Σήψη

Ένα μυαλό σε αποσύνθεση, λειτουργεί σε ράθυμους τόνους


ίσα για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του στο δήμιο των ψυχών. Ημών. Αναφορές και απουσιολόγιο, εκλιπόντων συγγενών και φίλων, συνοδευτικό μιας ζωής πασπαλισμένης με άρωμα απογοήτευσης. 


Μια ανάσα όνειρο, εκπνέεις και επιστρέφης στη μακαριότητα της λήθης, σαν το ξωτικό του παραμυθιού που εμφανίζεται κάθε όποτε, μορφή, φιγούρα παιδικού εφιάλτη.


Σαθρό βήμα σε σάπια γη, αίσθημα πληρότητας στο τίποτα κι εκκίνηση για το μηδέν. 


Η ζωή κυλάει σε κύκλους. Ίδιους. 


Πρόσωπα και αναμνήσεις αλλάζουν. 


Μια μηχανή κι ένα τσιγάρο αξιωματικές συντροφιές, ευχή για σύντομο τέλος, επιθυμία επιστροφής στο χρόνια του παιδιού. 


Όταν το κρυφτό ήταν παιχνίδι κι όχι ανάγκη.