν με αφορμή την επιθυμία σου να διαβάσεις τα δύο συγκεκριμένα ποστς. Την πρώτη φορά δεν είπα τίποτα, ούτε σχολίασα κάτι, ούτε θετικό ούτε αρνητικό. Επειδή, όμως με ενοχλεί να γίνομαι αφορμή και/ή το μέσο, είτε για να κάνει κάποιος σαχλίτσες είτε να ακούω το δικό μου ταπεινό πόνημα να διαβάζεται σα να είναι ξεπέτα, θα σας παρακαλούσα να μην ξανασχοληθείτε με το μπλόγκ μου.<br /><br />Δεν με αφορά και δεν με ενδιαφέρει, πώς θα κάνετε την εκπομπή σας, ούτε τί θα λέτε, στο βαθμό που δεν έχει να κάνει με μένα ή κάτι δικό μου. Επειδή λοιπόν και τίς δύο φορές που άκουσα την εκπομπή σας, με αφορμή την ανάγνωση των ποστς, η άποψή μου είναι αρκετά αρνητική, τουλάχιστον όσο αφορά στο ύφος της εκπομπής σε σχέση με αυτό που εγώ νοιώθω όταν γράφω αυτά που γράφω, δεν θα ήθελα να αναφερθεί το μπλογκ, ή κάποιο πόστ μου σε εκπομπή σας, στο μέλλον.<br /><br /><br />Χρόνια πολλά!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3065308800621532134?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-85603304524774710742009-03-23T08:49:00.002+01:002009-03-23T09:06:31.257+01:00<div style="text-align: justify;">Σισσύφειο, θα μπορούσες να πείς.<br /><br />Ξεκινάς για κάπου, φτάνεις και μετά πίσω, εκεί που ξεκίνησες. Κεκτημένη ταχύτητα, συνήθεια, φόβος για τη στασιμότητα, όλα μαζί από λίγο και πολύ. Ζωή σε λευκό φόντο. Εν λευκώ, που λέει και το τραγούδι...<br /><br />Παλεύεις να αφήσεις το ίχνος σου. Άγνωστο αν το κάνεις από ματαιοδοξία, από το φόβο της άρνησης, ή πολύ απλά για να βρείς το δρόμο σου ξανά. Όμως ακόμη και τότε, όταν σαν σκαρί γέρικο που πλέει σε νερά φουρτουνιασμένα και η καρδιά σου χτυπάει τόσο δυνατά, αν θα αντέξεις τις τρικυμίες, με την αλμύρα κολλημένη στο στεγνό σου από φόβο, στόμα, με χέρια, ματωμένα από την προσπάθεια να κρατάς τα σχοινιά, ξέρεις ότι το ταξείδι κι αν τελειώσει, το γεύτηκες, μέχρι τέλους. Έντονα. Και στα καλά του και στα άσχημά του.<br /><br />Δεν τα βάζεις στο ζύγι. Πια. Ξέρεις ότι η ζωή στα φέρνει όπως θέλει αυτή. Το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να σώσεις την παρτίδα κι αν όχι, απόλαυσε το παιχνίδι. Εδώ και καιρό, έχεις πάψει να κατηγορείς τους άλλους. Ακόμη ακόμη και τον ίδιο σου τον εαυτό. Το να κοιτάξεις πίσω και να αναθεματίσεις, δεν έχει κέρδος.<br /><br /><br />Πάει καιρός που έχεις κόψει τις σκέψεις και τις συζητήσεις, για το τί θα γινόταν "αν".<br /><br />Έχεις σηκώσει πανιά και χαζεύεις το δείλι. Σου αρκεί ένα τσιγάρο και καλή μουσική, για να χαθείς στα χρώματα του ουρανού και να αφήσεις τον εαυτό σου να νοιώσει, έστω και για λίγο, πουλί, ελεύθερο. Κυνηγός της νύχτας. Απορροφάς το σκοτάδι γιατί είναι πιο δυνατό από κάθε φώς. Τις ώρες που όλοι απολαμβάνουν τον ύπνο, στροφάρεις και βγαίνεις από την κρυψώνα σου. Αυτή που άμυνες και φόβοι έφτιαξαν, περίτεχνα, απόλυτα και στεγανά.<br /><br />Τις νύχτες, λένε, οι άνθρωποι δείχνουν το πρόσωπό τους.<br /><br />Το ξέρεις καλά αυτό. Το θυμάσαι από πάντα. Γεννημένος με τη γνώση του ζείν, σμιλεμένος με την ευλογία του νοιώθειν...<br /><br /><br />Παλίνδρομο ταξείδι. Γιατί αν πάψεις να νοιώθεις και να βιώνεις, δεν ζείς.<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><br /><span style="font-style: italic;">Παίζει μια μίξη, ωδή στις ανοιξιάτικες ιδρωμένες νύχτες που έπονται...</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8560330452477471074?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com51tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-32027055553468161142009-03-20T20:33:00.002+01:002009-03-20T20:55:32.776+01:00<div style="text-align: justify;">Με ένα τραγούδι κολλημένο στο μυαλό, την κάνεις.<br /><br />Με μια εικόνα στη σκέψη. Κι ένα τσιγάρο συντροφιά... Πορεύεσαι σε δρόμους που είναι άγνωστοι, επωδυνοι...<br /><br />Νοιώθεις το κρύο να διαπερνά το κορμί σου. Τρέμεις και είσαι τρομαγμένος. Με βλέμμα σκιαγμένο<br />Σφιγμένα χείλη και χέρια στις τσέπες...<br /><br />Πατάς τις λάσπες και σχεδόν τρέχεις. Στα μονοπάτια που εσύ ούτε τα ξέρεις ούτε τα θέλεις...<br /><br />Είναι μέρες που έχεις να κλείσεις, έστω, τα μάτια σου. Χάνεις τις μέρες, το χρόνο... Όλα κυλούν με μια αηδιαστική ρουτίνα κι επανάληψη. Κουραστικά μονότονη πορεία. Τρέχεις...<br /><br />Τόσο που δεν κοιτάς πίσω...<br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ></span><br /><br />Οι εποχές περνούν μπροστά από τα μάτια σου, μέσα από το μυαλό σου, μα το κορμί σου κρυώνει. Τρέμεις...<br /><br /><br />Και πάνω στο μονοπάτι που βρέθηκες, σαν καταδικασμένος, πηγαίνεις μπροστά, σαν άλλος Σίσσυφος...<br /><br /><br />Ένα δάκρυ που κυλά, δεν είναι γιατί κουράστηκες. Ούτε για το άγνωστο...<br /><br /><br />Το μόνο που θέλεις είναι να σταματήσεις να τρέχεις.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br />Παίζει το "κομμένα φτερά" σε ερμηνεία της Νατάσσας Μποφίλιου</span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3202705555346816114?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-47217611788629822392009-03-15T07:40:00.005+01:002009-03-20T20:56:44.621+01:00<div style="text-align: justify;">Διαλείματα ανασυγκρότησης. Του δικού μου σκληρού δίσκου... Με επώδυνη την αποδοχή ότι η RAM αρχίζει και ρετάρει, συνεχίζω σε ένα δρόμο που ανάθεμα κι αν ξέρω τί ορίζω από δαύτον.<br /><br />Μια ανοιξιάτικη γκρί μέρα, Κυριακή πρωί, απολαμβανω ένα καφέ κι ένα τσιγάρο χωρίς προσμονές και θέλω. Ζώντας για το σήμερα, χωρίς πολλές απαιτήσεις για ανταποδωτικά τέλη, ανακατεύω το χθές με το αύριο και ό,τι βγαίνει το βαφτίζω ζωή. Χρώματα, χρώματα έντονα, μισά, χρώματα που ούτε τα ξέρω και δεν ξέρω κι αν τα θέλω, πεταμένα σε ένα καμβά που έτσι, αναίτια ή καλύτερα πες, απρόσκλητα, φύτρωσε μπροστά μου.<br />Το ερώτημα παραμένει, αν εγώ ο ίδιος πήρα ένα πινέλο κι άρχισα να ζωγραφίζω ή κι αυτά, ανακαλύφθηκαν κάποιο πρωί, συνέχεια μιας νύχτας, χωρίς φώς.<br /><br />Αποκομμένος από το παρελθόν, με ξεχασμένες σκέψεις και αναζήτηση καινούριων επιθυμιών, κοιτάζω το τώρα.<br /><br />Όσο για το αύριο, απλά φοβάμαι και να το αναπολήσω, δέσμιος προκαταλήψεων και ιδεοληψιών, που με τα χρόνια, έφαγαν κάθε μου αντίσταση, όπως το θαλασσινό νερό γλύφει ένα κομμάτι πέτρας.<br /><br /><br />Λέξεις σε μαύρο φόντο, για να κάνει δήθεν και να δίνει ένταση, με βιβλία που χάσκουν λέξεις και ερωτήσεις, το ξέστρυγγλο του πόθου, χτυπάω πλήκτρα, γεννάω νοήματα, ποιός; εγώ, ένας ξεχασμένος περιπατητής των ταλαιπωρημένων αισθήσεων και των ξεπερασμένων σαρκικών συγκινήσεων. Κορμί που γερνάει σε ένα πνεύμα, θολωμένο από καπνούς και καφέδες.<br /><br /><br /><br />Έξωθεν καλές μαρτυρίες περί της σοβαρότητος του ήθους και της κοινωνικής αποστολής και καθήκοντος με ακινητοποιούν σε ένα στύλο από πρέπει. Ενδύομαι ρόλους που ο χαρακτήρας μου τους ερμηνεύει με μεγάλη συνέπεια και ζήλο, ηθοποιός από κούνια και ταλαντούχος αποκρύπτης μαύρων σκέψεων και εσωτερικών διεργασιών, αποκοιμήζω φωνές και τσιμπιές, ενός άλλου εγώ.<br /><br /><br /><br />Βάζεις τη μηχανή στο "Ζ" και κρατάς το κουμπί πατημένο. Ό,τι βγει κι αρέσει το υιοθετείς σαν εξώφυλλο του κόσμου σου.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br />Παίζει το "100 μικρές ανάσες" σε ερμηνεία της Νατάσσας Μποφίλιου</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4721761178862982239?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-91462092777114337322009-01-29T13:28:00.003+01:002009-03-20T20:58:36.206+01:00Έτσι είναι. Αναρωτιέσαι για το μέλλον, αγχώνεσαι για το αύριο κι όμως όταν έρχεται εκτός του ότι είναι πλέον παρελθόν, σου αλλάζει δεδομένα και σκέψεις...<br />Πόσες φορές περπάτησες δρόμους σκοτεινούς, γεμάτους κόσμο, με κρύο ή ζέστη, μόνο για να καταλάβεις ότι γύρισες εκεί που ξεκίνησες;<br /><br />Οι μουσικές σου σ' ακολουθούν, άλλωτε σαν συντροφιά σε ταξείδι χαρωπό κι άλλωτε ερινύες, που μόνο πόνο προσθέτουν πάνω σου, μαζί με τιος ρυτίδες του χρόνου, βαθειές, σαν τις στιγμές που τις έπλασαν...<br /><br />Κλωθογυρισμένες σκέψεις και έγνοιες. Μυρωδιές ιδρώτα και κορμιών, που αναδύουν έρωτα. Μπλεγμένα φιλιά και βλέμματα, όλα μαζί με φόβους και ελπίδες, πεταμένα πάνω σ' ένα πάγκο της κουζίνας, μαζί με λαχανικά και ψώνια για το σαββατοκύριακο... Μουσική κι ένα ποτήρι κόκκινο κρασί, για να ξεφύγεις. Ή για να μπορείς να δείς αυτό που με τόσο κόπο παλεύεις να κρύψεις;<br /><br />Μοσχαράκι κοκκινιστό που το σβήνεις με το κρασί σου και χαμογελάς πάνω από το κρεμμύδι, για το δάκρυ που σου έφυγε. Έχεις δικαιολογία πια...<br /><br /><br />Κι αν έφυγε, άστο να πάει... χαλάλι του. Έχεις σταματήσει να ψάχνεις τις αιτίες που κλαίς, που θές να κλάψεις...<br /><br /><br />κόσμος έρχεται και φεύγει σαν ταξειδιώτες στο σταθμό του τραίνου, μα εσύ παραμένεις θεατής, όχι γιατί δεν μπορείς να φύγεις, ούτε γιατί επιλέγεις να μείνεις. Απλά... δεν σε νοιάζει.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-style: italic;font-size:85%;" ><br />Παίζει το "παπάκι" του Ν. Άσιμου σε ερμηνεία της Χ. Αλεξίου</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-9146209277711433732?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-67769588253868781222009-01-13T09:40:00.002+01:002009-01-13T10:03:15.504+01:00Πολύχρωμο.<br /><br />Ορυκτό, μέσα από τη μήτρα γη, σαν το γέλιο σου...<br />Ζεστό κι ηλεκτρισμένο. Σαν το βλέμμα σου.<br /><br />Λέπτα μόλις κι ένοιωσα το χάδι της ανάσας σου να με διαπερνά, μέσα μου, σαν καυτό ποτό. Και κάνεις μία έτσι και διώχνεις φόβους, έγνοιες, αλήθειες που πονάν και ψέμματα που κοιμήζουν.<br /><br /><br />Το όνειρο που δεν ξυπνάς ποτέ, ένα γλυκό φιλί του μυαλού σου... Ταξείδι σε μέρη γνωστά και χιλιοειδωμένα, που όμως τα κάνεις πολύχρωμα και ζωντανά.<br /><br /><br /><br />Μουσικές όμορφες, ζωντανές. Με στίχους μελαγχολικούς, χαρούμενους. Τα λόγια σου κι οι λέξεις σου στον έρωτά μας...<br /><br /><br />Δυο μάτια κεχριμπαρένια να με κοιτάν, όταν το μυαλό μου χάνεται σε ύπνους ζωντανούς από μεθυστικά αρώματα. Ζεστά και πολύχρωμα, που όσο τα κοιτάζεις τόσο ζεσταίνονται...<br /><br /><br />Δεν ψάχνω κάτι άλλο. Τα έχω όλα.<br /><br /><br />Εσένα και το γέλιο σου. Τον έρωτά σου και το μυαλό σου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6776958825386878122?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com169tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-5653899889832647162008-12-26T15:53:00.002+01:002008-12-26T16:20:26.668+01:00<div style="text-align: justify;">Μικρό μου όμορφο κορίτσι...<br /><br />Πάρε το χέρι μου κι άσε με να σου δείξω τη νύχτα. Είναι ο κόσμος μου κι οι ανάσες που ζώ.<br /><br />Κρυμένες αλήθειες, σκέψεις. Όλα θα σου τα φανερώσω. Μαγικά της στιγμής, μαζί με ένα φιλί.<br />Τρυφερό, σαν το βλέμμα σου...<br /><br /><br />Έλα να προχωρήσουμε παρέα σ' ένα δρόμο άγνωστο. Εγώ θα σου κρατώ το χέρι, για να φοβάμαι λιγότερο. Αυτά που με τόσο κόπο έκρυψα. Από μένα... Βιρτουόζος της απόκρυψης και της παραίσθησης, με τέχνη περισσή, ό,τι πονάει το άφησα να φύγει πίσω μου.<br /><br />Έλα! Μη με αφήνεις να τα ξαναδώ μόνος. Είναι η ανάσα σου που μου δίνει τη δύναμη να σταθώ απέναντί τους.<br /><br />Είναι το γέλιο σου. Καθρέφτης της αγάπης και του ονείρου που μπορεί να φωτίσει σαν ήλιος τα δικά μου σκοτάδια.<br /><br />Ετερόφωτος και εξαρτώμενος, είσαι ο ήλιος μου κι η τροφή μου...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Μικρό μου μωρό, απίθανό μου πλάσμα, πάμε... Ο χρόνος περιμένει να αλλάξουμε το παρελθόν...<br /><br />Διαμαντένιο δάκρυ και σμαράγδινο γέλιο, τι φεγγάρι να σε συντροφεύει, σε θάλασσες γαλήνιες και ζεστές... Κι εγώ δελφίνι παιχνιδιάρικο, θα κολυμπώ δίπλα σου, στο ταξέιδι της ζωής σου.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-565389988983264716?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-47622359503411879782008-12-25T09:18:00.003+01:002008-12-25T09:35:18.128+01:00Μέρες που είναι, σκέφθηκα να σας προτείνω κάτι ξεχωριστό... Καλό και το φαί, αλλά όταν το μυαλό χαλαρώνει, ίσως τότε να μπορεί να αντιλαμβάνεται καλύτερα...<br /><br /><br />Κάντε ένα κλίκ <a href="http://www.youtube.com/watch?v=RYdLVyJjqWc">ΕΔΩ</a><br /><br /><br />Αυτά!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4762235950341187978?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-9291660598659684492008-12-24T09:07:00.003+01:002008-12-24T15:06:26.199+01:00<div style="text-align: justify; font-family: verdana;">Αφημένος σε σκέψεις και εντάσεις, παραμένω δικός σου<br /><br />Νοιώθω το χάδι της ανάσας σου. Λάβα καυτή.<br /><br />Από τα ρύθρα του δρόμου, στην αγκαλιά του κορμιού σου... Αλήτης της καρδιάς σου. Στριφογυρνώ το μυαλό σου, σαγηνεμένος από το βλέμμα σου. Μεγάλα, φωτεινά μάτια...<br /><br /><br />Επιθυμίες, κρυφές, αμαρτωλές. Επιθυμίες για σένα... Το μυαλό σου. Το κορμί σου...<br /><br /><br />Σου χαρίζω το τριαντάφυλλό του πέτου. Σου ζητάω εσένα. Μοναδικό αντάλλαγμα.<br /><br /><br />Τα χέρια μου σε σφίγγουν γύρω από τη μέση σου. Άγνωστο αν το κάνω για να σε διεκδικήσω ή για να σου δείξω ότι σε θέλω ή ότι σου ανήκω...<br /><br /><br />Παλεύω να βρώ το βλέμμα σου. Ξέρω ότι θα μου τα πεί όλα. Αρκεί μια στιγμή...<br /><br /><br /><br />Σε ταξειδεύω για το κέντρο του πόθου μου, με στροφές των κορμιών μας. Μπλεγμένα πόδια, ανασηκωμένη φούστα.<br /><br /><br />Με κρατάς από τον ώμο. Παλεύω να καταλάβω το γιατί...<br /><br /><br />Συγχρονίζομαι στο παιχνίδι σου κι εσύ ακολουθείς τα βήματά μου, τυφλή από πάθος. Σου δένω τα χέρια στα δικά μου. Ακούς;<br /><br /><br />Νότες, νοσταλγίας, προάγγελος του δικού μου παράδεισου που σου προσφέρω απόψε.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-929166059865968449?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-69895948830800010252008-12-16T07:14:00.004+01:002008-12-16T07:29:37.863+01:00<div style="text-align: justify;">Ξυπνώ με την όρεξη να κουλουριαστώ στο κορμί σου και να το εξερευνήσω...<br /><br />Η γεύση του ιδρώτα σου, προσδοκία και ελπίδα... Γράφω χιλιόμετρα πόθου και παρόλα αυτά προτιμώ να ταλαιπωριέμαι με την επιμονή να σε έχω, όταν ο χρόνος επιλέξει να μας τυλίξει με το πέπλο της απόλυτης ελευθερίας...<br /><br />Μία κούπα καφέ, σε περιμένει, δίπλα από τα τσιγάρα σου. Κοιτώ το κορμί σου, παραδομένο στον ύπνο, παραδομένο σε μένα. Το ξέρεις ότι μπορείς να με κατευθύνεις, γι' αυτό και το κορμί σου νωχελικά απλωμένο στα σκεπάσματα, αφήνεται να προκαλεί... Αισθήσεις και σκέψεις.<br /><br />Η αφή σου, σαν ρεύμα, με αφυπνίζει και μου προκαλεί ρίγη πόθου.<br /><br />Ψυχική κάβλα, που παλεύει να ανακουφίσει το είναι μας.<br /><br />Σε παρατηρώ και νοιώθω την ανάγκη να χωθώ κάτω από τα σκεπάσματα, για ένα γλυκό φιλί καλημέρας...<br />Αναδεύεσαι, νοιώθωντας το χάδι μου. Ακόμα το άρωμά μου είναι πάνω σου.<br /><br /><br />Ο καφές θα περιμένει άλλωστε...<br />Το ξέρεις ότι είναι ήδη έτοιμος.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6989594883080001025?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-33879685058512886162008-12-13T06:06:00.002+01:002008-12-13T06:21:26.822+01:00Απολαμβάνω τη φωνή σου, ίδια με ένα δυνατό ποτό, που μπαίνει στο αίμα μου έντονα, παραμερίζοντας τα πάντα στο πέρασμά του...<br /><br />Απολαμβάνω το βλέμμα σου, ζεστό φώς στο κορμί μου...<br /><br />Είναι φορές που πιστεύω ότι το όνειρο αυτό θα χαθεί ανοίγοντας τα μάτια, γι' αυτό κι εγώ τα κρατάω κλειστά... για να μη ξυπνήσω ποτέ...<br /><br />Παιχνίδι που οι Χάρες μου φύλαγαν στη στροφή. Εσύ... Αέρινη φιγούρα, εμφανίστηκες σαν δροσοσταλίδα, για να μου προσφέρεις τη ζωή. Το χρώμα και τη γεύση της ζωής...<br /><br />Απόλυτο θηλυκό. Ιδανική γυναίκα...<br /><br />Νοιώθω το άγγιγμά σου. Νοιώθω τα ρίγη που μου προκαλείς...<br /><br /><br />Σκιρτήματα έρωτα και χαράς...<br /><br /><br />Περπατώ στα χιόνια ρουφώντας την ηρεμία του απόλυτου λευκού και φαντάζομαι το χαμόγελό σου. Δυνατό φώς.<br /><br />Δεν θυμάμαι πότε ήταν η στιγμή που έγινα δικός σου... Νύχτες καλοκαιρινές στόλισαν τους πόθους μου, ντυμένες σε γράμματα και λέξεις, δίπλα από μια θάλασσα του Αιγαίου... Λίγο πιο δίπλα μου, εσύ... απέριττη και μοναδική. Οπτασία του όμορφου και του ξεχωριστού, έχεις κάνει τη σκέψη μου να στροβιλίζεται σε χορούς πρωτόγνωρους...<br /><br /><br />Ψάχνω για λέξεις. Λέξεις που μπορούν να πλησιάσουν εσένα...<br /><br />Την ομορφιά του είναι σου...<br /><br />Τη φλόγα του κορμιού σου.<br /><br /><br />Larger than Life... Αυτό είναι το μόνο που μπορεί να περιγράψει την ύπαρξή σου στη ζωή μου...<br /><br /><br />Δωδεκάθεο πλάσμα...<br />Μούσα του δάσους των ψυχών και των πόθων...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3387968505851288616?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-61540030374898077362008-12-09T13:26:00.002+01:002008-12-09T13:54:20.275+01:00<div style="text-align: justify;">Ζώντας στο εξωτερικό δεν μπορώ παρά να παρακολουθώ τα όσα γίνονται με μια εξοργιστική σιωπή. Το γεγονός ότι ζω και μακρυά από τη Στοκχόλμη, η σιωπή αυτή διογκώνεται...<br /><br />Και τί μπορείς να πείς; Πώς μπορείς να αρθρώσεις λέξη για όσα ακούμε και βλέπουμε;<br /><br />Η καθεστηκύια τάξις εξανίσταται που οι βάνδαλοι κουκουλοφόροι, ρήμαξαν (που το έκαναν) τα εμπορικά καταστήματα του κέντρου και όχι μόνο...<br /><br />Η αδυναμία της κοινωνίας μας, όλων αυτών που απαρτίζουν την "παραγωγική" και πνευματική (;) κάστα του τόπου μας, για άλλη μια φορά αδυνατούν να δουν το δάσος και περιορίζονται στο δέντρο. Είναι πολύ εύκολο να πείς ότι κάποιοι αλήτες κάνουν πλιάτσικο. Το δύσκολο είναι να πείς ότι η κοινωνία μας, αυτή που εσείς κι εγώ συντηρούμε, έχει πεθάνει... Πέθανε τη στιγμή που κάποιοι, κλεισμένοι στο Πολυτεχνείο κάποτε, έκαναν μπαϊράκι την παρουσία τους εκεί, όχι για να κάνουν πράξη αυτό που τότε φώναζαν σα σύνθημα, αλλά για να "κονομήσουν" κανένα χιλιαρικάκι παραπάνω.<br /><br />Πέθανε τη στιγμή που θεσμοί και αξίες, άλλαξαν σε μία νύχτα μέσα, για ίδιον πολιτικό όφελος.<br />Πέθανε τις στιγμές εκείνες που η κομματική κάρτα, είχε περισσότερη αξία από τον ίδιο των άνθρωπο...<br /><br /><br />Πέθανε όταν ο οδηγός του ασθενοφόρου, απαιτούσε φακελάκι για να μεταφέρει τον ασθενή, όταν "συνάδελφοί" μου απέκτησαν σπίτια και οικόπεδα για μια εγχείρηση.<br /><br />Πέθανε όταν τα ναρκωτικά τα αφήνουν να πωλούνται στα σχολεία και οι χρήστες κλείνονται σ' ένα κελί σαν το τελευταίο κάθαρμα.<br /><br />Πέθανε όταν σκίζουμε τα ρούχα μας που ο αναρχικός καίει τη σημαία μπροστά από το Πολυτεχνείο, αλλά κάνουμε γαργάρα τα Ίμια...<br /><br />Πέθανε, όταν χωρίς καμία πολιτική διαδικασία, καμία εκλογική διαδικασία, απίθανοι τύποι φυτρώνουν στη Βουλή ή βγαίνουν από αυτή...<br /><br />Πέθανε όταν ψυχιατρικοί ασθενείς πεθαίνουν από κακή νοσηλευτική και ιατρική πράξη και δεν παραιτείται κανείς.<br /><br />Πέθανε όταν το απεξαρτοποιημένο πρεζόνι, το δι΄χνουμε όσο πιο μακρυά γίνεται, το ωθούμε στην ανεργία, αγνοώντας ότι είναι ένας ασθενής σαν όλους μας...<br /><br />Πέθανε όταν ανακαλύπτουμε (;) ότι η χώρα μας είναι υπάλληλος της Εκκλησίας ΑΕ...<br /><br />Πέθανε όταν η σαπίλα της πολιτικής ζωής έχει διαβρώσει τα πάντα σαν κουφάρι πλοίου στο βυθό...<br /><br />Πέθανε όταν το "σύστημα¨βολεύεται να συντηρεί τους γνωστούς-άγνωστους/αναρχικούς, προεκιμένου να τους χρησιμοποιούν για πολιτικό όφελος και διαστρέβλωση της πραγματικότητας...<br /><br />Πέθανε όταν ο κάθε μπάτσος έχει κάνει προέκταση του πούτσου του το πιστόλι στη θήκη και σκοτώνει ανυπεράσπιστους πολίτες. Κι όταν ο κόσμος εξεγείρεται να υποκρινόμαστε την εμπορική ζημία.<br /><br />Μπορεί να πεί κάποιος, ότι ζώντας έξω έχω την ευχέρεια και την ασφάλεια να λέω ό,τι θέλω. Και είναι αλήθεια. Γιατί επιθυμώ να λέω Ο,ΤΙ θέλω και να μη φοβάμαι ότι θα χάσω τη δουλειά μου, ή ότι θα βρεθώ στο τμήμα για εξακρίβωση, ότι δεν θα παλεύω να αποδεικνύω μονίμως ότι δεν είμαι ελέφαντας.<br /><br />Με τα Ίμια οι Τούρκοι έπληξαν την εδαφική μας ακεραιότητα.<br />Σήμερα, απόψε, οι ίδιοι μας οι πολιτικοί σκοτώνουν την αξιοπρέπειά μας ως άνθρωποι και ως πολίτες. Μίας χώρας τουρλουμπούκι, υποκριτές πως όλα βαίνουν καλώς...<br /><br />Είμαι αρκετά μεγάλος για να το παίζω επαναστατημένο νιάτο αλλά και αρκετά νέος για να δέχομαι ένα άρρωστο χωντρόκωλο κατεστημένο. Ελπίζω και εύχομαι, να συνεχίσουν οι διαδηλώσεις, τα σπασίματα και οι φασαρίες. Επειδή κάποτε (λέμε τώρα) ΠΡΕΠΕΙ να ξυπνήσει και ο τελευταίος πολίτης. ΔΕΝ μπορεί να αλλάξει η κοινωνία μας με το να είμαστε αραχτοί με τη Τατιάνα στην οθόνη και να σιχτιρίζουμε το σύμπαν...<br /><br />Πολλοί εκφράζουν τη ντροπή τους για το φόνο ενός παιδιού.<br /><br />Γιατί;<br /><br />Εμείς δημιουργήσαμε το μπάτσο, τους μπάτσους, εμείς τους συντηρούμε. Εμείς είμαστε οι μπάτσοι. Ο καθένας μας κι ένας μπάτσος... Για κάθε emo, Αλβανό, Πακιστανό, οποιονδήποτε που πρέπει να κάνει την αξιοπρέπειά του ξεσκονόπανο, για χάρη του Ελληναρά, όλοι είμαστε μπάτσοι...<br /><br /><br />Ας μη ντρεπόμαστε λοιπόν, γιατί όλοι μαζί τραβήξαμε τη σκανδάλη εκείνη.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6154003037489807736?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-3714700496616281342008-12-03T14:04:00.004+01:002008-12-03T14:19:28.737+01:00<div style="text-align: justify;">Σε άγγιξα μέσα από τα σκεπάσματα και ένοιωσα το κορμί σου, βελούδινο και ήρεμο, παραδομένο σε ένα γαλήνιο ύπνο.<br /><br />Η κούραση είχε δώσει τη θέση της σε ένα ήρεμο πρόσωπο... Τα μαλλιά σου, ανακατεμένα και μπλεγμένα, μετά την τελευταία μας νύχτα.<br /><br />Σου δίνω ένα φιλί στην κοιλιά σου, μόνο για να σε ακούσω να βγάζεις ένα ήχο ικανοποίησης και νύστας, γυρνώντας στο πλάι, να συνεχίσεις τον ύπνο σου...<br /><br />Το ξέρεις ήδη, άλλωστε, ότι είμαι δικός σου. Μου ανήκεις, ναι. Είσαι κτήμα μου και σκλάβα μου, να κάνω ό,τι θέλω, προκειμένου να δω το μυαλό σου και τη ψυχή σου να γεμίζουν από μοναδικές στιγμές, ολοκλήρωσης. Είσαι το αντικείμενο των πόθων μου και της δικιάς σου ικανοποίησης κι αυτό έχω πρόθεση να σου προσφέρω...<br /><br /><br />Όμως αυτό είναι που με κάνει κιόλας δικό σου... Η άφεση των ορίων. Η παράδοση των δισταγμών... Η παραίτηση των φόβων...<br /><br /><br />Ψάχνω τσιγάρα σε ένα σπίτι γεμάτο αντικείμενα μιας οργανωμένης ζωής και εκρηκτικής στιγμής. Το να μπορέσω να γευτώ την καρδιά σου είναι κάτι που δεν μπορεί να συμβαίνει κάθε μέρα, άλλωστε...<br /><br /><br />Το να νοιώσω το χάδι του βλέμματός σου, είναι μοναδική αίσθηση.<br /><br />Όπως και το να αφεθώ στα λόγια των χεριών σου. Στη γλύκα των χειλιών σου...<br /><br /><br />Παραδομένος.<br /><br /><br /><br />Τυραννικά όμορφες στιγμές, μωρό μου... Ένα σπαρτάρισμα, με κάνει να θέλω να μπώ μέσα σου, αλλά παλεύω να κρατηθώ, απολαμβάνοντας αυτό που βλέπω... Άλλωστε... είμαι δικός σου και το ξέρεις. Κι ας μου ανήκεις...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-371470049661628134?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-28580290540676236812008-12-01T09:09:00.003+01:002008-12-01T09:36:28.270+01:00<div style="text-align: justify;">Η πιο όμορφη δίνη και ανάγκη είναι να "φύγεις" για κάτι που δεν έχεις.<br />Χωρίς καμία λογική και "θέλω" γιατί δεν μπορείς να απαιτείς όταν δεν είναι δικό σου, δεν θα γίνει κι ίσως κατά μία έννοια δεν χρειάζεται...<br /><br /><br />Τσιγάρο. Όχι γιατί το χρειάζεσαι αλλά φαινομενικά κερδίζεις το χρόνο σου. Αυτό που σου αναλογεί για να κρυφτείς σε μια στιγμή, σκέψης και απομόνωσης...<br /><br />Αν κάποτε η ανάγκη ήταν επιθυμία πλέον έιναι απάιτηση... Να ξελογιάσεις και να σαγηνέψεις. Γυναικεία κορμιά, πλασμένα για να ταλαιπωριούνται σε αξημέρωτες νύχτες και φιλιά που περισσότερο δημιουργούν μια τυραννική προσμονή για το όλον... Ένα γλυκό μαρτύριο για κάτι που θες, για κάτι που πονάς να το έχεις...<br /><br />Αφήνεις τη μουσική να δίνει.<br /><br />Αποτραβιέσαι σε μια γωνιά του κρεββατιού, για να απολαύσεις ό,τι βλέπεις. Δεν ξέρεις πότε θα νοιώσεις κάτι τέτοιο, πάλι. Ακόμα κι αν θα είναι σε λίγες στιγμές μετά, είναι από μόνο του μοναδικό.<br /><br />Η βίωση της ολοκλήρωσης, ίσως να μην αξίζει όσο η όλη της πορεία προς τα εκεί...<br /><br /><br />Μυαλά μουδιασμένα, για να ζήσουν το τώρα. Αύριο όλα θα είναι τυλιγμένα σε ένα πέπλο μύθου και παρελθόντος. Του χρόνου που δημιούργησε στιγμές κα ιτο τίμημα είναι να φύγουν προς τα πίσω... Η επίγευση μένει κι η μνήμη ότι θεοποίησες και λάτρεψες. Ένα κορμί, μια ανάσα, μια ψυχή...<br /><br />Ξέπνοο χαμόγελο, ανάμικτο με φόβο... Γιατί μωρό μου;<br /><br />Με γνωρίζεις λίγο περισσότερο για να πιστέψεις ότι η σαγήνη μου είναι τόσο επικίνδυνη... Κι αν ακόμα αυτό που θέλω, είναι να πιώ τους χυμούς σου, αυτούς της ψυχής σου, πιο πολύ από όλους τους άλλους, δεν παύω να είμαι εγώ...<br />ταπεινός θιασώτης ενός κόσμου που εξελίσσεται σε φυγόκεντρη κίνηση από μένα.<br /><br /><br />Η παρουσία σου μου είναι πιο απαραίτητη από το κορμί σου. Ίσως γι' αυτό να θέλω να κυριεύσω τη σάρκα σου. Για να αυταπατώμαι ότι γλύτωσα την κυριαρχία της ψυχής σου, της καρδιάς σου. Της ανάγκης σου για να ζεις δυνατά τη ζωή σου.<br /><br /><br />Μη με κοιτάς με το φόβο του αύριο. Απόλαυσε το σήμερα, όπως έρχεται, γιατί αύριο θα είναι αυτό το γνώριμο παρόν. Μια ρυθμική κίνηση, ανάμεσα σε ατάκες ανώδυνες και σκέψεις που δεν προκαλούν...<br /><br /><br />Άσε με να σε δέσω. Από τις άκρες των πόθων ενός μυαλού που τρέχει με χίλια σε ένα άγνωστο δρόμο, σκοτεινό και αβέβαιο...<br /><br />Άσε με να χαϊδέψω το κορμί σου με τις ανάγκες μιας ψυχής, διψασμένης να βιώσει το απόλυτο...<br /><br />Άσε με να μπω μέσα σου με μια καρδιά φορτωμένη με μελωδίες στιγμών, που ψάχνουν την ανταπόδοση...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2858029054067623681?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-50645865552774620782008-11-28T14:41:00.003+01:002008-11-28T14:56:04.890+01:00<div style="text-align: justify;">Ως σχήμα λόγου...<br /><br />Μπορεί και υγρά, ανακατωμένα, με δυο κορμιά που ψάχνονται ανάμεσά τους... Ενώνονται και χωρίζουν για να ξανασμίξουν μετά, μια συνεχής κυκλική διαδικασία...<br /><br /><br />Στρίβεις τσιγάρο και μου προσφέρεις κι εμένα. Αλλά στριφτό μόνο μαύρο, πίνω. Τσιγάρο προτιμώ το εύκολο. Άντε και κανένα άφιλτρο Gauloise ή Sante.<br /><br />Χειμώνιασε και αρχίζει η διάθεση μου να ανεβαίνει, ή μάλλον να βρίσκει τους ρυθμούς της.<br /><br />Η ζωή αποκτά μια σκοτεινή, υπόγεια, επιβλητική γοητεία... Έχεις μόνιμα την εντύπωση ότι οι φράσσεις δεν έχουν ειπωθεί πλήρως. Πάντα κάτι μένει, για μετά...<br />Δεν έχει να κάνει με μυστικά ή φοβους, αλλά με τη noir διέθση που έρχεται να εγκατασταθεί...<br /><br /><br />Χαζεύω το κορμί σου, έτσι γυμνό και ιδρωμένο... Το χνούδι που ξεκινά από τον αφαλό και καταλήγει στην ήβη σου, αχνοφαίνεται, με τις στάλλες ιδρώτα...<br /><br />Αλυσίδες στους αστραγάλους σου, που λαμπυρίζουν στο κόκκινο φως του δωματίου... Συνήθως δεν τις φοράς χειμωνιάτικα, αλλά ξέρεις ότι μου αρέσει να σε βλέπω έτσι...<br /><br /><br /><br />Γεμίζω τα ποτήρια μας με ουϊσκυ και συνεχίζουμε την κουβέντα μας. Μας βρίσκει το πρωί με κόκκινα μάτια, ζαλισμένους και γεμάτους...<br /><br /><br />Ένα υγρό φιλί στη βάση του λαιμού σου, για όνειρα γλυκά...<br /><br /><br />Απομένω να σε κοιτάω να βυθίζεσαι σε όνειρα... Θα είμαι εκεί να σε δώ να γεννιέσαι μέσα από το γέλιο και την προσμονή.<br /><br /><br />Μέσα από επιθυμίες και ανάγκες...<br /><br /><br />Ψυχική κάβλα, και πνευματικός οργασμός...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5064586555277462078?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-61420480093301217612008-11-27T16:40:00.003+01:002008-11-28T09:48:49.655+01:00<div style="text-align: justify;">Λοιπόν, θυμάμαι ότι σου "πρωτομίλησα" όταν είχε γεννέθλια κάποια φίλη σου, πριν πολύ πολύ καιρό. Το γιόρταζες μόνη σου και πολύ γούσταρες και με έφτιαξε ο τρόπος που το ζούσες. Γι' αυτό σου μίλησα...<br /><br />Ο χρόνος πέρασε, μέσα από στιγμές μαύρες, επώδυνες, χαλαρές... Μέρες που βαριόμασταν ακόμα και την αναπνοή μας και νύχτες που γουστάραμε την κουβεντούλα μας περισσότερο κι από το πιο τρελλό βράδυ στο supper club. Ποτό, τσιγάρο κι έξυπνες (επιτέλους) συζητήσεις...<br /><br />Μάθαμε ο ένας τον άλλο, μέσα από τον πόνο του και τη χαρά του, αλλά το μόνιμο χαρακτηριστικό μας ήταν η έλλειψη του ενός από τον άλλο...<br />Σαν το κομμάτι του παζλ που το ψάχνεις κάτω από τα χαλιά, για να μπορέσεις να το ολοκληρώσεις...<br /><br /><br />Νύχτες, μόνες... Καλοκαιρινές, ζεστές νύχτες... Με φεγγάρια σαντορινιά και ανάσες Μυκόνου, γράμματα που δεν έφτασαν ποτέ και λέξεις που δεν ειπώθηκαν...<br />Φωτογραφίες σε μορφή pixel, που σε κάνουν να βρείς τρόπους να βρεθείς ένα βήμα πιο κοντά στον άλλο κι όλο να βρίσκεις εμπόδια.<br /><br />Γυναίκα...<br /><br /><br />Μια ζεστή ανάσα παθιασμένη και ταξειδιάρα σαν τη ζωή...<br /><br /><br />Θηλυκό...<br /><br /><br />Κορμί που σε παίρνει και σε πηγαίνει σε άλλα επίπεδα κάβλας...<br /><br /><br />Ένα απίθανο μωρό, που ξέρει να παίρνει τα αρσενικά και να τά κάνει άντρες... ακόμα κι αν εσύ έχεις πονέσει για αυτό... Μόνιμα ερωτευμένη με τη ζωή δεν θα μπορούσες να αψηφίσεις το πιο τρελλό πήδημα του αιώνα... Αυτό του να τρελλάνεις τα αισθήματα και τις στιγμές, σαν γκόμενο δεμένο χειροπόδαρα από παλιό σκαλιστό, μεταλλικό κρεββάτι. Και βούτηξες στον ωκεανό της ζωής, γυμνή σα να γεννήθηκες εχθές...<br /><br /><br />Υγρη σαν τη θάλασσα που τόσο γουστάρεις να μιλάς και να τη βιώνεις...<br /><br />Φευγάτη, σαν τις αισθήσεις που σου ξυπνά ένας πίνακας, που βλέπει τη θάλασσα από ένα παραθύρι... βουτιά στο μπλέ του έρωτα.<br /><br /><br />Ξέρω ότι το να με αφήσω να παρασυρθώ στη δίνη του μυαλού σου, στις καμπύλες του κορμιού σου, στις κρυφές σου ελπίδες και ευχές, είναι ό,τι πιο έντονο θα μπορούσα να βιώσω...<br />Γιατί το μυαλό σου, ξέρει να καβλώνει, κάποιον, εκεί και όταν πρέπει... Και πήρες το συνειδητό και το υποσυνείδητό μου, μαλθακό και εν υπνώσι, κοιμώμενο από άλλα ερεθίσματα (ή καλύτερα από την απουσία τους;) και τους χάρισες την πιο υγρή εγκεφαλική, συναισθηματική, ψυχική κάβλα, που θα μπορούσαν ποτέ να νοιώσουν...<br /><br />Κι αν σαν ήρθε η ώρα να μιλήσουμε, για κάτι έξω από όσα έχουμε μάθει(;) να μιλάμε, "κόμπλαρες" - "όχι - ναι", το να θελήσω να σε πάρω εκείνη τη στιγμή δεν ήταν παρά το ελάχιστο που θα μπορούσα να κάνω για να σου πω πόσο γουστάρω που τα μυαλά μου είναι κρυμμένα στα σκοτεινά της ψυχής σου...<br /><br /><br /><br /><br />Λατρεύω τη στιγμή που θα περάσω τη νύχτα μου γλύφοντας τα πέλματα σου.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6142048009330121761?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-72427019346301835432008-11-26T09:50:00.002+01:002008-11-26T09:57:30.354+01:00<div style="text-align: justify;">Πίσω, από εκεί που ξεκινήσαμε... Σαν τροχός, που γύρισε σε δρόμους γνωστούς, απάτητους. Πονεμένους ή όχι... Ποιός νοιάζεται άλλωστε.<br /><br />Επιστροφή στην απλότητα. Των κειμένων, της ζωής, των ιδεών...<br /><br />Απλότητα σε όλα. Κυρίως στα αισθήματα.<br /><br />Είναι περίπου ενάμιση χρόνος που πρωτοέγραψα εδώ. Που πρωτοεκτέθηκα... Και μετά από περιπλανήσεις, σε όλα τα επίπεδα, ξαναγυρνάμε στην αρχή των πάντων.<br /><br />Ούτε υποσχέσεις ή μεγάλα λόγια. Ούτε μικρά κιόλας.<br /><br />Υπάρχουμε και προχωράμε, για όσο αντέχουμε και όσο θέλουμε...<br /><br /><br />Και φέτος πίνουμε ουϊσκυ. Παλιό καλό και δυνατό ουϊσκυ... (ακόμα κι αν έχει διαλυτικά το σημείο "ι"), με ένα πάγο. Μόνο...<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7242701934630183543?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-86165628874995910382007-08-03T13:44:00.000+02:002008-12-10T10:32:00.020+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrNhps4zRKI/AAAAAAAAAPE/YJDEanr4FGM/s1600-h/Arches_Arches_Arches_by_y_me.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrNhps4zRKI/AAAAAAAAAPE/YJDEanr4FGM/s200/Arches_Arches_Arches_by_y_me.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094522972538094754" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Λοιπόν μετά από τρεις μερούλες στα επείγοντα, σήμερα με αφήσανε να πάρω ανάσα και από αύριο πάλι μέσα... Σήμερα όμως είμαι στο γραφείο μου, έχω τα καφεδάκια μου, την πέφτω γενικώς, αφού αν μπορούσαμε να καπνίσουμε ίσα που θα το ξανάρχιζα! Τόσο πολύ...<br />Λοιπόν που λέτε, αφού εκουρσέψαμε προσφιλή μας μπλογκ, οι παθούσες ιστοσελίδες και ιδιοκτήται έχουν γνώση, είπα να σοβαρευτώ και να γράψω και στα μέρη πέντε λέξεις. Έλα μου όμως που με τόσο γράψιμο δεξιά αριστερά, στεγνώσαμε... Ούτε σάλιο να καταπιούμε δεν έμεινε...<br /><br />Κάθομαι και σπάω το κεφάλι μου, τί να γράψω! Είναι που διάβαζα το πρωί την κεντρική σελίδα του wordpress (apropos αυτή η ταλαιπωρία πώς δουλεύει, μπορεί να μπυ πει κανένας από εσάς που το έχετε και το χαίρεστε; Εγώ ούτε να το σετάρω δεν έχω καταφέρει!!! Κάτι δεν βλέπω, δεν εννοείται διαφορετικά...), λοιπόν τί λέγαμε; Α, ναι! Είναι που διάβαζα το πρωί τις οδηγίες του wordpress, να με συμβουλεύει, εμένα τον υποψήφιο συγγραφέα blogs, να γράφω μόνο αν έχω κάτι να πω, και τώρα μου έχει δημιουργήσει θέμα!<br /><br />Δηλαδή ρε παληκάρι, τί εννοείς αν έχω κάτι να πω; Define "κάτι" και define "λέω", πάραυτα! Πώς δηλαδή να κρίνουμε τί θα πούμε; Εγώ είχα καταλάβει λάθος ή όντως γράφουμε ό,τι θέλουμε;<br /><br />Άσχετο! Έχω βάλει Derti fm, θα βρείτε το λίνκ εκεί στους σταθμούς κι λεχω μερακλώσει απίστευτα!<br />(Ντόλλυ τον κολλητό βρε! Στη Ξάνθη βρε!)<br /><br />Πάλι έχασα τον ειρμό μου... Σαν κάτι γερόντια που τα έχει επισκεφθει το εγκεφαλικό κάτι φορές και τους έχει αφήσει μόνιμες βλάβες...<br />Πήρα κι ένα μέηλ, ευχάριστο κι αποσυντονίστικα...<br /><br />Ναι, τέλος πάντων δεν έχει σημασία τί έλεγα, αυτό που μετράει είναι ότι μέρα που είναι σήμερα, φχαριστιέμαι την γλυκειά βαρεμάρα του να μην έχεις δουλειά και κάπου κάπου μου αρέσει τρελλά!<br /><br /></div><span style="color: rgb(255, 0, 0);">UPDATE: Δείτε </span><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://miaedwkaimiaekei.blogspot.com/"><span style="color: rgb(255, 255, 102);">εδώ</span>!</a><br /><br /><br /><table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/f92c8c85-09f2-4ba1-a08e-cd902e631391&theName=08 Slowly&amp;thePlayerURL=http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=f92c8c85-09f2-4ba1-a08e-cd902e631391"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/f92c8c85-09f2-4ba1-a08e-cd902e631391"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/f92c8c85-09f2-4ba1-a08e-cd902e631391/08-Slowly/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8616562887499591038?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-87360391317867322082007-08-02T09:20:00.000+02:002008-12-10T10:32:00.379+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrGLNs4zRJI/AAAAAAAAAO8/VyrXqUJrqV4/s1600-h/naked_sunset_by_tahin22.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrGLNs4zRJI/AAAAAAAAAO8/VyrXqUJrqV4/s200/naked_sunset_by_tahin22.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5094005721036702866" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Κοίτα να δεις πώς περνάει ο καιρός... Σε ένα μήνα μέχρι κι εγώ θα πάρω άδεια! Πϊστευα ότι έχω ριζώσει στην κλινική, εφημερία κι εμπλοκή, αλλά θα με αμολύσουν σε λίγες μέρες. Σε παράκρουση βέβαια, γιατί έχω ένα κύκλο εργασιών, ήτοι δέκα (10) εφημεριούλες και στο ανάμεσα, το κορίτσι έχει άλλες τόσες περίπου. Ό,τι περισέψει θα το τυλίξουμε για το σπίτι...<br /><br />Περιδαβαίνω σε λοιπά μπλογκς και διακρίνω μία ένταση, με τις διακοπές του Αυγούστου. Καταλαβαίνω...<br /><br />Σου λέει, δέκα μέρες πήρα άδεια, να πάω στην παραλία, να απλωθώ μήπως και έρθω στα φυσιολογικά μου μέτρα και να πέσω σ' ένα σωρό φάτσες που συναντάω κάθε μέρα στα φανάρια της Αθήνας; Δηλαδή, τον κάθε φρικαρισμένο, στερημένο, πηγμένο καβλόγκαζο ελληνάρα, που τώρα το αυτοκίνητο έχει αντικατασταθεί από εφημερίδα/ρακέτες/τάβλι/πουράκλα 7μ. και άλλα δείγματα υψηλού πολιτισμού...<br />Ναι, δεν λέει...<br /><br />Ούτε και το να πας στη ταβέρνα και να φας κάτι περισσευούμενα από πέρυσι, λέει πάλι...<br /><br />Μήπως να μην φεύγατε;<br /><br />Έτσι θα κάνουμε και παρεούλα μέχρι να φύγω εγώ, κιόλας!!!<br /><br />Επειδή όμως είστε στραβόξυλα και θα φύγετε, φροντίστε να χαλαρώσετε, να διασκεδάσετε και να είστε χαρούμενοι και που ξέρετε, μπορεί και να σας έρθει η ανάστροφη του καλοκαιρινού έρωτα και από φρικαρισμένες διακοπές να γίνουν αξέχαστες... Think about it!<br /></div><table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/55fa2e57-0cc3-458a-83d3-9f350c669f2c&amp;theName=12 Love Theme From Seductive Souls&amp;thePlayerURL=http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=55fa2e57-0cc3-458a-83d3-9f350c669f2c"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/55fa2e57-0cc3-458a-83d3-9f350c669f2c"> Share </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/55fa2e57-0cc3-458a-83d3-9f350c669f2c/12-Love-Theme-From-Seductive-Souls/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></table></td></tr></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8736039131786732208?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-74129294013369587312007-08-01T08:36:00.000+02:002008-12-10T10:32:02.365+01:00<p style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(255, 255, 255);font-size:100%;" ><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;font-family:Tahoma;" >What is the difference between girls/woman aged: 8, 18, 28, 38, 48, 58. 68, and 78 ?</span></span></b></span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><div style="color: rgb(255, 0, 0);"> <div> <div> <div style="margin-left: 3.75pt;"> <div> <div> <div> <div> <div> <div style="margin-left: 3.75pt;"> <div> <div> <div style="margin-bottom: 5pt; margin-left: 3.75pt;"> <div> <div style="margin-bottom: 5pt;"> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> </div></div></div></div></div></div></div> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size:100%;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAqfc4zRBI/AAAAAAAAAN8/Ij2UVQdtgUI/s1600-h/namnl%C3%B6s.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAqfc4zRBI/AAAAAAAAAN8/Ij2UVQdtgUI/s400/namnl%C3%B6s.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093617898374775826" border="0" /></a></span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" ><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; font-weight: bold; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;font-family:Tahoma;" >At 8 You take her to bed and tell her a story<br /></span></span></b></span></p><p class="MsoNormal"><br /></p><p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAqss4zRCI/AAAAAAAAAOE/5bgvZUpFIv8/s1600-h/namnl%C3%B6s1.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAqss4zRCI/AAAAAAAAAOE/5bgvZUpFIv8/s400/namnl%C3%B6s1.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093618126008042530" border="0" /></a></p></div></div></div></div></div></div></div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;font-family:Tahoma;" >At 18 -- You tell her a story and take her to bed.</span></span></b></span></p><br /><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></div></div></div></div></div></div></div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAq1M4zRDI/AAAAAAAAAOM/QWZIKAwygRs/s1600-h/namnl%C3%B6s2.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAq1M4zRDI/AAAAAAAAAOM/QWZIKAwygRs/s400/namnl%C3%B6s2.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093618272036930610" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; font-weight: bold; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;font-family:Tahoma;" >At 28-- You don't need a story to take her to bed</span></span></b><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div></div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div> <div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:Tahoma;"><br /><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArCM4zREI/AAAAAAAAAOU/XFTL58joHEg/s1600-h/namnl%C3%B6s23.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArCM4zREI/AAAAAAAAAOU/XFTL58joHEg/s400/namnl%C3%B6s23.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093618495375230018" border="0" /></a></p> </div></div></div></div></div></div></div> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;font-family:Tahoma;" >At 38 -- She tells you a story and takes you to bed.</span></span></b></span></p><br /><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></div></div></div></div></div></div></div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><o:p> </o:p></span></span></p></div></div></div></div></div></div></div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArOM4zRFI/AAAAAAAAAOc/QAfkgn4HjzI/s1600-h/namnl%C3%B6s4.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArOM4zRFI/AAAAAAAAAOc/QAfkgn4HjzI/s400/namnl%C3%B6s4.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093618701533660242" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;font-family:Tahoma;" >At 48 -- She tells you a story to avoid going to bed.</span></span></b></span></p><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div></div> <div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:Tahoma;"><br /></span></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArfs4zRGI/AAAAAAAAAOk/0R_Pw9EB97Q/s1600-h/namnl%C3%B6s5.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArfs4zRGI/AAAAAAAAAOk/0R_Pw9EB97Q/s400/namnl%C3%B6s5.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093619002181370978" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; font-weight: bold; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;font-family:Tahoma;" >At 58--You stay in bed to avoid her story.<br /></span></span></b></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><br /></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 12pt;"><span style="font-size:100%;"><br /><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; font-weight: bold; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;font-family:Tahoma;" > </span></span></b><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div></div> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;font-family:Tahoma;" ><br /></span></span><span style="font-size:100%;"><em style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Tahoma;" ><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial; color: rgb(0, 0, 153);font-family:Tahoma;" >(Isn't the next pic just beautiful?)</span></span></em><b><i><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Tahoma;" ><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; font-weight: bold; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial; color: rgb(0, 0, 153); font-style: italic;font-family:Tahoma;" > </span></span></i></b><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div></div> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArsc4zRHI/AAAAAAAAAOs/sHDJhn7DBFU/s1600-h/namnl%C3%B6s6.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrArsc4zRHI/AAAAAAAAAOs/sHDJhn7DBFU/s400/namnl%C3%B6s6.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093619221224703090" border="0" /></a><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div></div> <p class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt;"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><o:p> </o:p></span></span></p> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:Tahoma;"> </span></span><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight: bold;font-family:Tahoma;" >At 68 -- If you take her to bed, that'll be a story!</span></span></b></span></p><br /><p class="MsoNormal"><br /><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:Tahoma;"> </span></span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div> <div> <div> <div> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><span style="font-family:Tahoma;"> </span></span><span style="font-size:100%;"><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div> <div> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div style="margin-bottom: 12pt;"> <div> <div> <div> <p class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAr6c4zRII/AAAAAAAAAO0/y2QhW0eUQ3g/s1600-h/namnl%C3%B6s7.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RrAr6c4zRII/AAAAAAAAAO0/y2QhW0eUQ3g/s400/namnl%C3%B6s7.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5093619461742871682" border="0" /></a></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><b><span style="font-family:Tahoma;"><span style="background: white none repeat scroll 0% 50%; font-weight: bold; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;font-family:Tahoma;" >At 78--What story???What bed???Who the hell are you???</span></span></b><o:p></o:p></span></p></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7412929401336958731?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-87680395510484166722007-07-31T06:16:00.000+02:002007-07-31T08:30:41.123+02:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/bd8826de-58e5-4de7-a915-f569d80872f0&amp;amp;theName=Bilingual&thePlayerURL=http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=bd8826de-58e5-4de7-a915-f569d80872f0"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/bd8826de-58e5-4de7-a915-f569d80872f0"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/bd8826de-58e5-4de7-a915-f569d80872f0/Bilingual/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br /><a href="http://www.supperclub.com/"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> I am</span><span style="color: rgb(255, 255, 255);">sterdam</span></a><br /><br /><br />.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8768039551048416672?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-90165645130612529572007-07-26T05:35:00.000+02:002008-12-10T10:32:03.181+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/60425a09-5331-4165-9614-191ca4ba8657&amp;amp;theName=01 Love on my Mind Club Mix&thePlayerURL=http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=60425a09-5331-4165-9614-191ca4ba8657"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/60425a09-5331-4165-9614-191ca4ba8657"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/60425a09-5331-4165-9614-191ca4ba8657/01-Love-on-my-Mind--Club-Mix/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqgZ9M4zQ9I/AAAAAAAAANc/DTUK1fjvgnM/s1600-h/Amsterdam+Hotel+de+L%27Europe.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqgZ9M4zQ9I/AAAAAAAAANc/DTUK1fjvgnM/s200/Amsterdam+Hotel+de+L%27Europe.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091347917964526546" border="0" /></a><div style="text-align: justify; font-weight: bold;">Όπως καταλάβατε, ήρθε η ώρα μου...Από αύριο και μέχρι και τη Δευτέρα θα κολυμπάω στα νερά της ακολασίας του Άμστερνταμ... Το <a href="http://krotkaya.wordpress.com/">Κροτάκι</a> μου έδωσε και όρισμένα hints, για να δούμε το καλό Άμστερνταμ, συμπυκνωμένο και ελπίζω ότι θα γίνει κουρνιαχτός!<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/Rqgaj84zRAI/AAAAAAAAAN0/4-qYUcpWjBg/s1600-h/1841.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/Rqgaj84zRAI/AAAAAAAAAN0/4-qYUcpWjBg/s200/1841.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091348583684457474" border="0" /></a><br />Στάχτη και μπούρμπερη...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqgaF84zQ-I/AAAAAAAAANk/AtY0cfQt7bg/s1600-h/innercity05n2.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqgaF84zQ-I/AAAAAAAAANk/AtY0cfQt7bg/s200/innercity05n2.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091348068288381922" border="0" /></a><br />Αν από Δευτέρα δεν ματαδείτε ποστ από μένα, μη φοβηθήτε, καλά θα περνάω...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqgaQc4zQ_I/AAAAAAAAANs/U4PG93G8b78/s1600-h/3305%7EMona-Lisa-Joint-Posters.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqgaQc4zQ_I/AAAAAAAAANs/U4PG93G8b78/s200/3305%7EMona-Lisa-Joint-Posters.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091348248677008370" border="0" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-9016564513061252957?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-83607514089751362982007-07-22T18:52:00.001+02:002008-12-10T10:32:03.397+01:00<table style="border: 1px solid rgb(204, 204, 204); padding: 0px; background-color: rgb(238, 238, 238); color: rgb(0, 0, 0); font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-size: 11px; text-align: left; margin-left: 0px; margin-right: 0px; font-weight: bold;" border="0" cellpadding="4" cellspacing="0"><tbody><tr><td align="center"><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" src="http://res0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3player.swf" flashvars="theUrl=http://www.esnips.com/doc/6cdef1a6-8620-4e33-80ee-80e4076aafbc/Fairwell/?widget=flash_mp3player" height="100" width="100"></embed></td></tr><tr><td style="font-size: 11px;" align="center" valign="bottom"><a href="http://www.esnips.com/doc/6cdef1a6-8620-4e33-80ee-80e4076aafbc/Fairwell/?widget=flash_mp3player">Fairwell.wav</a></td></tr></tbody></table><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqV97M4zQ8I/AAAAAAAAANU/E2lWrmf8-Pw/s1600-h/img190.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqV97M4zQ8I/AAAAAAAAANU/E2lWrmf8-Pw/s400/img190.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5090613409837433794" border="0" /></a><br />Ξύπνησα, ως συνήθως από τηη μαύρη νύχτα σα να έχω βάλει στοίχημα με τον εαυτό μου, πόσο μπορώ να με ζορίσω. Έχω ξεχάσει αν το κάνω από συνήθεια ή από ευχαρίστηση, αν και κυρίως το κάνω για να είμαι λίγη ώρα με τον εαυτό μου, πριν ξεκινήσει η μέρα να τρέχει με μεγάλες ταχύτητες. Πάλι βρέχει...<br />Περιδιάβηκα λίγο τα τελευταία νέα και είδα πως δύο παληκάρια, πιλότοι, πήγαν άδικα. Στην αρχή πάγωσα, μέχρι να δω ότι τουλάχιστον δεν ήταν το φιλαράκι μου ο "Πάχνης", όμως μου έμεινε το μούδιασμα του θανάτου. Αυτό το απόλυτο κενό που αφήνει πίσω του.<br />Ειδικά όποτε διαβάζω για πιλότους που "φεύγουν" έτσι άδικα, θλίβομαι, κυρίως γιατί ο θάνατός τους δεν έχει αντίκρυσμα. Είναι πολλά τα παραδείγματα, από το παρελθόν που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές...<br />Με άλλη διάθεση ξύπνησα κι αλλιώς με πάει το γράψιμο. Πειράχτηκα, τί να κάνω, δεν μπορώ να το κρύψω...<br /><br />Η συμπάθειά μου για το κόσμο των πιλότων είναι δεδομένη εξ απαλών ονύχων, άλλωστε είχα δώσει εξετάσεις στην Ικάρων, άλλο που δεν πέρασα. Έχω φίλους πιλότους και με το ενδιαφέρον που έχω, γνωρίζω αρκετά και για τις συνθήκες ζωής και της ποιότητας ζωής που έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Γι' αυτό και θλίβομαι...<br /><br />Θα μεμψιμοιρήσω και ίσως και να έχετε και δίκιο να μου την πείτε, όμως όπως παντού, έτσι και στην αεροπορία, έχουμε βρεί τους μαλάκες. Τί εννοώ; Ότι είναι μια χούφτα έντιμοι άνθρωποι που τους εκμεταλλεύονται την ενέργεια και την προθυμία για να κάνουν το καθήκον τους, άνθρωποι που το μόνο που ξέρουν είναι να ζουν παρασιτικά, μέσα από την πολιτική, εις βάρος όλων ημών.<br /><br />Τί να το κάνω εγώ, που θα ξεκατινιαστούν στα κανάλια και αν θα φταίει η συντήρηση, ο ανθρώπινος παράγον, η κακιά η ώρα κι ένα σωρό άλλα ευτελή, όπως η ίδια η παρουσία αυτών των μίζερων ανθρωπαρίων, που μιάνουν με την παρουσία τους τη μνήμη τέτοιων ανθρώπων;<br /><br />Χεσμένα έχω και τα αγήματα και τις τιμές που θα προσφέρετε στους νεκρούς.<br /><br />Ύαινες είστε και γουστάρετε το αίμα για να ζήσετε.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8360751408975136298?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-34695296982933003762007-07-21T11:48:00.001+02:002008-12-10T10:32:03.560+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/9ee7d4fe-7aea-4ea1-9c56-f44f4ef373a0&amp;theName=08 AMARO SHAVO&amp;thePlayerURL=http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=9ee7d4fe-7aea-4ea1-9c56-f44f4ef373a0"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/9ee7d4fe-7aea-4ea1-9c56-f44f4ef373a0"> Share </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/9ee7d4fe-7aea-4ea1-9c56-f44f4ef373a0/08-AMARO-SHAVO/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></table></td></tr></table><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqHZjs4zQ7I/AAAAAAAAANM/UOaPGyiRBEc/s1600-h/plunge__by_NPHOTOARTS.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RqHZjs4zQ7I/AAAAAAAAANM/UOaPGyiRBEc/s400/plunge__by_NPHOTOARTS.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089588261273420722" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"> Κάτι ή δικιά μου σχιζοφρένεια κάτι ο μικρός, έχω ξυπνήσει από τις 5 το πρωί. Ήπια τους καφέδες μου, ξαναήπια τους καφέδες μου, έφαγα πρωινό στούμπωσα, ξύπνησαν οι πάντες στο σπίτι, ξανακοιμήθηκα, ξύπνησα, κόντρα καφέ και χαζέυω στα μπλογκς all around the world...<br /><br />Περνάω μια δόση από όλους όσους επισκέπτομαι τακτικά... Νέκρα! Διαβάζω εφημερίδα, ξαναπερνάω από τα μπλογκς, άκρα του τάφου λέμε.<br />"Τί διάολο;" σκέφτομαι...<br />emails σε γνωστούς και αγνώστους... Άντε να στείλουμε...<br />Τρίτη γύρα... Μουγκαφόν λέμε τώρα! Μόνο κάτι απαντήσεις της <a href="http://zoi20.blogspot.com/">Ζωής</a> (καλημέρα σας! Πώς είστε;) στο μπλογκ της. Πέραν τούτου ουδέν<br />"Μαλάκα κάτι θα έγινε στην Ελλάδα, δεν μπορεί..."<br /><br />Τελικά οι συνάψεις δούλεψαν, (καμία φορά δεν θέλουν, αλλά πέρνουν μπροστά με τα πολλά) και έκανα τους απαραίτητους συνειρμούς. Βέβαια βοήθησε και το σημερινό ποστ της <a href="http://rednights.blogspot.com/">Σοφίας </a><br />(καλημέρα κούκλα να περάσεις καλά!) και συνειδητοποίησα ότι είναι Ιούλιος, Σάββατο με 40 βαθμούς.<br /><br />Σας ζηλεύω ρε εκεί κάτω. Τουλάχιστον για σήμερα, μη τρελλαθούμε κιόλας...<br /><br /><br />Το τραγουδάκι αφιερωμένο στα κορμιά που λικνίζονται σε κάποιο beach bar και γουστάρουν<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-3469529698293300376?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-54703317756632175162007-07-20T11:38:00.001+02:002007-07-20T13:05:54.627+02:00<div style="text-align: justify;">Αντιγράφω από την Καθημερινή:<br /><br /><span class="article"><p><b>"Γιαγιά στα σκουπίδια</b></p></span> Πέταξαν τη γιαγιά στα... σκουπίδια, επειδή κατά τα φαινόμενα δεν υπήρχε χώρος γι’ αυτή, στη σύγχρονη ζωή τους. Την άτυχη γυναίκα βρήκε ένα ζευγάρι, που περνούσε από τον σκουπιδότοπο σε περιοχή του κρατιδίου Ταμίλ Νάντου, στον ινδικό Νότο. Σύμφωνα με τα όσα φέρεται να είπε η 75χρονη γυναίκα, η μικρότερη κόρη της έβαλε τους δυο γιους της (και εγγονούς της γιαγιάς) να τη μεταφέρουν στον πλησιέστερο σκουπιδότοπο, επειδή δεν ήθελε να αναλάβει τη φροντίδα της. Είχε προηγηθεί οικογενειακός καβγάς, για το ποιος θα αναλάβει τη φροντίδα της γιαγιάς, αλλά κανένας δεν ήθελε την ευθύνη. Κι η μικρότερη κόρη βρήκε την ευκολότερη και αποτελεσματικότερη λύση: πέταξε την ανήμπορη γιαγιά στα σκουπίδια"<br /><br /><br />ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5470331775663217516?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-82432654463938952412007-07-20T06:10:00.000+02:002007-07-20T13:06:14.789+02:00<table style="text-align: left; margin-left: 0px; margin-right: 0px; font-weight: bold;" bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/3f753a18-2684-433b-a04b-69e7c6737ea7&theName=09 60 Seconds&amp;thePlayerURL=http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=3f753a18-2684-433b-a04b-69e7c6737ea7"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/3f753a18-2684-433b-a04b-69e7c6737ea7"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/3f753a18-2684-433b-a04b-69e7c6737ea7/09-60-Seconds/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><div style="text-align: justify; font-weight: bold;"><br /><br />Λίγες μέρες αδράνειας, αν και ποτέ δεν έπαψα να είμαι στη γύρα και πάλι πίσω. Μη φανταστείτε ότι τα πάντα είναι όπως πριν ή και καλύτερα, για την ακρίβεια τα πάντα έχουν αλλάξει γύρω μου και οι πιθανότητες να είναι καλύτερα, στο μέλλον μειώνονται με γρήγορους ρυθμούς. Τουλάχιστον για το άμεσο μέλλον...<br />Όμως, ούτε τη ζωή, ούτε το χρόνο, μπορείς να σταματήσεις κι έτσι, όσο πιο γρήγορα αρχίσεις να επιστρέφεις σε κάποιες σου καθημερινές συνήθειες, τόσο πιο γρήγορα θα δημιουργήσεις καινούρια ζωή (και συνήθειες..!)<br />Έτσι είναι αυτά...<br /><br />Το τραγουδάκι σήμερα καλό; 60 seconds λέγεται...<br /><br />Να τώρα θυμήθηκα ένα ποστ που είχε ανεβάσει ο <a href="http://xptiseis.blogspot.com/">Σπύρος Σεραφείμ</a> (γεια σου Σπύρο, τί νέα;) για τα 5 λεπτά που σημαδεύουν τη ζωή μας και του είχα πει πως θα ανέβαζα σχετικό ποστ, σύντομα. Από τότε που το είπα, άλλαξαν πολλά και άρδην, αλλά όπως και να 'χει, μ' ένα τέτοιο τραγούδι και με όσα έγιναν αυτές τις μέρες, δεν μπορεί, μια ματιά στις αναμνήσεις, θα τη "ρίξεις"...<br /><br />Έτσι, λοιπόν θυμάμαι, ότι πριν εφτά χρόνια, 60 seconds μου χρειάστηκαν, για να αλλάξει η ζωή μου κι άλλα τόσα πριν μια εβδομάδα. Όχι ότι μέσα σε αυτή την επταετία (ακούγεται κάπως αυτό το "επταετία", ή μου φαίνεται;) δεν υπήρξαν άλλα 60 seconds. Αλίμονο, τότε θα ήμουν φυτό που μόλις ξύπνησε (εδώ ίσως και να σηκώνει κάποια κουβεντούλα, αλλά δεν δύναμαι επί της παρούσης...).<br />Στιγμές... Αμέτρητες...<br /><br />Πολλές δυσάρεστες, που κάποιες από αυτές τις κουβάλησα βαρύδι, στη ψυχή μου, άλλες τις κουβαλάω ακόμα κι άλλες ξέρω ότι υπάρχουν για να με τυραννήσουν στο μέλλον...<br />Όμως, όταν θυμάμαι τις στιγμές που κράτησα τα μικρά μου, ή που τα είδα να πέρνουν την πρώτη τους ανάσα (ναι ήμουν μέσα στους τοκετούς), ό,τι και να με βρει, ό,τι και να γίνει στη ζωή μου, αυτό δεν ξεχνιέται και θα είναι η επιτομή της ευτυχίας μου. Δεν νομίζω ότι μπορεί να συγκριθεί με τίποτε άλλο. Ίσως με τίποτα εγγόνια στο μέλλον, αλλά δεν ξέρω αν θέλω να ενοχλώ με την παρουσία μου μέχρι τότε, οπότε επιφυλάσσομαι!<br /><br />Περίεργα συναισθήματα, τις τελευταίες μέρες, βιώνω. Δύναμη να κλάψω, να χτυπηθώ, να πιω και άλλα τέτοια, δυνατά και έντονα δεν έχω. Μου έφυγε με την πάροδο των ετών και άλλωστε πέρα από μια περίεργη μελαγχολία, δεν ξέρω πώς αλλιώς να περιγράψω τον ψυχικό μου κόσμο. Είναι και νωρίς άλλωστε, αλλά για χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα, φανταστείτε ότι έχετε ένα ιδιαίτερα στενό κι αγαπημένο σας πρόσωπο, που το αγαπάτε και το λατρεύετε και είναι άρρωστο. Το ξέρετε κι εσείς και το πρόσωπο και κάνετε ό,τι μπορείτε για να το γλυτώσετε ή και να το παρατείνετε, όμως η νόσος επιδινώνεται, εξαπλώνεται, το αγαπημένο σας πρόσωπο, υποφέρει, ταλαιπωριέται, μαζί με αυτό κι εσείς και κάποτε ξεψυχάει. Νοιώθετε τοπόνο του χαμού, όμως από την άλλη ξέρετε μέσα σας ότι γλύτωσε και ξαλάφρωσε από περισσότερη ταλαιπωρία και πόνο. Έτσι δεν είναι;<br /><br />Πάντως, όπως και να' χει, ξέρεις ότι μερικά πράγματα, δεν αλλάζουν και δεν γίνεται και δεν θέλεις. Κάποια από αυτά είναι επιλογή σου να μην αλλάξουν. Κάτι τέτοιο, είναι η αγάπη μου για κάποια πρόσωπα της ζωής μου. Δεν μπορώ να πάψω να τα αγαπάω και να τα νοιάζομαι και σίγουρα ελπίζω και εύχομαι, όταν με το χρόνο, όλοι μας βρούμε την ηρεμία που χρειαζόμαστε να αυτοεξερευνηθούμε, τότε να δουν το Δημοσθένη που κάποτε είχαν ελπίσει ότι θα γνωρίσουν και ποτέ δεν είδαν ως τώρα...<br /><br />Άντε, καλημέρες<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8243265446393895241?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-53745288884007476532007-07-18T18:41:00.000+02:002008-12-10T10:32:03.673+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/2c26e4fd-83ef-42c9-ba6d-0165baa318bf&theName=113 Once upon a sea of blissful awar&amp;thePlayerURL=http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=2c26e4fd-83ef-42c9-ba6d-0165baa318bf"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/2c26e4fd-83ef-42c9-ba6d-0165baa318bf"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/2c26e4fd-83ef-42c9-ba6d-0165baa318bf/113-Once-upon-a-sea-of-blissful-awar/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br />Έτσι για καλησπέρα...<br /><br />Ταξείδια του μυαλού, καλοκαίρι...<br /><br />Αισθησιασμός...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/Rp5EwWgufBI/AAAAAAAAANE/_p-rm8978ms/s1600-h/red_by_r3nya.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/Rp5EwWgufBI/AAAAAAAAANE/_p-rm8978ms/s400/red_by_r3nya.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088580226442492946" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5374528888400747653?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-2750032476701235122007-07-17T18:44:00.000+02:002008-12-10T10:32:03.827+01:00<table style="text-align: left; margin-left: 0px; margin-right: 0px;" bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/404b8c13-f99f-4098-aeec-c0b33cc45054&amp;amp;theName=Το θέμα των εραστών&thePlayerURL=http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=404b8c13-f99f-4098-aeec-c0b33cc45054"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/404b8c13-f99f-4098-aeec-c0b33cc45054"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/404b8c13-f99f-4098-aeec-c0b33cc45054/%CE%A4%CE%BF-%CE%B8%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%84%CF%8E%CE%BD/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><div style="text-align: justify;"><br />Απολαύστε το τραγουδάκι για αυτές τις μέρες... Περνάω περίεργες μέρες και δεν είμαι σε διάθεση να ανεβάζω ποστς. Όσοι καταλαβαίνετε, δεν χρειάζεται να εξηγήσω τίποτα, οι υπόλοιποι ας με συγχωρήσετε που είμαι τόσο ομιχλώδης (ωραία λέξη αυτή τελικά...)<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpzxlWgufAI/AAAAAAAAAM8/XXPhtpUj7FY/s1600-h/Emphatic_drumbeat_by_AshleeBeggs.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpzxlWgufAI/AAAAAAAAAM8/XXPhtpUj7FY/s400/Emphatic_drumbeat_by_AshleeBeggs.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5088207303022115842" border="0" /></a><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-275003247670123512?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-23797409852920043752007-07-17T10:40:00.000+02:002007-07-17T10:41:34.888+02:00<address><br /><br /><br />Αντιγράφω από pathfinder:<br /><br /><a style="text-decoration: underline;" target="ext" href="http://clk.pathfinder.gr/news/providers/http://news.antenna.gr">ΑΝΤ1</a> </address> <h2>πρίν 1 ώρα & 40', ανανέωση: πριν 18'</h2> <!-- Render Body --> <div class="img right" style="width: 180px;"> <div> <img src="http://img.pathfinder.gr/Pathfinder/News/articles/34/7496934.jpg" alt="" title="" height="120" width="180" /><br /></div> </div> <p>Γκάφα μεγατόνων διέπραξε το υπουργείο Παιδείας μετά την αλλοίωση των βαθμολογιών στις Πανελλήνιες Εξετάσεις στο μάθημα των Αγγλικών.</p> <p>Το υπουργείο έστειλε σε πέντε λύκεια της Θεσσαλονίκης καταστάσεις με τις νοθευμένες βαθμολογίες αντί των βαθμών της αναβαθμολόγησης.</p> <p>Το γεγονός εξόργισε την υπουργό Παιδείας που ζήτησε ευθύνες από τη Διεύθυνση Μηχανογράφησης του υπουργείου.</p> <p>Εκτός, όμως, του αλαλούμ με τις λανθασμένες καταστάσεις βαθμολογίας, υπάρχουν και λάθη στον τελικό βαθμό, όπως αποκάλυψε, μιλώντας στον ΑΝΤ1 ο διευθυντής του 1ου Λυκείου Σταυρούπολης Δημήτρης Πασχαλίδης. Ο κ. Πασχαλίδης χαρακτήρισε τραγελαφική την όλη κατάσταση.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-2379740985292004375?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-52429423140572453712007-07-16T17:21:00.000+02:002008-12-10T10:32:04.055+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/a38f3f3f-49ce-4902-b3b5-48bcadd11fff&amp;theName=09 To The Indian Sea&amp;thePlayerURL=http://cdn0.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=a38f3f3f-49ce-4902-b3b5-48bcadd11fff"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/a38f3f3f-49ce-4902-b3b5-48bcadd11fff"> Share </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/a38f3f3f-49ce-4902-b3b5-48bcadd11fff/09-To-The-Indian-Sea/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></table></td></tr></table><br /><br /><br /><div style="text-align: justify; font-weight: bold;">Τώρα τί να γράψω κι εγώ...<br /><br />Θέλω να πω, τις τελευταίες μέρες έχω νοιώσει τέτοιες εναλλαγές συναισθημάτων που αν ήταν έργο, θα πετάγαμε σαϊτες στο πανί...<br />Από αυτά που ζω σε προσωπικό επίπεδο ή αυτά που βλέπουν τα μάτια μου στο κόσμο των μπλογκ;<br /><br />Θέλω να γράψω για σκέψεις μου, για το πώς νοιώθω, να με αποκρυπτογραφήσω, να με καταγράψω δημοσίως, μήπως και με καταλάβω κιόλας, αλλά μπούκωσα!..<br /><br />Δεν νοιώθω τίποτα και όλα, συνάμα.<br /><br />Τί να περιγράψεις λοιπόν; Πώς να μεταφράσεις σε λέξεις αυτό το λαβύρινθο συναισθημάτων και σκέψεων, που η επόμενη ακυρώνει την προηγούμενη;<br />Πώς το λέει το τραγούδι; "ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ..."<br /><br />Έτσι!<br /><br />Συνοθύλευμα. Σκέψεις, έγνοιες, συναισθήματα... Γέλιο και δάκρυ μαζί...<br /><br />Άγομαι και φέρομαι μέσα σε μύριες σκέψεις, μύχιες, κρυφές κι υποβόσκουσες. Ανομολόγητες, ανθρώπινες όμως...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpuWBmgue_I/AAAAAAAAAM0/v2s9H-f_oOM/s1600-h/La_derniere_seance_by_sando_d.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpuWBmgue_I/AAAAAAAAAM0/v2s9H-f_oOM/s200/La_derniere_seance_by_sando_d.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087825158306954226" border="0" /></a><br /><br />Είναι φορές που ο πόνος και καμιά φορά ο θυμός, είναι τόσο έντονος, που παύεις να το νοιώθεις. Μουδιάζεις και βλέπεις τη ζωή σου σαν να είσαι έξω απ' αυτή, θεατής του θεάτρου. Του δικού σου.<br />Και χαζεύεις και κοιτάς και σκέφτεσαι, μια παράσταση βγαλμένη από τα σωθικά της ψυχής σου.<br /><br />Βλέπεις γύρω σου έρωτες να γεννιούνται και να πεθαίνουν σε ταχύτατους χρόνους.<br />Αγάπες που προδώθηκαν, εξαργυρώθηκαν.<br />Ζούμε τη φρίκη του όλα και του τίποτα ταυτόχρονα.<br /><br />Διττά νοήματα, διττές ζωές.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-5242942314057245371?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-1038259582494160942007-07-15T22:54:00.001+02:002008-12-10T10:32:04.245+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/07f8ede8-74d3-4bac-a4a8-cb4dd269792e&amp;theName=Με Μια Πιρόγα&amp;thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=07f8ede8-74d3-4bac-a4a8-cb4dd269792e"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/07f8ede8-74d3-4bac-a4a8-cb4dd269792e"> Share </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/07f8ede8-74d3-4bac-a4a8-cb4dd269792e/%CE%9C%CE%B5-%CE%9C%CE%B9%CE%B1-%CE%A0%CE%B9%CF%81%CF%8C%CE%B3%CE%B1/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></table></td></tr></table><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpqKiGgue-I/AAAAAAAAAMs/4r9415KJlD0/s1600-h/Grasp_by_darkmatterzone.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpqKiGgue-I/AAAAAAAAAMs/4r9415KJlD0/s400/Grasp_by_darkmatterzone.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087531047536458722" border="0" /></a><br />Καλή ερωτική εβδομάδα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-103825958249416094?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-14275617335561430482007-07-15T18:03:00.001+02:002008-12-10T10:32:04.437+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/2a08efbe-718e-405b-b549-2d079df6acd7&amp;amp;theName=Υπάρχουν κι άτομα που γίνονται&thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=2a08efbe-718e-405b-b549-2d079df6acd7"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/2a08efbe-718e-405b-b549-2d079df6acd7"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/2a08efbe-718e-405b-b549-2d079df6acd7/%CE%A5%CF%80%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CE%BA%CE%B9-%CE%AC%CF%84%CE%BF%CE%BC%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%B9/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br /><div style="text-align: justify; font-weight: bold; font-family: verdana;">Κοίτα να δεις κάτι πράγματα, τώρα...<br /><br />Αφού δεν ήθελα να γράψω, λέξη... Τί σου κάνει η βότκα... Είμαι λίγο ως πολύ χάλια και ειλικρινά τώρα δεν έχω ιδέα αν φταίει η βότκα, οι συνθήκες ή εγώ από μόνος μου...<br />Φταίει κι η μουσική, μάλλον...<br /><br />Είναι η δεύτερη φορά σε δύο εβδομάδες, που σιχτηρίζω την τύχη μου που δεν είμαι Ελλάδα. Αυτό το βρήσκω αρκετά σημαντικό και σοβαρό. Την πρώτη για να βρεθώ με ανθρώπους, τώρα για να γλυτώσω απ' αυτούς... Βέβαια γι αμένα η Ελλάδα δεν θα ήταν κι ό,τι καλύτερο αυτή τη στιγμή, μέσα στον έρωτα και τη ζέστη που προκαλούν τα αγγίγματα κι οι αισθήσεις, όμως νοιώθω μεγάλη την ανάγκη να φύγω. Μακρυά...<br /><br />Φοβάμαι μην γίνω μελό και φοβάμαι πολύ... Παλιά έκρυβα τα λόγια μου πίσω από ένα τσιγάρο και μια σιωπή. Κοίτα να δεις τί πάθαμε, που με ξεμπροστιάζω έτσι...<br /><br />Πονάω ρε σεις, μ' ακούτε;<br /><br />Πονάω, για όσα έχασα κι όσα είχα δώσει και πήρα. Πονάω γιατί είμαι πάλι στο μηδέν , γαμώ την πουτάνα την τύχη μου...<br /><br />Βλέπω τα σύννεφα από το παράθυρο πως α (άστο έτσι δεν γαμιέται) παίρνει ο αγέρας και ζηλεύω τη φυγή τους. Εγώ στάσιμος. Αποκλεισμένος στο τίποτα. Εγκλωβισμένος στο χτες... Φυλακισμένος στο αύριο, που δεν ξέρω πότε θα έρθει και πώς θα' ναι...<br /><br />Πόσο γελοίος είμαι, είμαστε... Πολιτισμένες κουβέντες μεταξύ μας, υποβόσκουσα ένταση, αλλά πάνω απ' όλα επίπεδο...<br /><br />Μόνος σ' ένα δωμάτιο, με μένα αντιμέτωπος. Και τη ζωή μου που παλεύω να την πιάσω από κάπου, αλλά κοίτα πώς φεύγει! Πώς έφυγε ως τώρα...<br /><br />Καλέ μου εαυτέ, ούτε να θρηνήσεις δεν πρόλαβες. Τη ζωή που έχασες, τις στιγμές που έζησες. Μια ευθύνη γενικώς και ειλλημένες υποχρεώσεις. Η δουλειά, η εργασία μάλλον, η οικογένεια, τα παιδιά...<br /><br />Και τώρα;<br /><br />Το κακό με όλα αυτά είναι πως ξεχνάς γρήγορα... Ξεχνάς, πώς είναι να είσαι μόνος, να υπολογίζεις στη μοναξιά σου... Να φτιάχνεις τη ζωή σου γύρω από σένα, ξανά. Να ξεκινάς να σε βρείς με άξονα το εσύ. Και το μηδέν βεβαίως γιατί τόσο είναι το πηλίκον...<br /><br />Α ρε μάγκα... Το έργο που έβλεπες παλιά θα είσαι πάλι πρωταγωνιστής...<br /><br />Πουτάνα βότκα...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RppNTmgue8I/AAAAAAAAAMc/UFGXWCe5Ook/s1600-h/vodka.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RppNTmgue8I/AAAAAAAAAMc/UFGXWCe5Ook/s400/vodka.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087463728219061186" border="0" /></a>ΥΓ Συγχωρήστε μου το μελό, αλλά νομίζω πως το δικαιούμαι σήμερα...Θα επανέλθω, κυνικός και σαρκαστικός όσο ποτέ. Σύντομα...<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-1427561733556143048?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-6593974099997534122007-07-15T14:20:00.000+02:002008-12-10T10:32:04.449+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/b1711689-d9f6-4ba1-ad4a-edea1c61a1fb&amp;theName=06 Αυτή η νύχτα μένει&amp;thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=b1711689-d9f6-4ba1-ad4a-edea1c61a1fb"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/b1711689-d9f6-4ba1-ad4a-edea1c61a1fb"> Share </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/b1711689-d9f6-4ba1-ad4a-edea1c61a1fb/06-%CE%91%CF%85%CF%84%CE%AE-%CE%B7-%CE%BD%CF%8D%CF%87%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></table></td></tr></table><br /><br /><div style="text-align: justify;">Οι τελευταίες μέρες μου είναι δυσάρεστες και ιδιαίτερα φορτισμένες. Αν μπορούσα να ουρλιάξω χωρίς να φοβάμαι ότι θα με μαζέψει η αστυνομία και θα με σέρνει στην... κλινική μου , για ψυχιατρική εκτίμηση, θα το έκανα.<br /><br />Η αλήθεια είναι πως δεν ήθελα να γράψω κάτι, για σήμερα. Ανέβασα ένα ποστ τα ξημερώματα, λόγω της ημέρας (αρκετά ειδική ημέρα), αλλά επειδή συχνά τα γεγονότα σε προσπερνάνε και μένεις συχνά "μπουκάλα" για να μην πω άλλη λέξη, το έβγαλα άρον άρον, κυρίως για να μη νοιώθω και νούμερο. Το προήγουμενο ποστάκι, που λέει ένα λιτό "άσε καλύτερα" δεν είναι τίποτε άλλο από τη γενικότερη μου διάθεση, τις τελευταίες ημέρες, τις τελευταίες ώρες.<br />Ίσως είναι παραίτηση, ίσως είναι δειλία να κοιτάξεις κατάματα το πρόβλημα, ίσως είναι περιφρόνηση, κούραση, μπούχτισμα... ίσως, ίσως...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpoXQmgue6I/AAAAAAAAAMM/7xSktpfRXAo/s1600-h/Berlin+%28187%29.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpoXQmgue6I/AAAAAAAAAMM/7xSktpfRXAo/s400/Berlin+%28187%29.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087404303051553698" border="0" /></a><br />Flashback και τί απέμεινε; Η λαχτάρα μου για να ανάψω πάλι ένα τσιγάρο και μισό μπουκάλι βότκα...<br /><br />Κλείνουν τα μάτια μου από την κούραση, αν και δεν ξέρω αν είναι σωματική ή ψυχική... Το ίδιο κάνει, πάντα πρέπει να βρήσκω σαφώς το γιατί; Έχω βαρεθεί τα "γιατί". Κουράστηκα ατέρμωνες συζητήσεις αυτού του στυλ. Γιατί είναι έτσι; Γιατί είπες αυτό; Εκείνο; Το άλλο; Εσύ; Γιατί το είπες; Γιατί; Γαιτί;<br />Δεν μπορώ άλλο κουβέντα για το πού πάμε, πάτε, πάνε. Άστο να πάει! Όπου...<br /><br />Άσε καλύτερα...<br /><br />Τί το θες και το συζητάς το πράγμα; Γιατί μπλεκόμαστε σε κουβέντες που δεν έχουν νόημα;<br />Όταν βρεθείς προ τετελεσμένων, τί να συζητήσεις; Για να επιβεβαιώσεις την απόφαση που ελήφθη;<br />Και τί θα αλλάξει;<br />Και γιατί να αλλάξει τώρα;<br /><br />Άσε καλύτερα...<br /><br />Κάπου, κάποτε, πριν από χιλιάδες χρόνια, είχα διαβάσει σε κάποιο περιοδικό, συνέντευξη κάποιου (είμαι λίγο ασαφής, ε;), πως μια σχέση έχει τελειώσει όταν ο ένας από τους δύο θέλει να μιλήσει γι' αυτήν και το πώς θα διορθωθεί. Να συζητήσει...<br />Τί να πεις...<br /><br />Άσε καλύτερα...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-659397409999753412?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-81125726228077566532007-07-15T11:49:00.000+02:002007-07-15T13:08:12.736+02:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/bb44bf52-409d-4ba0-8ee8-12e6f6e117b5&theName=Like a Rolling Stone&amp;thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=bb44bf52-409d-4ba0-8ee8-12e6f6e117b5"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/bb44bf52-409d-4ba0-8ee8-12e6f6e117b5"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/bb44bf52-409d-4ba0-8ee8-12e6f6e117b5/Like-a-Rolling-Stone/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br /><br />'Ασε καλύτερα...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-8112572622807756653?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-71781564902358284442007-07-13T10:13:00.000+02:002007-07-13T11:06:57.219+02:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/3aa273a3-3eae-4ee0-a1bf-6950d2508835&theName=11 Let's Come Together&amp;thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=3aa273a3-3eae-4ee0-a1bf-6950d2508835"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/3aa273a3-3eae-4ee0-a1bf-6950d2508835"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/3aa273a3-3eae-4ee0-a1bf-6950d2508835/11-Lets-Come-Together/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br /><div style="text-align: justify;">Είχα σκοπό να σκεφθώ κάτι για να ανεβάσω τη νύχτα, γυρνώντας από τη βάρδια, αλλά σερφάρωντας κι ακούγοντας μουσική από το μουσικό σταθμό (το link είναι εκεί δίπλα), άκουσα αυτό το τραγούδι που έχω ανεβάσει σήμερα...<br /><br />Κόλλησα! Το παθαίνω ώρες ώρες, αν ακούσω ακνένα ενδιαφέρον κομμάτι, αλλά τέτοια νίλα έχω καιρό να θυμηθώ.<br />Μου ξύπνησε όλες τις απαγορευμένες αισθήσεις και διαισθήσεις...<br /><br />Φανυασιώσεις απανωτές και δεν ξέρω από πού να το μαζέψω...<br /><br />Κλαμπ, με σκοτάδια και ψυχεδελικά φώτα, κορμιά ιδρωμένα να χορεύουν, να ερωτεύονται κι εσύ εκεί ανάμεσά τους, να ορέγεσαι και να γεύεσαι, σκεψεις μύχιες απαγορευμένες... Πλάσματα θηράματα και συνάμα κυνηγοί. Της απόλαυσης του μυαλού που περνάει μέσα από τη σάρκα και χορταίνει τις αισθήσεις.<br /><br />Ηδονή..<br /><br />Ο πόνος του αναρμόζοντος και του αδιανόητου...<br /><br />Η ανάγκη της ζωής...<br /><br />Το φιλί με το αύριο...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-7178156490235828444?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-66541378510276028642007-07-12T14:23:00.000+02:002008-12-10T10:32:04.675+01:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" width="328" height="94" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&amp;theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/c5857803-c168-4493-ac18-7a53804fdcbf&amp;theName=Τα Σμυρνεικα Τραγουδια&amp;thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf"></embed></td></tr><tr><td><table cellpadding="2" style="font-family:Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif; padding-left:2px; color:#FFFFFF; text-decoration:none ; ; font-size:10px; font-weight:bold"><tr><td><a style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=c5857803-c168-4493-ac18-7a53804fdcbf"> Get this widget </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/c5857803-c168-4493-ac18-7a53804fdcbf"> Share </a></td><td style="font-size:7px; font-weight:normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color:#FFFFFF; text-decoration:none " href="http://www.esnips.com/doc/c5857803-c168-4493-ac18-7a53804fdcbf/%CE%A4%CE%B1-%CE%A3%CE%BC%CF%85%CF%81%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%BA%CE%B1-%CE%A4%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%B4%CE%B9%CE%B1/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></table></td></tr></table> <br /><br /><div style="text-align: justify; font-family: verdana; font-weight: bold;">Λοιπόν που λέτε, είναι φορές, είναι στιγμές, που ένα ευχαριστώ μπορεί να είναι αρκετό, όμως ένα δημόσιο ευχαριστώ, να είναι "υποχρέωση".<br />Θα σας μιλήσω για ένα άνθρωπο, που σημάδεψε τη ζωή μου λίγο περισσότερο από ό,τι σημάδεψε τη ζωή των Ελλήνων γενικότερα, αφού είχα την τύχη να τον έχω καθηγητή.<br />Φιλόλογος στο επάγγελμα, με έμαθε να διαβάζω και δεν εννοώ "Λόλα να ένα μήλο", αλλά να πιάνω ένα βιβλίο στα χέρια μου και να το βιώνω, να γίνομαι ένα μαζί του, να το αγαπάω. Μου άνοιξε τους ορίζοντες, τόσο τους πνευματικούς όσο και του ψυχικούς. Υπήρξε δε κι ο πρώτος ever, που μου έκανε αφιέρωση, μέχρι τότε έκνα εγώ αφιερώσεις από τον πειρατικό σταθμό στα κοριτσάκια... Ήταν το ¨Λένε για μένα" των Πυξ Λαξ...<br />Τα χρόνια που εγώ ήμουν στο γυμνάσιο, μιλάμε για αρχές και μέσα της δεκαετίας του 80, σε ένα μικρό σχολείο του Παγκρατίου, το 17ο, το οποίο δεν υπάρχει πια... Το μόνο που λείπει είναι να γκρεμιστεί και τότε θα δω το "σινεμά ο παράδεισος" ζωντανά...<br />Τα οικονομικά μας, σχεδόν όλων δεν ήταν αυτά που είναι τώρα, αλλά και καλά να ήταν δεν φαινόταν τόσο έντονα όσο τώρα.<br />Εγώ δε, ήμουν ένα ντροπαλό μάλλον παιδί, που λόγω συνθηκών δεν είχα και πολλούς φίλους και με χαμηλή αυτοπεποίθηση, που ονειροπολούσα πάνω από ένα βιβλίο, ή ζωγραφίζοντας με τις ώρες, με τις μέρες.<br /><br />Αυτός ο άνθρωπος, πίστεψε σε μένα, μου έδωσε ευθύνες και στόχους. Με υπομονή κι εξυπνάδα με κέρδισε και κατά συνέπεια αγάπησα τη φιλολογία με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται.<br />Τα χρόνια πέρναγαν εγώ έφυγα από το γυμνάσιο, μετά κι από την Ελλάδα και τα νέα του τα άκουγα σποραδικά.<br />Μετά από χρόνια, έμαθα πως έκανε εκπομπές στο δεύτερο πρόγραμμα και για να πω την αλήθεια στενοχωρήθηκα, γιατί (τότε δεν υπήρχε ιντερνετ) στο εξωτερικό, που σπούδαζα δεν μπορούσα να ακούσω τις εκπομπές του.<br /><br />Κάτι φορές, είχαμε βρεθεί τυχαία σε ταβερνάκια και ρεμπετάδικα, κάπου εκεί που τέλειωνα τη σχολή ή είχα πρωτοέρθει Ελλάδα...<br />Έμαθα πως ασχολείται με το τραγούδι και συγκεκριμένα με το στίχο. Δεν μου έκανε εντύπωση αυτό όσο ότι είχε το θάρρος να κυνηγήσει το όνειρό του όταν άλλοι στην ηλικία του, σχεδιάζουν τί λουλούδια θα φυτέψουν στο μπαλκόνι για να ξεχνιούνται συνταξιούχοι γαρ... Έγραψε τραγουδάρες, όπως "Χαλκίδα", "Τα σμυρναϊικα τραγούδια" και άλλα πολλά περισσότερο ή λιγότερο γνωστά.<br />Τέτοιος άνθρωπος είναι ο κύριος Ηλίας Κατσούλης. Πολυπράγμων, έξυπνος, πλούσιος στη ψυχή και στα αισθήματα και στην ικανότητα να πλάθει χαρακτήρες και πνεύματα.<br />Οι μαθητές του διαλέξαμε ο καθένας διαφορετικούς δρόμους, άλλοι θα "πετύχουμε" άλλοι όχι, όμως εύχομαι και ελπίζω πως αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισσότεροι από εμάς θα έχουμε μια σπίθα που θα σιγοκαίει και θα είναι θαμμένη, κάπου εκεί κάτω από τόνους στάχτης και σκουπιδιών. Μία σπίθα που αυτός ο άνθρωπος την είχε ανάψει πριν χρόνια...<br />Την αγάπη για τη ζωή και το πνεύμα.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpYiCWgue5I/AAAAAAAAAME/IYHMdJEaj_s/s1600-h/845_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_8s5XsumCzNI/RpYiCWgue5I/AAAAAAAAAME/IYHMdJEaj_s/s400/845_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5086290252959480722" border="0" /></a><br /><br />Σας ευχαριστώ...<br /><br /><span style="font-size:78%;">η φωτογραφία ανήκει στο music heaven</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-6654137851027602864?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3852372068480366302.post-43695423166581388532007-07-10T23:25:00.000+02:002007-07-11T09:17:25.588+02:00<table bgcolor="#000000" cellpadding="0" cellspacing="0"><tbody><tr><td><embed quality="high" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" type="application/x-shockwave-flash" bgcolor="#000" src="http://static.esnips.com/images/widgets/flash/esnips_player.swf" flashvars="theTheme=blue&amp;autoPlay=no&theFile=http://www.esnips.com//nsdoc/14564d3e-a1a3-4dc2-bc4f-1d50e1d86f90&amp;amp;theName=Στο Άδειο Μου Πακέτο&thePlayerURL=http://static.esnips.com/images/widgets/flash/mp3WidgetPlayer.swf" height="94" width="328"></embed></td></tr><tr><td><table style="font-family: Verdana,Arial,Helvetica,sans-serif; padding-left: 2px; color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none; font-size: 10px; font-weight: bold;" cellpadding="2"><tbody><tr><td><a style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/CreateWidgetAction.ns?type=0&objectid=14564d3e-a1a3-4dc2-bc4f-1d50e1d86f90"> Get this widget </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com//selectedfile/emaildoc/14564d3e-a1a3-4dc2-bc4f-1d50e1d86f90"> Share </a></td><td style="font-size: 7px; font-weight: normal;">|</td><td align="center"><a align="center" style="color: rgb(255, 255, 255); text-decoration: none;" href="http://www.esnips.com/doc/14564d3e-a1a3-4dc2-bc4f-1d50e1d86f90/%CE%A3%CF%84%CE%BF-%CE%86%CE%B4%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%9C%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%B1%CE%BA%CE%AD%CF%84%CE%BF/?widget=flash_player_esnips_blue"> Track details </a></td></tr></tbody></table></td></tr></tbody></table><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:verdana;"> Νύχτα, εφημερία, ευτυχώς ηρεμία, τουλάχιστον επιφανειακά (...) κι εγώ την έχω αράξει στο γραφείο και ψάχνω στο ιντερνέτι να ανακαλύψω κάτι ευχάριστο. Με τα πολλά πέφτω πάνω στον <a href="http://pygmaliwn.blogspot.com/">Πυγμαλίωνα <span style="font-weight: bold;"></span></a></span><br /><span style="font-family:verdana;">ο οποίος έχει ανεβάσει κι ένα ωραίο τραγουδάκι του Θαλασσινού και γουστάρω τόσο, που αρχίζω και ψάχνω να βρω κανένα σταθμό που να παίζει ελληνικά. Έπεφτα πάνω σε κάτι σκυλάδικα, τελικά αφού και το δεύτερο το γύρισε στα ξένα, έβαλα δίεση fm.<br />Όλα καλά μέχρι που έπεσε το άσμα...<br /><br />"Στο άδειο μου πακέτο απόψε μπήκες"<br /><br />Με έστειλε αδιάβαστο, καθότι το τραγούδι είναι αν όχι το μόνο ένα από τα 2 άντε 3, που θα σηκωθώ να χορέψω. Τώρα βέβαια η άποψή μου για το ζεϊμπέκικο είναι μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο επιγραμματικά μπορεί να συνοψιστεί <a href="http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&amp;sid=720">εδω.</a><br /><br />Επειδή όμως, για μένα το ζεϊμπέκικο είναι θύμησες σε πόνους και σε δύσκολες στιγμές, μου είναι δύσκολο να μείνω ανεπηρέαστος από το αγαπημένο μου τραγούδι. Δεν μπορώ να μην γυρίσω στο παρελθόν και να μην θυμηθώ τους λόγους που μέ έκαναν να χορεύω αυτό το τραγούδι.<br />Τις στιγμές που δυνάμωσαν τη σχέση μου με αυτή τη μελωδία.<br /><br />Το ταξίδι αυτό που κάνεις, με τον εαυτό σου, στον εαυτό σου. Μόνος, για την πάρτη σου και για τους πόνους σου, γι' αυτούς που πέρασαν κι αυτούς που θα 'ρθουν... Στιγμές σαν και τούτη, κοιτάω "πίσω" μου και αναπολώ όλους όσους έχουν "φύγει" και μου λείπουν και νοιώθω το κενό τους, στις χαρές μου.<br />Αναμνήσεις από ανθρώπους που δεν θα ξαναδώ είτε γιατί δεν είναι ανάμεσα μου είτε γιατί τους πλήγωσα τόσο πού ούτε να με φτύσουν πια... Θα ήθελα να πω πως ό,τι έκανα δεν ήταν από πρόθεση, όμως πια , μετά από τόσα χρόνια δεν ξέρω πόσο "αθώα" πληγώνουμε τους δίπλα μας... Όλοι έχουμε κλάψει, γιατί μας πλήγωσαν, μας άφησαν, μας εξαπάτησαν...<br /><br />Εγώ σήμερα θέλω να κοιτάξω μέσα μου όλους όσους πλήγωσα, άφησα, εξαπάτησα. Θα ήθελα να μπορέσω να δείξω πως λυπάμαι, για τον πόνο που προκάλεσα, όμως δεν ξέρω αν έχει πια και τόση σημασία, γι' αυτούς τουλάχιστον... Κάποτε θυμάμαι είχα ψάξει κι είχα βρει ένα παλιό φίλο, που του είχα κάνει στραβή και του ζήτησα συγνώμη,μέσα από την καρδιά μου. Τέτοια ξεπέτα μετά, δεν ξανασυνάντησα τόσο συχνά στη ζωή μου. Είχε άδικο; Όχι. Του φέρθηκα σκάρτα. Όμως αυτό που κατάλαβα είναι πως φίλε μου, άπαξ και έκανες τη μαλακία... Όσες συγνώμες και να ζητήσεις, η ζημιά έχει γίνει και έχει γραφτεί.<br /><br />Δεν μπορώ να ξέρω αν και πώς σταματάς να πληγώνεις κόσμο γύρω σου, θέλει δύναμη ψυχής να αφήσεις εγωισμούς και φόβους απ' έξω...<br /><br />Να δούμε...<br /><br /><br /></span><span style="font-family:verdana;"></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3852372068480366302-4369542316658138853?l=questionidifeeling.blogspot.com' alt='' /></div>marcohttp://www.blogger.com/profile/12670824015363775130noreply@blogger.com17